დღევანდელ დღეს წმიდა ეკლესია მიცვალებულებს იხსენიებდა.. ტაძარი სავსე დამხვდა, შავებში ჩაცმული დიაცთა უმრავლესობით. ბევრს ძალიან კარგად ვიცნობდი და მათი სევდის მომსწრე ვიყავი, რომელიც შვილის გარდაცვალებით იყო გამოწვეული. ვერ გავუძელი ამდენი ცრემლიანი თვალების ნახვას, რომელიც ჩემთვის ძალიან ნაცნობი იყო. მეც დავატარებ დიდ სიცარიელეს და ტკივილს გულით, რომელიც ახლახანს კიდევ უფრო გამიღრმავდა და უფრო მეტად მძიმე სატარებელი გამიხდა. არ მიყვარს და არ მომწონს ასე საჯაროდ საუბარი ამ თემაზე, მაგრამ ძალიან მძიმე ყოფილა დარდების მალვა და ცრემლების შეშრობა.. რამდენიმე თვის უკან დავუწერე ბიძაჩემს უკიდეგანო მონატრების წერილი. რას წარმოვიდგენდი თუ კიდევ მომიწევდა?! წუთისოფლის ავობაზე არაფერს ვიტყვი, ჯერ რა მინახავს რო.....

      დეკემბრის სუსხიან დილას გავიდა სახლიდან გიორგი(დეიდაჩემის მეუღლე) ლიზიკოს დაუბარა, მამი მალე მოვალო, მაგრამ შინ აღარ დაბრუნდა... ლიზი მეორე დღესვე ვნახე, ასე მითხრა მამა ვარსკვლავია თათი და ზეციდან მიყურებსო. ცრემლები გავყინე და საშინელი ბოღმა ვიგრძენი.. რატომ? რისთვის? მას მერე ლიზის მამა არ უხსენებია, არ უნდა დედა ანერვიულოს.. თუ დედა ჩაფიქრებულს ნახავს, მაშინვე კითხვებს მიაყრის და სასაცილო ამბებს იგონებს რომ დედა გააცინოს.. მე ხშირად მივდივარ დეიდასთან, არ ვტოვებ მარტო, ლიზის კი ნამდვილი სიცოცხლის გაგრძელებაზე ვუამბობ ხოლმე, ისე რომ გაიგოს, ჯერ სულ 7წლისაა.

      4 წლის ვიყავი როცა გიო ჩვენი დიდი ოჯახის წევრი გახდა და მაშინვე დავმეგობრდით. მე მაშინ "მათებიჭი" ვიყავი და გიოც ისე მექცეოდა როგორც ბიჭს, მეძმაკაცებოდა და მანებივრებდა.. როცა ჩვენთან მოდიოდა სულ სათამაშოებს მჩუქნიდა და მიცავდა მშობლების დატუქსვისგან. მერე გავიზარდე და ჩვენი ურთიერთობა მამა-შვილურ ურთიერთობას დაემსგავსა. სკოლის დამთავრებისთანავე თავისთან მივყავდი ხოლმე სოფელში და არაჩვეულებრივ არდადეგებს მიყენებდა. დავდიოდით ტყეში, მდინარეზე თევზაობას და ცურვას მასწავლიდა, ძალიან მომწონდა და ყოველთვის დიდი სიხარულით დავსდევდი. მახსოვს, ერთხელ არხზე მეზობლის ბავშვები მიდიოდნენ საბანაოდ, მაშინ 12წლისა ვიქნებოდი. გიო შინ არ იყო, დეიდაჩემისთვისაც არ მითქვია ისე წავედი, რომ გაიგეს გიო გამიბრაზდა, რატომ არ დამელოდე მე წაგიყვანდიო, მაშინ ცურვა ისე არ ვიცოდი, რომ მარტო წავსულიყავი საბანაოდ 12 წლის ბავშვი.მე მეწყინა და გავებუტე. მერე მალევე შემირიგა და აფ მოვშორებივარ გვერდიდან, ყოველთვის ვუჯერებდი და ვცდილობდი აღარ გამებრაზებინა.

      მიჭირს მათ გარეშე.. მონატრება და სევდა ერთმანეთს ეჯიბრებიან. მაგრამ ვიცი, უნდა გავიზარდო და უნდა ვისწავლო ამ ტკივილით ცხოვრება. ვიცი, რომ ორივე მარადისობაშია!

"სულმან მათმან კეთილთა შინა განისვენოს და ნათესავმან მათმან დაიმკვიდრონ ქვეყანა!"

მონატრება, მოგონება, სხვა სოფელი, ქველი, ფოტო, ბლოგი, დღიური, Qwelly, blog, monatreba, mogoneba, xsovna, micvalebulta dge

ნახვა: 339

ტეგები: Qwelly, ბლოგი, თათია, მიცვალებულთა_შაბათი, მოგონება, მოხსენება, ქველი, შაბათი, ხორციელი_შაბათი

ამ ბლოგ პოსტზე კომენტარები გამორთულია ან თქვენ არ გაქვთ დაკომენტარების უფლება, ვინაიდან არ ხართ ავტორის მეგობართა სიაში.

irma: აპრილი 13, 2016||10:59pm

ჩემი გოგო. დალია მიყვარხარ დეიი 

irma: აგვისტო 10, 2016||12:20am

ჩემი დიდი ტკივილი ხარ გიო

ღონისძიებები

ბლოგ პოსტები

მქარგავი ფუტკრები

გამოაქვეყნა Tamila Moshiashvili_მ.
თარიღი: ოქტომბერი 20, 2019.
საათი: 3:19pm 1 კომენტარი

      ამჯერად ერთობლივი თანამშრომლობა უნდა გაგიზიაროთ. როგორც წესი ფუტკრებს არ სჭირდებათ დამატებით დახმარება იმისთვის, რომ ოჯახები შექმნან, სახლები აიშენონ, თაფლი მოაგროვონ და გამოიკვებონ ახალ…

გაგრძელება

სამეფო გვირგვინის მტრედი

გამოაქვეყნა Tamila Moshiashvili_მ.
თარიღი: ოქტომბერი 19, 2019.
საათი: 10:21pm 2 კომენტარი

      როგორც წესი, ჩემი ბლოგი, ხელოვანებს, შემოქმედებს და მისთანათ ეძღვნება ხოლმე (რა თქმა უნდა, გამონაკლისი პოსტებიც არსებობს). დღეს არ დავარღვევ ამ ტრადიციას და ამჯერად უზენაეს შემოქმედს და…

გაგრძელება

ფილმის სოციოლოგიური ანალიზი - პოლანსკის მდგმური

გამოაქვეყნა Keteone_მ.
თარიღი: ოქტომბერი 15, 2019.
საათი: 4:00pm 7 კომენტარი

ქეთევან პოპიაშვილი

მდგმური / THE TENANT

      რომან პოლანსკის ფილმი „მდგმური“, როლანდ ტოპორის ნაწარმოებზე დაყრდნობით, 1976 წელს საფრანგეთშია…

გაგრძელება

გველის და ადამის მსგავსება

გამოაქვეყნა nunu qadagidze_მ.
თარიღი: ოქტომბერი 15, 2019.
საათი: 2:00pm 0 კომენტარი

გაცოცხლებული ქარაგმა (გაგრძელება)

      - აღარასოდეს ვითამაშებ ადამთან, - ვეუბნები გველს, - ბევრჯერ გავებუტე და ისევ შევურიგდი, აწი აღარ…

გაგრძელება

Qwelly World

free counters