ნიკოს საყვარელი ბაღი მუშტაეთი იყო. აქ იგი სულიერ სიმშვიდეს პოულობდა. ერთხელ, ჩვეულებრივ, ნიკო მუშტაეთს ესტუმრა. ესტრადაზე მომხიბლელი ფრანგი ქალი, მარგარიტა მღეროდა. ნიკოს ერთი ნახვით ისე შეუყვარდა ქალი, რომ იგი მისი სიცოცხლის განუყოფელ ნაწილად იქცა. ეს იყო და ეს, ამ დღის შემდეგ ნიკოსთვის მარგარიტას და მხატვრობის გარდა, ქვეყანაზე აღარავინ და არაფერი არსებობდა. ერთ დღეს მარგარიტამ სახლამდე გაცილება სთხოვა. მთელი გზა ფეხით გაიარეს. გამომშვიდებისას ნიკომ ქალს ხელზე აკოცა და გულდარდიანმა ჯელალ ელ-დინ რუმის ლექსის ორი სტროფი უთხრა ზეპირად:

“მე მხატვარი ვარ და თითქოს მოსმით
ძალმიძს, რომ შევქმნა სახეთა ჯარი,
მაგრამ როდესაც შენ გამოჩნდები,
მათ ყველას ერთად წარიღებს ქარი.
ათასი სახე შევქმენი სრული,
ვნებით აღვანთე, შთავბერე სული,
მაგრამ გამოჩნდი და ყველა ერთად
მწვავე ცეცხლს მივეც და ხელი ვკარი”.

ფრანგი მომღერლის წარსული არავინ იცოდა. მთავარი იყო – მარგარიტას განუმეორებელი,მომაჯადოებელი ხმა ჰქონდა. მას შემდეგ რაც ნიკომ მარგარიტა გაიცნო, თავგზა აებნა. უკვირდა, უიღბლო პირველი სიყვარულის შემდეგ გული თუ კიდევ გაუთბებოდა, არ ეგონა. ერთხელ, დილაადრიან ნიკო დაზგას მიუჯდა, მუყაო მოიმარჯვა და მარგარიტას ხატვას შეუდგა. ნახატს ფონად დეკორაციის მუქ-ლურჯი ფერები შეურჩია. დეკოლტე კაბით, წელზე გრძელი ქამრით, შიშველი მკლავებით და მთელი ტანით გამოსახულ ქალს ოქროსფერი თმები ჩამოუშალა, მხარზე ოქროს ჩიტი შემოუსკუპა და ხელში ყვავილების თაიგული დააჭერინა. ჩიტით ნიკომ მარგარიტას უმანკოებას გაუსვა ხაზი. სურათი მსუბუქი, ჰარმონიული გამოვიდა, მასში სიღრმეც და სისპეტაკეც იგრძნობოდა.
1898 წელს ხუთი მაისი, ზაფხულის ნათელი დილა იდგა. სოლოლაკის შესახვევში, კუთხის სახლის პატარა ორსართულიან შენობაში ჯერ კიდევ ძილი მეფობდა. კუთხის სახლიდან ერთი კვერტალის მოშორებით შეჩერდა ურემი. პირველს მეორე ურემი მიადგა, მეორეს – მესამე, ხოლო როდესაც ბოლო, მეათე ურემი შეჩერდა, მეურმეებმა ურმებიდან ბღუჯა-ბღუჯა გადმოიღეს მინდვრის ნამიანი ყვავილები და კუთხის სახლისკენ წაიღეს. როდესაც ცხრა ურემი ყვავილი მოაბნიეს ქუჩაში, მერე პირველ ურმიდან სისხლისფერი ვარდები ფრთხილად გადმოიღეს და ყვავილების ხალიჩაზე, მთელ სიგრძეზე წითლად მოხასხასე ბილიკი გააკეთეს.
გამვლელები თვალებს არ უჯერებდნენ. ასეთი რამ თბილისში არასოდეს მომხდარიყო. ისინი განცვიფრებულნი ჩერდებოდნენ და რაღაცის მოლოდინში ლაპარაკსაც ვერ ბედავდნენ. კუთხის სახლიდან მოხუცი გამოლასლასდა, ქუჩაში ყვავილების ხალიჩა, რომ დაინახა, ფეხის შედგმა ვერ შებედა, პირჯვარი გადაიწერა და შეცბუნებული უკანვე შებრუნდა.
მალე კიბეზე ოქროსთმიანი ქალი გამოჩნდა. მოსასხამი მოეხურა, იდგა და სივრცეში გაოგნებული იცქირებოდა. უცებ, მოსახვევიდან მაღალი, გამხდარი მამაკაცი გამოჩნდა. ნიკო იყო. იგი ყვავილნარზე შედგა და ქალისკენ გაეშურა, ხელში წითელი ვარდი ეკავა. ქალმა როგორც კი ნიკო დაინახა, მიხვდა: ამდენი ვარდ-ყვავილის ფიანდაზად გაგება მხოლოდ მას შეეძლო.
ხელგაშლილი ქალი მისკენ გაიქცა.
- ჩემო ნიკო, ეს რა ჩაიდინე? დღეს ხომ შენი დაბადების დღეა და ნაცვლად იმისა, მე მომერთმია შენთვის საჩუქარი, შენ, შენ…
ცრემლების ნაკადულმა ქალს სიტყვის გაგრძელების საშუალება არ მისცა. ნიკოს მარგარიტა სიცოცხლეს ერჩივნა, ქალმა ვერ დააფასა მისი უბიწო სიყვარული და მიატოვა.
“მტრედი გაფრინდა, წარიტაცა ჩემი ოცნება და დავრჩი უსახლკარო, მიუსაფარი” – ამბობდა ნიკო.
ის გულწრფელი მიამიტი იყო, ენდობოდა ქვეყანას, ადამიანებს. მისი ნაზი სული ვერ შეეგუა ღალატს. ფრანგი მომღერალი ქალის უიღბლო სიყვარულმა ერთი ხელის დაკვრით დაუნგრია ოცნების ბოლო კოშკი და აფიქრებინა ის, რისი გაფიქრებაც ყოველთვის აშინებდა, ადამიანები ხშირად საკუთარი თავის გამორჩენისთვის იღიმებიანო. სიყვარულის დაკარგვის შემდეგ მისმა ცხოვრებამ დაჰკარგა ფასი. მეეზოვის ნაწყალობებ კიბის ქვეშ მდებარე სათავსოში შეყუჟული, დროს ებრძოდა, ხატავდა და ხატავდა. ბევრი სურათი დააგროვა, მაგრამ პურის ფულის შოვნა მაინც უჭირდა. არავის უნდოდა უცნობი მხატვრის შედევრები ...:((

ნახვა: 1214

ტეგები: Qwelly, ბიოგრაფია, ბლოგი, მხატვრობა, ნიკალა, ფიროსმანი, ხელოვნება

კომენტარი

თქვენ უნდა გახდეთ Qwelly_ს წევრი რომ შეძლოთ კომენტარის გაკეთება!

Qwelly_ზე რეგისტრაცია

ღონისძიებები

ბლოგ პოსტები

კორონასგან ჩაკეტილი სვანეთი და კანდიდატების ჭიდილი

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: აგვისტო 10, 2020.
საათი: 10:49pm 0 კომენტარი

      წინათ გასაჭირისა და შეჭირვების დროს ხალხი მთაში გარბოდა, ამჯერად ყველაზე მაღალი მთა ჩაიკეტა და იქიდან გამოქცევას ლამობენ. ის ორი კინკილა ტურისტიც კარანტინის ზონებში გადაიყვანეს - სვანეთში კორონას გავრცელებამ მისი ჩაკეტვა გამოიწვია. თბილისში კანდიდატებს ერთმანეთს აჯიბრებენ. ბაჩალიაშვილის საქმე ისევ პირადი ინფორმაციების გამომზეურებას მიყვება.

საქართველოს და მსოფლიოს ამბები / 10 აგვისტო, 2020

      კორონა მაღალ…

გაგრძელება

მელომანი დიასახლისის ალბომები

გამოაქვეყნა Tamila Moshiashvili_მ.
თარიღი: აგვისტო 9, 2020.
საათი: 11:38pm 2 კომენტარი

      კორონას ეპოქის შემოქმედება არ მგონია მსოფლიო კულტურის ისტორიასი ახალ რენესანსად შევიდეს, მაგრამ ეპიდემიების ისტორიაში ყველაზე არტისტულ ხანად ნამდვილად შევა. რამდენიმე კვირის წინ ალბომებზე დისტანციის დაცვა უკვე შევეხეთ - სოციალური დისტანცია ალბომებზე, ახლა კი ერთ საკარანტინე სასტუმროს ფოტოგრაფია უნდა შემოგთავაზოთ. ლონდონის ერთ გარეუბანში არის პატარა სასტუმრო, სიდმარ…

გაგრძელება

ქუჩების გამოცოცხლება - მთელი მსოფლიო ერთი სცენაა

გამოაქვეყნა Tamila Moshiashvili_მ.
თარიღი: აგვისტო 8, 2020.
საათი: 7:46pm 3 კომენტარი

      მთელი დედამიწა სცენაა - ასეთი სლოგანი გაეშურა ანა ულმანი (Anna Ulman) ესპანეთის ქუჩებში და მარბელას სანაპიროებზე მოცეკვვავეების გადასაღებად. ცხადია, მოცეკვავეებიც თან გაიყოლა, მაგრამ სანახაობა შთამბეჭდავი გამოვიდა. ცეკვა როგორც სულის გამოძახილი, ანდა სულის მოძრაობა, ერთ-ერთი ყველაზე უფრო სახასიათო და გამომსახველობითი ხელოვნებაა, სწორედ ამიტომ ცეკვამ ქალაქები გამოაცოცხლა. ანას ობიექტივი ძირითადად ბალერინებსა და ბალერონებს დაეთმო,…

გაგრძელება

მეთორმეტე წელი აგვისტოს ომიდან

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: აგვისტო 7, 2020.
საათი: 11:00pm 0 კომენტარი

      როგორც ტრადიციულად აგვისტოში ხდება - დღევანდელი დღე სრულად მიეძღვნა 2008 წლის ომს, გახსენებებს, ურთიერთ ბრალდებებს, ოკუპანტის ლანძღვას, მუქარას და თითის ქნევას, ევროპელების შეგულიანებასა და სიტყვიერ მხარდაჭერას.

საქართველოს და მსოფლიოს ამბები / 7 აგვისტო, 2020

      საკორონე ამბები - საქართველოში კორონავირუსის 7 ახალი შემთხვევა გამოვლინდა, 7-ით გაიზარდა გამოჯანმრთელებულთა რაოდენობაც. მარინა ეზუგბაიას…

გაგრძელება

Qwelly World

free counters