ინფორმაცია

ლიტერატურა

ლიტერატურა!

ვისაუბროთ ქართულ და მსოფლიო ლიტერატურულ შედევრებზე და არამარტო შედევრებზე

საიტი: http://www.qwelly.com/
ადგილი: Qwelly
წევრები: 516
უკანასკნელი აქტიურობა: კვირას

ლიტერატურა

კვირის საკითხავი ლიტერატურა, მიგელ დე უნამუნო, ქველი, ლიტერატურა, qwelly, literature, migel de unamuno, miguel de unamuno

წაიკითხეთ:

ამონარიდები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, amonaridebi დეტექტივი, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, deteqtivi
ეპოსი, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, eposi ზღაპრები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, zgaprebi
კომედია, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, komedia ლირიკა, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, sxvadasxva
მოთხრობები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, motxrobebi ნოველები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, novelebi
რომანი, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, romani სათავგადასავლო, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, satavgadasavlo
სატირა, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, satira ტრაგედიები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, tragediebi
ფენტეზი, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, sxvadasxva სხვადასხვა, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, sxvadasxva

მოძებნეთ სასურველი:

ავტორები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, avtorebi

აუცილებელი •

 


ახლობელი ჯგუფები

ახალი ჩანაწერი!


ყველა სტატიის ნახვა

ფორუმი

დაკრძალვა

ავტორი Kakha, კვირას. 0 გამოხმაურება

ფრანსუა რენე შატობრიანი - დაკრძალვა← დასაწყისი„ოჰ, რენე, დღეს ვერ გამოვხატავ იმ სასოწარკვეთილებას, რომელმაც ჩემი სული შეიპყრო, როცა ატალას უკანასკნელი სუნთქვა აღმოხდა. ამისთვის იმაზე უფრო მეტი მგზნებარება იქნებოდა საჭირო, ვიდრე ახლა მაქვს. საჭირო იქნებოდა ჩემს დავსილ თვალებს მზის ხილვა შესძლებოდა, რათა მზისათვის ანგარიში მომეთხოვა მის სინათლეზე დაღვრილი ცრემლისათვის. დიახ, ეს მთვარე, ახლა თავზე რომ დაგვკაშკაშებს, უფრო ადრე კენტუკის უდაბნოების გაშუქებით მიაცურებს, დიახ, ეს მდინარე, რომელიც ახლა ჩვენს პიროგებს მიაცურებს, უფრო ადრე თავის წყალთა სრბოლას შეაჩერებს, ვიდრე მე ატალასთან ცრემლის ფრქვევას შევწყვეტდე! მთელი ორი დღე განდეგილის სიტყვების მიმართ უგრძნობი ვიყავი. ჩემი მწუხარების დასამშვიდებლად ეს შესანიშნავი ადამიანი სრულიად არ იყენებდა ამქვეყნიური ამაო მოსაზრებებს, მხოლოდ მეუბნებოდა: „ჩემო შვილო, ასეთია ნება უფლისა“, და მკერდში“ მიკრავდა. ვერასოდეს ვიფიქრებდი, ეს რომ ჩემს თავზე არ განმეცადა, თუ ბედის მორჩილი ქრისტიანის ამ რამდენიმე სიტყვაში ამდენი ნუგეში იქნებოდა.„ღვთის მოხუცი მსახურის სინაზემ, გულჩვილობამ, შეურყევლობამ სულგრძელობამ ჩემი მწუხარება დასძლია. შემრცხვა ცრემლისა, რომელსაც მას ვაღვრევინებდი. „მამავ, - ვუთხარი, - ეს კი უკვე მეტისმეტია: დაე, ახალგაზრდა ადამიანის ვნებებმა შენი დღეების სიმშვიდე აღარ შეაშფოთოს. ნება მომეცი, ჩემი ცოლის ცხედარი წავასვენო. მაშ სადმე უდაბნოს კუთხეში დავკრძალავ, და თუ მე კიდევ სიცოცხლე მაქვს მოსჯილი, ვეცდები ღირსი გავხედე იმ მარადი ქორწინებისა, რომელიც ატალამ აღმითქვა“. ამ მოულოდნელი მხნეობის დაბრუნების გამო, კეთილი მამა სიხარულით აკანკალდა: „ოჰ, იესო ქრისტეს სისხლო, ჩემი ღვთიური მასწავლებლის სისხლი, მე ვცნობ შენს ღვაწლს! ამ ჭაბუკს შენ უეჭველი იხსნი. ღმერთო, დაასრულე შენი საქმე. ამ მშფოთვარე სულს სიმშვიდე მოჰფინე და თავისი უბედურებისაგან მხოლოდ წყნარი და სასარგებლო მოგონება დაუტოვე!“„მართალმა კაცმა უარი მითხრა, ლოპესის ასულის ცხედარი ჩემთვის დაეთმო, მაგრამ წინადადება მომცა, ახლა მოქცეულები მოგვეწვია და ატალა ქრისტიანული…გაგრძელება

ტეგები: Qwelly, რომანტიზმი, დრამა, მოთხრობები, შატობრიანი

დრამა

ავტორი Kakha, ოქტომბერი 30. 0 გამოხმაურება

ფრანსუა რენე შატობრიანი - დრამა← დასაწყისი    „რამდენადაც ცხოველი იყო ჩემი ოცნება, იმდენად ხანმოკლე აღმოჩნდა იგი: გამოფხიზლება განდეგილის გამოქვაბულთან მელოდა. როდესაც შუადღისას მივედი იქ, გაოცებული დავრჩი, შესახვედრად გამოქცეული ატალა რომ ვერ დავინახე, არ ვიცი, რა უეცარმა საშინელებამ შემიპყრო. გამოქვაბულს რომ მივუახლოვდი, ვერ გავბედე ლოპესის ასულისათვის დამეძახნა. ჩემს ძახილს დუმილი მოჰყვებოდა თუ ხმაურობა, ერთიანად შევძრწუნდებოდი, კიდევ უფრო მაშინებდა კლდის შესავალში გამეფებული სიბნელე და მისიონერს ვუთხარი: „ოჰ, თქვენ, რომელსაც ცა თან დაგყვებათ და ძალას გმატებთ, შედით ამ სიბნელეში“.    „რა სუსტია ადამიანი, რომელსაც ვნება ეუფლება. რა ძლიერია ის, ვინც ღმერთს მიენდობა. მორწმუნის გულში, რომელიც სამოცდათექვსმეტ წელს დაეჭკნო, უფრო მეტი გულადობა იყო, ვიდრე ჩემი ახალგაზრდობის მთელ სიფიცხეში. მშვიდობის ადამიანი გამოქვაბულში შევიდა, მე გარეთ დავრჩი, საშინელებით მოცული. მალე კლდის სიღრმიდან კვნესი მსგავსის ჩურჩული მომესმა. ძალა მოვიკრიბე და ღრიალით გამოქვაბულის სიბნელეში შევიჭერი. წინაპართა სულნო, მხოლოდ თქვენ იცით ის სანახაობა, რომელმაც თავზარი დამცა.    „განდეგილმა აანთო ფიჭვის ჩირაღდანი, რომელიც აკანკალებულ ხელში ეჭირა, ატალას საწოლს ზემოთ. ეს მშვენიერი ახალგაზრდა ქალი, ნიდაყვზე დაყრდნობილი, ნახევრად წამომდგარიყო, ფერმკრთალი და თმაგაჩეჩილი. სიმწრის ოფლის წვეთები შუბლზე უბრწყინავდა. თითქმის ჩამქრალი გამოხედვით ჩემთვის სიყვარულის გამოხატვას ცდილობდა და ტუჩებით გაღიმებას ლამობდა. მეხდაცემულივით ვიდექი უძრავად,თვალებგაშტერებული, ხელებგაწვდილი, ნახევრად პირდაღებული. ერთ წამს ამ სამწუხარო მდგომარეობაში მყოფ სამ ადამიანს შორის ღრმა დუმილი ჩამოვარდა. პირველად სიჩუმე განდეგილმა დაარღვია: „ეს დაღლილობით გამოწვეული ციება იქნება, - თქვა მან, - და თუ ღვთის ნებას მივენდობით, იგი შეგვიბრალებს“.    „ამ სიტყვების გაგონების შემდეგ შეჩერებულმა სისხლმა ჩემს გულში დენა განაახლა და ველურის სიფიცხით, უზომო შიში უზომო იმედით შემეცვალა. მაგრამ ამ მდგომარეობაში ატალამ დიდხანს არ დაგვტოვა.…გაგრძელება

ტეგები: Qwelly, ლიტერატურა, ნოველები, შატობრიანი

მისის მანტლიპის საშინელი თოჯინები

ავტორი Kakha, ოქტომბერი 19. 0 გამოხმაურება

აკა მორჩილაძე - მისის მანტლიპის საშინელი თოჯინები - მე მოგინახულებ ხოლმე, ღამღამობით მოვადგები სარკმელს, თუ, რა თქმა უნდა, ჯურღმულში არ გაგამწესეს, - მითხრა სემმა. - ფრანგებმა რა დაანგრიეს? - რა დაანგრიეს? - რაღაც ციხე დაუნგრევიათ, ადრე. - ბასტილია, - გამახსენდა მამაჩემის მოტანილი კარლაილის წითელი წიგნი. - რაც არის, - თავი გადააქნია სემმა. - ტაუერი რომ დაენგრიათ, ახლა სადღა ჩაგსვამდნენ? - ლონდონი რომ დაენგრიათ, მაშინ კომენდატურაც არ გაიხსნებოდა ლესტერ სკვერზე. - ეგეც მართალია, მაგრამ სამხედროები რატომ არ ჩანან? აკი ქუჩებში დააბოტებენო? ერთი სამხედრო არ შეგვხვედრია, - დაეჭვდა სემი. - ვიწრო ქუჩებზე არ შემოდიან. შენ გგონია, კომუნიზმი შემოეტევა ამ პატარა სტოუროუდზე? აი, გოლდჰოუკზე კი ნაღდათ შემოვლენ, ბუშმარკეტელ ინდუსებს ტანკებს ქვეშ გაეღვიძებათ... - ჰეი... - დაუსტვინა სემმა, - ეგ შენი საზიზღარი გენერალი კომუნისტების უფროსია? - იცი, კომუნისტი რა არის? ჩვენ კომუნისტები სხვანაირი... - ვიცი, ვიცი, - ხელი აიქნია სემმა, - ვიცი კომუნისტები... საკუთარ ბებიებს და ბაბუებს რომ ჭამენ, ეგენი არ არიან? - მთლად ბებიებს და ბაბუებს არა, მაგრამ, ზოგადად, ყველაფერს. - როგორ არა, რადიოში თქვეს, ეფემ რადიოში... ჩვენ ჩემი სახლის სადარბაზო კარის კიბეზე ვისხედით. მხარმარჯვნივ მისის მანტლიპის ორქიდეების ბუჩქი ირხეოდა, მხარმარჯვნივ კი დიდი, საგულდაგულოდ დახურული სანაგვე ყუთები იდგა. ჩემთან ასვლა არ გვინდოდა, რადგან ვიცოდით, იქ გენერალი როდიონოვი გველოდა. უფრო სწორედ კი, მე მელოდა და სემი სულაც არ აინტერესებდა, მაგრამ შესვლას ვერ ვბედავდი და ამიტომაც ვიჯექი აქ ასე: როგორც ერთ დროს - ორჯონიკიძის რაიონის სამხედრო კომისარიატის კართან. მოგეკალი და იქ შეგეშვი. და ახლა აქ... - მიწის სართულზე ვინ ცხოვრობს? - დაბლა, ფანჯრებს ჩახედა. - დევიდი. - რა კაცია ეგ დევიდი? - კრუპიეა, კაზინოში. - წიგნი რომ დაწერა და მამამ რომ ქალი იმას უქნა? - მაგდენი არ ვიცი. - ეგ არ გამოგვადგება, - ჩაილაპარაკა სემმა და ძმურად გადამხვია ხელი, - მიაფურთხე ამას, ჯორჯია. მიაფურთხე მაგ გენერალს, კაი ამბავში წავიდეთ... - სად? - ტაუერის ეზოში ყვავი რობერტი გარდაიცვალა. ნაღდი შოტლანდიელი ყვავი. მამაჩემის ხნისა... - ახალგაზრდა ყოფილა.…გაგრძელება

ტეგები: მორჩილაძე, აუცილებელი, ლიტერატურა, Qwelly

მიწის მუშები

ავტორი Kakha, ოქტომბერი 18. 0 გამოხმაურება

ფრანსუა რენე შატობრიანი - მიწის მუშები← დასაწყისი    „არიან მართალი ადამიანები ისეთი სინდისით, რომ შეუძლებელია მიუახლოვე და არ გაინაწილო მათი სიმშვიდე, რომელსაც მათი გული და სიტყვები ავრცელებენ. განდეგილი რომ ლაპარაკობდა, ვგრძნობდი, მკერდში ვნება როგორ მიცხრებოდა, მეგონა, თითქოს თვით ცის ქარიშხალი გაურბოდა მის ხმას. მალე ღრუბლები იმდენად მიმოიფანტა, რომ თავშესაფარის დატოვება შეგვეძლო. ტყიდან გამოვედით და მაღალი მთის აღმართს შევუდექით. ძაღლი წინ მიგვიძღოდა, პირით მიჰქონდა ჯოხის ბოლოზე დამაგრებული, ჩამქრალი ფარანი. მე ატალას ხელი მეჭირა, ჩვენ მისიონერს მივყვებოდით. იგი ხშირად მოგვხედავდა, ჩვენს უბედურებასა და ახალგაზრდობას სიბრალულით უცქეროდა. კისერზე წიგნი ჰქონდა ჩამოკიდებული, თეთრ ჯოხს ებჯინებოდა. მაღალი კაცი იყო, გამხდარი და ფერმკრთალი, უბრალო და გულწრფელი გამომეტყველება ჰქონდა. უვნებოდ დაბადებული ადამიანის უსიცოცხლო და გაცრეცილი სახის ნაკვთები არ ჰქონდა. ეტყობოდა, მძიმე დღეები გადაეტანა, შუბლის ნაოჭებს ემჩნეოდა სათნოებით, ღვთისა და ადამიანთა სიყვარულით განკურნებული ვნებათა მშვენიერი კვალი. როდესაც უძრავად იდგა და გველაპარაკებოდა, მისი გრძელი წვერი, მოკრძალებით დახრილი თვალები, სიყვარულით გამსჭვალული ხმა - ყველაფერი მასში რაღაც სიმშვიდესა და სიდიადეს გამოხატავდა. თუ ვინმეს პატარა ობრი ჩემსავით უნახავს თავისი კვერთხით და ლოცვანით უდაბნოში მარტო მოსიარულე, მას ქრისტიან მწირზე ნამდვილი წარმოდგენა ექნება. „მთის საშიში ბილიკებით ნახევარი საათი ვიარეთ და მისიონერის გამოქვაბულს მივადექით. წვიმის მიერ კლდეებიდან ჩამოტანილი სველი სურო და გოგრები გადავთვალეთ და გამოქვაბულში შევედით. შიგ იყო მხოლოდ ნესვის ხის ფოთლებისაგან გაკეთებული ჭილობი, წყლის ამოსაღები აყირო, რამდენიმე ხის ჭურჭელი, ბარი, მოშინაურებული გველი. ქვაზე, რომელიც მაგიდის მაგივრობას სწევდა, ჯვარცმა და ქრისტიანთა წიგნი იდო. „მოხუცმა ხმელი ლიანებით სწრაფად ცეცხლი დაანთო, ხელის წისქვილით სიმინდი დაფქვა, ფქვილისაგან კვერი გააკეთა და ნაცარში შესდო გამოსაცხობად. როდესაც ცეცხლზე კვერმა მშვენიერი ოქროსფერი მიიღო,…გაგრძელება

ტეგები: Qwelly, შატობრიანი, ლიტერატურა

მოსტ ვატერლოო

ავტორი Kakha, ოქტომბერი 8. 0 გამოხმაურება

აკა მორჩილაძე - მოსტ ვატერლოო- ჰაი, პემ! როგორა ხარ?- ჰაი, ჯორჯია, - არ ეცალა ჩემთვის, იმდენი ხალხი შეყრილიყო იქ. მაგრამ პემი ხომ ნამდვილი რეგი გოგოა. - ღილი აგწყვეტია.მთელი დილა პერმში ვრეკავდით, მარტინა კი ამხედავდა, დამხედავდა და ჩაიცინებდა.- ეს რა იყო? ამისთანა რა დაიჯახე?მოკვდა ამაზე ფიქრით. მერე კი მომახსენა:- რუსეთში კრიზისი იწყება. რუბლი ეცემა, როგორ ფიქრობ, ხომ არ დაგითხოვენ აქედან?- მე ისედაც დათხოვილი ვარ. თუ დათხოვაა, შენ მიგაბრძანებენ. კი, კი დახურავს ბატონი პოლოსოვი. დახურავს.- მე თავი ქუდში მაქვს, შენ იკითხე, - ხასიათს ვერ გაუფუჭებ. - მისმინე, რა კაცი იყო ეს ჩვენი პოლოსოვი?- მე რა ვიცი?- აი, შენ უფრო იცი. ყოველთვის ტურისტულ ბიზნესში იქნებოდა?- არა, წესით, ისპალკომში იქნებოდა. მაგრამ ისპალკომი ხომ...- რა არის ეგ ისპალკომი?- რაღაც მერიის მსგავსი, - მშიოდა. - ხომ არ შეგვეჭამა რამე? შესვენების დრო აღარ მოვიდა?- შენთან ერთად ჭამა საინტერესო არ არის, - წამოდგა მარტინა. - შენ სულ ერთი და იგივე გინდა. მისმინე, კომუნისტი იქნებოდა?- ვინ?- პოლოსოვი.- აბა, ისპალკომში ვინ შეუშვებდა?ასე ვლაზღანდარობდით. მერე ის ვკითხე, რისი კითხვაც მარტინას დანახვისთანავე მომინდებოდა ხოლმე: შერილი ხომ არ გამოჩენილა? არაო, არ გამოჩენილაო. გლაზგოში ამზადებდა რაღაც გამოფენასო. სადაური ბიძაშვილ-მამიდაშვილია? რამდენჯერაც ვკითხავ, არ გამოჩენილა და არ გამოჩენილაო.- ისევ წითელი თმა აქვს?- ალბათ. წითელი ჰქონდა? - სერიოზულად ჩაფიქრდა, - ხომ გაქვს მობაილის ნომერი? დაურეკე და ჰკითხე...- იმ დღეს დავურეკე, სადღაც შორს იყო, ზღვაში...მარტინამ ხელი ჩაიქნია:- წამო, თითო რამე გავღეჭოთ.გავღეჭეთ და რომ მოვბრუნდი, ზურამ დარეკა.- სად დაიკარგე? - თითქოს ბედნიერი იყო.- შენ თვითონ სად დაიკარგე?- მე, ჯიგარო... აბა, რამდენი მიდევს ჯიბეში? მე, ჯიგარო, დილიდან ვსვამ...- რა საინტერესო ენაა. ახლა ჩხუბობთ, თუ ეფერებით ერთმანეთს? - დაინტერესდა მარტინა.- ვჩხუბობთ...- მერე დავრეკო? - გაბრაზდა ზურა.- არა, არა, თქვი...- ვთქვი, რა, ეხლა ვიჭერ კებს, მოვდივარ შენთან, ჩამიჯდები და გამოვალთ ისევ ქვინზვეიზე და ჩავუჯდებით ჩვენსა...- რა იშოვე?- ტიშჩი დვესტი დვაცატ ტრი ფუნტა მიდევს ჯიბეში. გუშინ მთელი დღე გეძებდით.- მოიგე?-…გაგრძელება

ტეგები: თანამედროვე_ავტორი, ლიტერატურა, Qwelly, მორჩილაძე

მფატრავი ჯეკის მხარეში

ავტორი Kakha, სექტემბერი 17. 0 გამოხმაურება

აკა მორჩილაძე - მფატრავი ჯეკის მხარეში   შემოგვხედე, განა ჩვენ ჯენტლმენებს ვგავართ?   მოვაბიჯებთ სპიტელფილდის ეკლესიის ახლოს და უცხომ რომ შეგვავლოს თვალი, მოხეტიალე ცირკიდან დათხოვილი ვინმეები ვეგონებით. სემის აზრით, როდესაც კაცი ისტ ენდის აჩრდილთა ქვეყანაში დააბიჯებს, ხელმოკლე ჯენტლმენის იერი აუცილებლად უნდა ჩამოიშოროს. ეს ყველაზე წამგებიანი იერია ასეთ ადგილას. გუდამშიერი ჯენტლმენის მოყვანილობის კაცს ცხვირით მიწას ათხრევინებენ.- როგორ უნდა ამოიცნო გუდამშიერი ჯენტლმენი?- შენ ბითური ხარ, ჯორჯია. ხელმოკლე ჯენტლმენი ტანსაცმლით ამოიცნობა. ჭკვიანი კაცი კი თვალებითაც ამოიცნობს. იმათ თვალებში დევს უტყუარი ნიშანი იმისა, რომ ჯენტლმენობას უსუსურობის გამო მისდევენ... სინდისი მათხოვრებმა მოიგონესო, რომ თავიანთი მათხოვრობა დამალონო...- მერე, ეგრეა?- მე არ ვიცი, როგორაა, ჯორჯია. ამას ის ამბობს, ვისაც ხოცვა-ჟლეტის გამართლება სწადია. იმდენი გაბედულება არასოდეს მქონია, რომ კაცი მომეკლა, და რა გითხრა?- რაც შენი ხელიდან ხალხი დახოცილა...- ისინი გაფრინდნენ. მე მხოლოდ გაფრენაში ვეხმარებოდი... ბედნიერება ახჩრობდა იმ ხალხს.- დოქტორი კევორკიანი ხარ?- მე არაფერი მომიგონია. ვინ არის ეგ კევორკიანი?- ამერიკელია.- შეეშვი ამ ამერიკელებს, ჯორჯია. დურვარდ სტრიტზე მოცეკვავე გოგონები გველოდებიან. აქ ისეთი ამბავია, რომ მე, შეიძლება, მომტეხონ კიდეც...- და მე...- შენ კაი ხნის მოტეხილი ხარ, ჯორჯია, და ახლა ამოყვინთვას ჩალიჩობ. ამდენ ხანს ვერ მიხვდი?სწორედ ისეა, როგორც ინტერნეტში ნანახ გვერდებზე.- ის რა ციმციმებს, სემ? - კბილებს ვაკაწკაწებდი.- გაზის სინათლე, ქუჩის ლამპიონი, - ამოიოხრა სემმა. - მაგ ლამპიონის ქვეშ გოგო იდგება. რა ჰქვია? ჰო, მერი ენ ნიკოლსი. მერი ენ ნიკოლსი იაფი გოგოა, შილინგებში ჩაგვტევს. შენ უნდა ივაჟკაცო...მინდოდა, მეკითხა, გუდამშიერ ჯენტლმენს ხომ არ ვგავარ-მეთქი. გამეგონა, მეძავები დაცინვით უმზერენ სექსის ხელმოკლე მყიდველებს და ზრდილობის გულისთვის ემსახურებიანო. სემს გადავხედე და რატომღაც ვიფიქრე, ნეტავ ახლა ცაში ვიყოთ-მეთქი. არ მომწონდა ისტენდური ქვაფენილი.სემმა თითქოს ამოიცნო, რასაც ვნატრობდი, და მოწყენით მითხრა:- აქ ცა უფრო სახიფათოა, ვიდრე მიწა, ჯორჯია. და გახსოვდეს, არავის შეხედო…გაგრძელება

ტეგები: ჯეკი, მორჩილაძე, ნოველები, ლიტერატურა, Qwelly

სხვისი ცოლი

ავტორი Kakha. ბოლოს გამოეხმაურა: Kakha, სექტემბერი 16. 1 გამოხმაურება

თეოდორ დოსტოევსკი - სხვისი ცოლი და ქმარი საწოლის ქვეშ – პატივი დამდეთ, მოწყალეო ხელმწიფევ, ნება მიბოძეთ, გკითხოთ... გამვლელი შეკრთა და, ცოტა არ იყოს, შეშინებულმა შეხედა ენოტის ქურქში გამოწყობილ ბატონს, რომელიც პირდაპირ მიადგა მას შუა ქუჩაში, საღამოს რვა საათისთვის. არადა, ცნობილია, რომ თუ ერთი პეტერბურგელი ბატონი მოულოდნელად გამოელაპარაკება სხვა, მისთვის სრულიად უცნობ ბატონს, ამ მეორეს აუცილებლად შეეშინდება. მაშასადამე, გამვლელი შეკრთა და, ცოტა არ იყოს, შეშინდა. – მაპატიეთ, რომ შეგაწუხეთ, – თქვა ენოტისქურქიანმა მამაკაცმა, – მაგრამ მე... მე, სიმართლე გითხრათ, არ ვიცი... თქვენ, ალბათ, მომიტევებთ; ხედავთ, რომ უგუნებოდ ვარ... მხოლოდ ახლა შეამჩნია ბეკეშიანმა ახალგაზრდა კაცმა, რომ ენოტისქურქიანი ბატონი მართლა ვერ იყო ხასიათზე. შეჭმუხნილი სახე საკმაოდ გაჰფითრებოდა, ხმა უთრთოდა, აზრები აშკარად არევ-დარეოდა, სიტყვის თქმა უჭირდა, ჩანდა, რომ საშინლად უმძიმდა უმორჩილესი თხოვნით მიემართა წარმოშობით, შესაძლოა, მასზე დაბალი პირისთვის, თუმცა ეს აუცილებლად სჭირდებოდა. ესეც არ იყოს, ეს თხოვნა, ყველა შემთხვევაში, ურიგო, არასოლიდური და უცნაური იყო იმ ადამიანის მხრიდან, რომელსაც ასეთი სოლიდური ქურქი და დარბაისლური, შესანიშნავი, მუქი მწვანე, მრავლისმეტყველი სამკაულებით დამშვენებული ფრაკი ეცვა. ეს ყველაფერი, როგორც ჩანს, თვით ენოტისქურქიან ბატონსაც აცბუნებდა, ასე რომ, ბოლოს უხასიათოდ მყოფმა მამაკაცმა თავი ვეღარ შეიკავა, გადაწყვიტა, აღელვება მოეთოკა და მის მიერვე გამოწვეული უსიამოვნო სცენა მიეფუჩეჩებინა. – მაპატიეთ, უგუნებოდ ვარ; თუმცა თქვენ არ მიცნობთ... მომიტევეთ, რომ შეგაწუხეთ; გადავიფიქრე. მან თავაზიანად ასწია შლაპა და სირბილით განაგრძო გზა. – მოითმინეთ, მოწყალება მოიღეთ. მაგრამ ამასობაში პატარა კაცი სიბნელეში გაუჩინარდა და ბეკეშიანი ბატონი გაშტერებული დატოვა. “რა უცნაური ვინმეა!” – გაიფიქრა ბეკეშიანმა. შემდეგ, როდესაც განცვიფრებით გული იჯერა და გახევებამაც გაუარა, საკუთარი საქმე გაახსენდა და წინ და უკან სიარულს შეუდგა, თან დაჟინებით შესცქეროდა ერთი ურიცხვსართულიანი სახლის კარს. თანდათანობით ნისლმა მოიმატა, რამაც ახალგაზრდა კაცი ერთგვარად გაახარა კიდეც, რადგან ბურუსში უფრო…გაგრძელება

ტეგები: კომედია, ნოველები, Qwelly, დოსტოევსკი

სახენაიარევი კაცის კვალდაკვალ

ავტორი Kakha, სექტემბერი 12. 0 გამოხმაურება

აკა მორჩილაძე - სახენაიარევი კაცის კვალდაკვალ - ეგრეც არაფერი გამოგვივიდა, - თქვა სემმა და სიგარა ჩააქრო კრამიტზე, - ისეთი სიმსუბუქენი ჩავრიე ამ საქმეში, რომ სამუდამო ვალები დამედო... ისეთი სიმსუბუქენი შევაწუხე, შენი გულისთვის... ვალში ვარ ანგელოზებთან... - ჩემი გულისთვის? - ნამუსი არ ჰქონდა ამ კაცს. - აბა, ვისი გულისთვის? - შენ ხომ მოკვდი, სემ. ყოველ შემთხვევაში, ნაყინივით მიგადნო კედელზე. ჩემთვის როგორღა შეწუხდებოდი? საკუთარი თავისთვის შეაწუხე ის ანგელოზები და ახლა მე მატენი... სემმა ჩაიხითხითა. საერთოდ, ამაყად და ბედნიერად გამოიყურებოდა, შლაპა კეფაზე გადაეგდო, ბაფთა შეეხსნა და პერანგი გადაეღეღა. დღე რომ ყოფილიყო, სახურავზე ჩამომჯდარ კაჭკაჭს ან რაიმე ეგეთს ემსგავსებოდა, მაგრამ ღამე იყო და, რა თქმა უნდა, მაწანწალას თუ ეტყოდი. ჩაიხითხითა და ბოლოს მთქნარებაც მოაყოლა. - მთელი ღამეა, დაგატარებ, ჯორჯია, და მაინც ვერ გაიგე, რომ ვერაფერს მივაღწიეთ. გახსოვს, რატომ დავდივართ? რა მიზეზია? ბრუს-პარდინგტონიო თუ ვუელიჩის არსენალიო... აქამდე ხომ მოიპარავდი იმ ქაღალდებს, ჩააბარებდი გენერალს და... რატომ დავდივართ? წავიდეთ ახლა და... - ჯობდა, იქვე დარჩენილიყავი დამდნარი, - ვთქვი დაბოღმილმა. ძალიან გახალისდა ბატონი სემ ფილიპსი. - უბადრუკო ჯორჯ ჯეფერს, ვინ დამტოვებდა იქ დამდნარს? მართალია, დამამარცხა იმ წყეულმა ჰაიგეიტელმა აჩრდილმა და წაგათრია იმ თავის წყეულ სამყაროებში... აჰ, როგორ მინდოდა, რამეები მესწავლებინა და ისე ვიყავი, რომ ხმას ვერ ვიღებდი, დამდნარი ნაყინი როგორ იტყვის რამეს? თქვენ წახვედით და ვწევარ... ვწევარ და ვფიქრობ, ჰაი, დედასა, სამუელ ფილიპს, ნოტინგჰილელო ბებერო, სად ჩაგალბეს მარწყვში... - მარწყვში? - ასე ითქმის, მარწყვს რომ ჩაყრი ჯამში, რძეს რომ და ცოტას მიქსერით... აი, ასე ვიყავი. - და ეგეთი გემრიელი, არა? - ნახევრადანგელოზი სემ ფილიპსი. დიახაც რომ ამ სურნელებას აფრქვევს, ვინაიდან ანგელოზთათვის მოცემული პირობის გამო... თუმცა, მოიცა, ამბავი გითხრა. ვწევარ და შავ ფიქრებს წაუღია ჩემი ყველაფერი. შენზე ვფიქრობ, ჯორჯია, გესმის? შენი უბედურება რა არის? კაი კოხტა ბიჭი ხარ და ინფორმაცია არ გაგაჩნია. ანუ არა ხარ ინფორმირებული. ესე იგი, მე ვფიქრობ, რომ ვერაგი ჰაიგეიტელი თავის…გაგრძელება

ტეგები: ნოველები, Qwelly, ლტერატურა, მორჩილაძე

ატალა

ავტორი Kakha, სექტემბერი 11. 0 გამოხმაურება

ფრანსუა რენე შატობრიანი - ატალა    ოდესღაც საფრანგეთი ჰფლობდა ჩრდილო ამერიკის ვრცელ მხარეს, რომელიც ლაბრადორიდან დაწყებული ფლორიდამდე აღწევდა, ატლანტის ოკეანის ნაპირებიდან კი - ზედა კანადის უშორეს ტბებამდე. ამ უზარმაზარ მხარეს ჰყოფდა ოთხი მდინარე, რომელთა სათავეები ერთსა და იმავე მთებში აქვთ: მდინარე სენლორენი, რომელიც აღმოსავლეთით თავისკენ სახელის ყურესაკენ მიიჩქარის, და მდინარე ლუესტი, რომელიც წყალს უცნობი ზღვებისაკენ მიაქანებს; მდინარე ბურბონი, რომელიც სამხრეთიდან ჩრდილოეთისკენ ჰუდოსის ყურეში მიეშურება, და მდინარე მეშასებე, რომელიც ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ მიემართება და მექსიკის ყურეს ერთვის.    ეს უკანასკნელი მდინარე ათას ლიეზე მეტ მანძილს გაივლის და რწყავს მომხიბლავ მხარეს. მას შეერთებული შტატების მცხოვრებლები ახალ ედემს უწოდებენ, ფრანგებმა კი სასიამოვნო სახელი ლუიზიანა დაუტოვეს. ათასი სხვა მდინარე, მეშასებეს შენაკადნი, მისური, ილინოისი, აკანზა, ოჰაიო, ვაბეში, ტენესი, ამ ადგილს ლამით ანოყიერებენ და წყლებით ანაყოფიერებენ. როდესაც ყველა ეს მდინარე ზამთრის კოკისპირული წვიმებისაგან ნაპირებზე გადადის და გრიგალები მთელ ტყეებს ძირს აწვენს, ფესვიანად ამოგლეჯილი ხეები სათავეებთან გროვდება. მათ შლამი აკავშირებს, ლიანები ჰკრავს, ხოლო ამ ნამუსრევს საბოლოოდ შეამჭიდროებს მცენარეები, რომლებიც ამ ხეთა მთელ ტანში ფესვებს გაიდგამენ. აქაფებული ტალღების მიერ გატაცებული ნამუსრევი მეშასებეში ეშვება. მდინარე მათ იტაცებს, მექსიკის ყურესაკენ მიაქანებს, სილის მეჩეჩზე რიყავს, და, ამრიგად, თავის შესართავთა ტოტებს ამრავლებს. ალაგ-ალაგ მეშასებე უფრო ძლიერ ხმაურობს, როცა მთებს გვერდით უვლის, და ნაპირზე გადმოსულ წყლებს ტყეთა კოლონადებისა და ინდიელების საფლავთა პირამიდების გარშემო ფანტავს. ეს მდინარე უდაბნოთა ნილოსია. ბუნების მშვენიერება ყოველთვის სიდიადესთან არის დაკავშირებული: იმ დროს, როდესაც მეშასებეს შუა ნაკადი ზღვისაკენ ფიჭვებსა და მუხებს მიაქანებს, ორივე განაპირა ნაკადს პისტიას და დუმფარას მცურავი კუნძულები მიჰყვება. დუმფარას ყვითელი ყვავილები პატარა ბაირაღებივით აღმართულა. მწვანე გველები, ლურჯი ყანჩები, ვარდისფერი ფლამინგოები, ახალგაზრდა ნიანგები მგზავრებივით სხდებიან ყვავილთა ამ…გაგრძელება

ტეგები: საფრანგეთი, Qwelly, მოთხრობები, ნოველები, შატობრიანი

უკანასკნელი აბენსერაჟი

ავტორი Kakha, სექტემბერი 10. 0 გამოხმაურება

ფრანსუა რენე შატობრიანი - უკანასკნელი აბენსერაჟი    როდესაც გრენადის უკანასკნელ მეფეს ბოაბდილს, თავის წინაპართა სამეფო იძულებით დაატოვებინეს, ის პადულის მთის მწვერვალზე შეჩერდა. აქედან მოჩანდა ზღვა, საიდანაც უბედური გვირგვინოსანი აფრიკაში გემით უნდა გამგზავრებულიყო. მოჩანდა აგრეთვე გრენადა, ვეგა და ხენილი, რომლის ნაპირზე ფერდინანდისა და იზაბელას კარვები იყო გაშლილი. ამ მშვენიერი მხარის და კვიპაროზთა დანახვამ, რომლებიც აქა-იქ კიდევ აღნიშნავდა მუსულმანთა საფლავებს, ბოაბდილს ცრემლი დააფრქვევინა. მას განდევნის ადგილს მიჰყვებოდა დედა - სულთანის მეუღლე აიქსა და დიდებულთა დასი, რომელიც ოდესღაც სასახლის კარს შეადგენდა. დედამ ასე მიმართა შვილს: „როგორც დიაცმა, დაიტირე ახლა სამეფო, რომლის დაცვაც შენ, როგორც ვაჟკაცმა, ვეღარ შესძელი“. გადაიარეს მთა და გრენადა სამუდამოდ გაქრა მათი თვალიდან.   ესპანეთის მავრები, მეფის ბედის მოზიარენი, აფრიკაში მიმოიფანტნენ. ზეგრის და გომელის ტომები დასახლდნენ ფეცის სამეფოში, თავიანთ უძველეს კერასთან. საიდანაც ისინი ოდესღაც გამოვიდნენ. ვანეგები და ალაბესები შეჩერდნენ ზღვის სანაპიროზე. ორანიდან მოყოლებული ვიდრე ალჟირამდე და, ბოლოს, აბენსერაჟები დაბინავდნენ ტუნისის მიდამოებში. კართაგენის ნანგრევთა მახლობლად მათ მოაწყვეს ახალშენი, რომელიც ახლაც განირჩევა თავისი ზნე-ჩვეულებათა დახვეწილობითა და კანონთა ლმობიერებით. განდევნილმა ოჯახებმა ახალ სამშობლოში მოიტანეს მოგონებები ძველ მიწა-წყალზე. გრენადის სამოთხე მათ ხსოვნაში მუდამ ცოცხლობდა. დედები ჯერ კიდევ ძუძუმწოვართა ბავშვებს ხშირად უმეორებდნენ მის სახელს, აკვანზე დამღეროდნენ ზეგრებისა და აბენსერაჟების რომანსებს. ყოველ ხუთ დღეში ერთხელ ისინი ლოცულობდნენ, გრენდისაკენ მიბრუნებულნი ევედრებოდნენ ალაჰს, რომ ეს ნეტარების მხარე ისევ დაებრუნებინა თავისი რჩეული შვილებისათვის.   ლოტოპაგების ქვეყანა გაძევებული ამაოდ სთავაზობდა თავის ხილს, წყალს, მწვანე მინდვრებსა და ბრწყინვალე მზეს - წითელი კოშკებიდან შორს მყოფთათვის არც ხილი იყო სასიამოვნო, არც შადრევნები ანკარა, არც მოლი ქორფა და თვით მზეც კი არ იყო ღირსი ცქერისა. თუ რომელი ლტოლვილს ბაგრადის ველებს დაანახებდნენ, ის თავს გაიქნევდა და ოხვრით წამოიძახებდა „გრენდა“.…გაგრძელება

ტეგები: ესპანეთი, Qwelly, ნოველები, მოთხრობები, შატობრიანი

კომენტარების დაფა

Rati Inashvili: მაისი 4, 2012||1:44pm

ანუ, ყველა შემოქმედს თავისი თემა ჰქონდეს?

ლაშა: მაისი 4, 2012||2:05pm

:) :) :) :) ჩილინდრიშვილის ლექსები და გალაქტიონი??? :) :) :)

კარგით მე და ლექსები? :) 

ჰო, რატი დავყოთ თემებად. ლექსები, ფილმები და ა.შ. ახლა გავაკეთებ მე ფილმების ჯგუფს და იქ განვატავსოთ ჩვენი საყვარელი ფილმების ან ტრილერები ან თუ შეგვიძლია სრული ვერსიები, მცირე ინფორმაციებით... :) მე პირველი ვიქნები... :P :P :P

ლაშა: მაისი 11, 2012||3:21pm

კახა რატომ შეუცვალე ჯგუფს სახელი? შენი აზრით რაც ახლა აქაა განთავსებული რომელიმე მსოფლიო დონის ლიტერატურილი შედევრია? :D :D :D :D 

Kakha: მაისი 11, 2012||5:03pm

ხელოვნების ჯგუფი ვერ შეითვისებდა ლიტერატურას

ამიტომ სხვა ჯგუფის შექმნა გადავწყვიტე რაც შეეხება მსოფლიო შედევრებს ამას დრო გამოაჩენს :))))))

ლაშა: მაისი 11, 2012||5:15pm

მე შენ გეტყვი ისეთი აქტივობა შეიმჩნეოდა აქ გინდა ხელოვნების გინდ ლიტერატურის რომ აუცილებლად უნდა გაგეცალკევებინა... :(

აუ რა განხილვა წაგვიშალე კახუჩელა რა... :(

markozashvili: მაისი 23, 2012||7:15pm

me ar var cinaagmdegi chilindrishvilis da galaktionis leqsebi gverdi gverd iyos :):)  romelsac minda imas wavikitxav ra problemaa :D :D

markozashvili: მაისი 23, 2012||7:16pm

ise cisia bevrjer minaxavs rom xatav saintereso  iqneba sheni shemoqmedebis xilva didi siamovnebit davatvalierebdi :): )

nini: მაისი 3, 2013||2:56pm

kaxa drom ukve gamoachina msoflioshedevrebi literaturis dargshi  chven unda chavwvet axla amas

ლაშა: მარტი 30, 2015||3:21pm

მერიმეს კვირეული გვქონია! :) 

Kakha: მარტი 30, 2015||6:31pm

ლიტერატურაში საინტერესო კვირა გველის ))

კომენტარი

თქვენ უნდა გახდეთ ლიტერატურა_ს წევრი რომ შეძლოთ კომენტარის გაკეთება!

 

წევრები (515)

 
 
 

ღონისძიებები

ბლოგ პოსტები

ჰააგა ქართველ ჯარისკაცებს, წულუკიანის სიმტკიცე, შუა კვირის არჩევნები და მიმატებული თუ დაკლებული მილიონები მერიას

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: ნოემბერი 16, 2018.
საათი: 11:07pm 0 კომენტარი

      უამინდობამ და სიცივე თავისი ქნა და დღე შედარებით არააქტიურად წარიმართა. მხოლოდ იუსტიციის მინისტრის გადადგომას ითხოვდნენ, ცხადია საარჩევნო განცხადებებსაც აკეთებდნენ და ცოტაოდენი ფულის…

გაგრძელება

ფონიჭალის ტრაგედია, მამაკაცებით ჩანაცვებული ბილბორდები, ჯანდაცვის პოლემიკა და სიახლოვე მსოფლიოსთან

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: ნოემბერი 15, 2018.
საათი: 11:00pm 0 კომენტარი

      უზომოდ ნისლიანმა და წვიმიანმა დღემ ტრაგიკულად ჩაიარა - ფონიჭალაში აფეთქები შედეგად ჩამონგრეულ საცხოვრებელში გარდაცვლილი დედა-შვილი იპოვეს. ტრაგიდიამ გადაფარა სხვა თემები, მათ შორის - საარჩევნო…

გაგრძელება

მეორე ტურის თარიღი და დასვენება, ახალაიას ბრალის დადასტურება, ევროპარლამენტის მოწონებები, მერის მადლიერება და ბიუჯეტის განხილვები

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: ნოემბერი 14, 2018.
საათი: 11:00pm 0 კომენტარი

      დანიშნული მეორე რაუნდი და ქალ-ვაჟური ბრძოლა პრეზიდენტობისთვის გაიმართება 28 ნოემბერს და ეს დღე გამოცხადდება უქმედ. ესაა აბავი, რომელიც ყველაზე მთავარი იყო დღეს, რადგან სხვა ყველა ნიუსი ისედაც…

გაგრძელება

მამები სამართლისთვის ხელისუფლების შეცვლისკენ, არჩევნების მეორე რაუნდი, ჯანდაცვის მრავალწახნაგობა, ჰააგის პრობლემა და მეჩითოვის 9 აპრილი

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: ნოემბერი 12, 2018.
საათი: 11:00pm 3 კომენტარი

      დილით, როცა ცამ წვიმის პირი მოხსნა უკვე გვამცნეს სინოპტიკოსებმა რომ ამინდი გაუარესდებოდა. მერე ყველაფერი ნაცრისფრად წარიმართა - მამების აქციებით დაწყებული და პოლიტიკაში გადასული გამოსვლები…

გაგრძელება

Qwelly World

free counters