ინფორმაცია

ლიტერატურა

ლიტერატურა!

ვისაუბროთ ქართულ და მსოფლიო ლიტერატურულ შედევრებზე და არამარტო შედევრებზე

საიტი: http://www.qwelly.com/
ადგილი: Qwelly
წევრები: 532
უკანასკნელი აქტიურობა: კვირას

ლიტერატურა

კვირის საკითხავი ლიტერატურა, მიგელ დე უნამუნო, ქველი, ლიტერატურა, qwelly, literature, migel de unamuno, miguel de unamuno

წაიკითხეთ:

ამონარიდები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, amonaridebiდეტექტივი, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, deteqtivi
ეპოსი, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, eposiზღაპრები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, zgaprebi
კომედია, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, komediaლირიკა, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, sxvadasxva
მოთხრობები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, motxrobebiნოველები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, novelebi
რომანი, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, romaniსათავგადასავლო, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, satavgadasavlo
სატირა, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, satiraტრაგედიები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, tragediebi
ფენტეზი, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, sxvadasxvaსხვადასხვა, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, sxvadasxva

მოძებნეთ სასურველი:

ავტორები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, avtorebi

აუცილებელი •

 


ახლობელი ჯგუფები

ახალი ჩანაწერი!


ყველა სტატიის ნახვა

ფორუმი

სტერილური, ნული!

ავტორი ლაშა, ივნ. 25. 0 გამოხმაურება

      ლექსივით, არც მოთხრობებს სჭირდება შესავალი, უბრალოდ დიდი ხანია ასეთი კარგი მოთხრობა თანამედროვე ქართველ ავტორებში არ შემხვედრია. ჟურნალ „არილს“ ხშირად ვსტუმრობ ხოლმე, მაგრამ რაც ამ მოთხრობაში წავიკითხე, თითქოს ყოველთვის იყო ჩემს გონებაში, ყოველთვის მინდოდა რამე მსგავსი დამეწერა რადგან ჩვენს წრეში ხშირად „ვწინასწარმეტყველებდით“ USER-ების ასეთ „აღზევებას“. ასე კარგად ნამდვილად ვერ დავწერდი. მოთხრობა „არილის“ გვერდიდანაა, თუმცა ისეთია, ვფიქრობ რაც შეიძლება მეტ ქსელსა თუ პლატფორმაზე უნდა იყოს, მეტ მკითხელს მივუტანოთ. თუკი ორუელის ცხოვლების ფერმა მხოლოდ მინიშნებებად ციტირდება ხოლმე ქართულ საზოგადოებაში, ა ბატონო, პირდაპირ, ყოველგვარი შელამაზების, მინიშნების, ალეგორების გარეშე - ხელის გულზე მორთმეული ჩვენი რეალობა.1      კოლეგებთან ერთად მამაძაღლი მთვრალი რომ ხელოვნებაზე ლაპარაკობ, აი იმ ლაპარაკებიდან ერთ-ერთს მოყვა “სტერილური, ნულის” იდეა. ჩემი მეგობრები ამბობდნენ რომ ხელოვნებაა ნახატი, მუსიკა, კინო, თეატრი და ჯანდაბას ინსტალაციაც და კიდევ უფრო ჯანდაბას პერფორმანსიც, და ხელოვნებას, მითუმეტეს თანამედროვეს, იმისთვის, რომ აუდიტორიამდე მიაღწიოს, სჭირდება კონტექსტი, დრო და სპეციალური ადგილი. ეს სამი ზემოთ ჩამოთვლილი, იმ შემთხვევაშიც კია საჭირო, თუ არტისტის იდეა, მისი იდეის აუდიტორიამდე არ მიტანაა, ოღონდ ამ არმიტანაშიც ყველაფერი გასაგები უნდა იყოს, თორემ ეგრე არ ხდება, არტისტმა თქვას – “მე მინდოდაა ხალხს ვერ გაეგო, რა მინდოდაო” თუ ეგ უნდოდა მაშინ ის მაინც უნდა გავიგოთ, რომ არტისტს არ უნდოდა მისთვის გაგვეგო და ზუსტად ამისთვის სჭირდება დრო, კონტექსტი და სპეციალური ადგილიო.მეთქი, სპეციალური ადგილი, წიპა გამოფენა, ან თეატრი ან რამე ეგეთი?ეს სამი ერთად უნდა იყოს, ერთ მთლიანობად თორე ცალ-ცალკე არანაირ აზრს არ იძენსო. მეთქი, ეს “აზრს არ იძენს” ნამეტანი ყალბი ხო არ არის?პირველი გვერდია, ეგეთ რაღაცეებს გვაპატიებენ, მეტჯერ აღარ ქნაო,მეთქი ოკეი და გავაგრძელეთ – სისულელეა, ხელოვნებას რა-რა და კონტექსტი არ სჭირდება და სპეციალური ადგილი ხომ მითუმეტეს, რას ამბობ, რო ვან გოგის ვარსკვლავებიანი ღამე მომადან ბიკენტიეს საქაბაბეში რომ გადაიტანო, ვან გოგის ვარსკვლავებიანი ღამე აღარ…გაგრძელება

ტეგები: პროზა, Qwelly, მოთხრობები, ლიტერატურა, ივა_ფეზუაშვილი

ბერი და ყორანი

ავტორი ლაშა, აპრილი 22. 0 გამოხმაურება

      ერთმა ბერმა წმინდანის სახელი გაითქვა. ცხოვრობდა იგი განმარტოებით მთაზე, გამოქვაბულში. მეორმოცე წელიწადი გადიოდა, რაც ლოცულობდა და იღვწოდა.      მზის ამოსვლამდე იწყებდა ლოცვას და მზის ჩასვლამდე არ ნელდებოდა მისი ხმა მთაზე. ხმა კი ისეთი ჰქონდა, რომ ვერცხლის ზარის ჯადოსნურ რეკვას მიუგავდა, რაღაც ფრთიანი იყო იგი და მისტიური ჟღარუნით ათრთოლებდა გარემოს.      პირველად მთას ეუცხოვა ბერის ლოცვა და გალობა. მოეჩვენა, თითქოს ცხოვრების წესის დარღვევას აპირებდა უცხო მოხუცი. მაგრამ თანდათან შეეჩვია. ბოლოს შეეთვისა და შეუყვარდა კიდევაც. სიამოვნებდა.      ბერის მოღვაწეობამ განსაკუთრებით მთაშივე მცხოვრებ ყორანზე იმოქმედა. ეს ყორანი ძალიან ხნიერი იყო. ბევრი რამ ენახა თავის სიცოცხლეში, ბევრიც გამოეცადნა. ამიტომ ურწმუნო იყო დიდი. მისი ჩხავილი შემზარავი და საშინელი იყო. არავის არ უყვარდა ყორანი.      ორმოცი წლის წინათ, როცა ყორანმა მთაზე ამოსული ბერი პირველად დაინახა, ჩვეულებრივი ჩხავილით შეეგება. დასძახა:      - სიკვდილი! სიკვდილი!      მაგრამ ბერმა მას ყურადღებაც არ მიაქცია. ლოცვად დადგა და საგალობელი სთქვა. ყორანი შეაკრთო ბერის ხმამ. არ გაეგონა ასეთი ხმა. მოეჩვენა, თითქოს ისეთი რამ გაიგონა, რასაც მისი შეცვლა და გარდაქმნა შეეძლო.      „ეს რას უნდა ნიშნავდესო?“ – გაიფიქრა. სამასი წელი უსრულდებოდა და ფიქრადაც არ მოსვლია, თუ ქვეყნად კიდევ ახალს რასმე გაიგონებდა. გამოსაცდელად კიდევ ერთხელ დაა იჩხავლა:      - სიკვდილი!      ბერმა კი თავისი გალობა განაგრძო. მაშინ ყორანი დააკვირდა უცნაურ ადამიანს: ხომ არ მოვტყუვდი, რომ უცნობი ადამიანად მივიჩნიეო. მაგრამ ბერი ჩვეულებრივი ადამიანი აღმოჩნდა: საშუალო ტანის მოხუცებული, ჭაღარაწვერიანი. სახე კი ჰქონდა მკრთალი, გამჭვირვალე და თვალები მგზნებარე სხივების მფრქვევი, მაგრამ ეს ვერ გააკვირვებდა ყორანს, ხოლო ხმა კი ძალიან აფიქრებდა მას.      - თუ ადამიანია, ასე როგორ გალობს? ხოლო თუ ასე გალობს, რატომ არის ადამიანიო? – თქვა ყორანმა, დაეშვა ძირს - და ბერს შორიახლო დაუწყო თვალიერება.      ამის შემდეგ გავიდა რამდენიმე წელიწადი. ამ ხნის განმავლობაში ბერი სულ გალობდა და ლოცულობდა. მთასაც სახე გამოეცვალა, თითქოს განგებამ ახალი სული ჩაბერაო.      ყორანს…გაგრძელება

ტეგები: ლიტერატურა, Qwelly, ბუნება, მოთხრობა, ქიაჩელი

უნამუნო - ესეები ფლობერს რომ ვკითხულობ

ავტორი Kakha. ბოლოს გამოეხმაურა: თამარი, სექტემბერი 13, 2021. 1 გამოხმაურება

       ყველაფერს აქვს თავისი კარგი მხარეც და ცუდიცო, - უთქვამს ჩვენ სასიქადულო პერო გრულოს, ვინც ჩემდათავად კლასიკოსად მიმაჩნია და ვინც გაუგებარ, ანდა უფრო სწორად, გასაგებ მიზეზთა გამო, - როგორც თვითონ ფიქრობდა, - დაუმსახურებლად გაკილეს. ჯერ კიდევ იმ წლებში, როცა ის-ის იყო ვიწყებდი წერას საზოგადოებისათვის, ვთქვი: გაცვეთილ ჭეშმარიტებათა გადამღერება მათი გაუვნებელყოფის საუკეთესო საშუალებაა-მეთქი. იმხანადვე იყო, მადრიდის ყოველკვირეულმა „გედეონმა“ მიზანში რომ ამომიღო - ეტყობა, მახვილგონიერებაში გაწაფვის მიზნით, - და განაცხადა, ამგვარი სენტენციები გონებისათვის მიუწვდომელი ღვლარჭნილი პარადოქსების მეტი არაფერიაო. და რაკი ცოცხალი აღარ ბრძანდება ის, ვინც ამტკიცებდა, ესეც და სხვა მსგავსი გამოთქმები, -თუმცა კი ცხადზე ცხადი, - გაუგებარიაო, ვერ დავიჯერებ, მისი დღემდე კარგადმყოფი კოლეგები მაინც თუ გაიგებენ. ჩემთვის კი დღესაც ისევე ნათელია, როგორც მრავალი წლის წინათ იყო, მაშინ, როცა ეს აზრი გამოვთქვი. ასე რომ, თუ კარგად ჩავუკვირდებით ამ ძველ, პეროგრულოსეულ გაცვეთილ ჭეშმარიტებას, რომლის თანახმად, ყველაფერს აქვს თავისი კარგი მხარეც და ცუდიც, დავინახავთ, რომ სრულიად დაეკარგება ის მნიშვნელობა, რაც ჩვენი გონებრივი სიზანტის გამო შეიძინა, ანუ, როცა აზრის ადგილს ფრაზა იკავებს.       ისეთ ცხოვრებასაც კი, როგორითაც მე ვცხოვრობ - მთავარი მიმოსვლის გზებიდან კარგა მანძილით დაშორებულ ძველთაძველ პროვინციულ ქალაქში, სადაც შედარებით ადვილია განმარტოება - ამისთვის კი შინ დარჩენაც კმარა, - უთუოდ აქვს კარგი მხარეც და ცუდიც; მე თუ მკითხავთ, კარგი უფრო. თითო-ოროლა მეგობარი მაინც გამოჩნდება ხოლმე, ვისაც შეიძლება ფიქრი გაუზიარო; ან ვთქვათ, ზაფხულობით, კარგი ამინდისას მინდორში, მთებში, მუხნარში სეირნობას რა სჯობს; ხანდახან ქალაქის ჭორებს ანდა მუნიციპალიტეტის საქმეებზე მსჯელობას გადააყოლებ გულს. მართალი გითხრათ, ნაციონალურ თუ ინტერნაციონალურ საკითხებზე მოსაბეზრებელი მაინც არ არის, ბოლოს და ბოლოს. შემოდგომაზე, დღეები რომ მოკლდება, თან ამინდიც წამდაუწუმ იცვლება, ხშირად წვიმს, შინ ყოფნას არაფერი მირჩევნია, ჩემს შვილებსა და ჩემს დიდებულ ნეტარხსენებულებთან. კაცობრიობის საამაყო გენიოსებს ვგულისხმობ.სწორედ ასე…გაგრძელება

ტეგები: ფლობერი, უნამუნო, ლიტერატურა, ესსე, qwelly

გამომშვიდობება ყველაფერთან?

ავტორი nika grani. ბოლოს გამოეხმაურა: ლაშა, ივლ. 21, 2021. 1 გამოხმაურება

   ერნესტ ჰემინგუეის "მშვიდობით, იარაღო" იმდენად უზადო ნაწარმოებია, რომ ისღა დაგვრჩენია, ვიკითხოთ, შეიქმნება თუ არა ამავე თემისადმი მიძღვნილი სხვა მსგავსი რომანი?დასაწყისში ავტორი აღწერს იტალიური არმიის მოხალისის, ლეიტენანტ ჰენრის გატაცებას გორიციის ჰოსპიტლის ინგლისელი ექთნით, ქეთრინ ბერკლით. ეს გატაცება მალე ჭეშმარიტ სიყვარულად იქცევა.ქალაქ პლავასთან ჰენრი მუხლში დაიჭრება. საველე ჰოსპიტლიდან მას მილანის ინგლისურ ჰოსპიტალში აგზავნიან. აქ ვითარდება ლეიტენანტისა და ქეთრინ ბერკლის სასიყვარულო ურთიერთობა.ფრონტისა და საავადმყოფოების აღწერა, საუბრები ოფიცრებთან, რიგით ჯარისკაცებთან და ექიმებთან ბუნებრივი და დამაჯერებელია, თუმცა ახალგაზრდა გმირი, ალბათ, ზედმეტად შორსმჭვრეტელი და გამოცდილია. ქეთრინის (რომელიც, შეიძლებოდა, "ფიესტას" გმირი ქალის და ყოფილიყო) სახე უფრო სრულყოფილია. მასში ხორცშესხმულია მარადიული ქალური საწყისი.მილანის ჰოსპიტალში შეყვარებულთა გრძნობები ძალზე მძაფრდება. ნაწარმოები არნახულ სიღრმეს აღწევს, როდესაც მეტ-ნაკლებად განკურნებული ჰენრი ბრუნდება იზონცოს ფრონტზე. სწორედ ეს ფრონტი გაარღვია გერმანელთა არმიამ კაპორეტოსთან.წიგნის მესამე ნაწილის ბოლო ორმოცდაათ გვერდზე ასახულია იტალიის არმიის დახევა. ძირითადი მაგისტრალები გადაჭედილია ტრანსპორტით. ჰენრის ავტომანქანები ტალახში ჩაეფლობა და ლეიტენანტი, სამ მძღოლთან ერთად, მათ გზის პირას ტოვებს. ჰემინგუეი ხაზგასმით აღნიშნავს, როგორ სძულთ იტალიელ ჯარისკაცებს ომი. შთამბეჭდავია საველე ჟანდარმერიის მიერ დეზერტირობაში ეჭვმიტანილი უფროსი ოფიცრების დახვრეტის სურათი – ესაა ოსტატურად დაწერილი გვერდები.ლეიტენანტი მდინარეში გადახტება, რათა მასაც დეზერტირი ოფიცრების ბედი არ ეწიოს. შემდეგ ის სატვირთო ვაგონით ჩადის მილანში. ჰენრი აქ სამოქალაქო ტანსაცმელში გამოეწყობა და სტრეზაში ხვდება ქეთრინს. შეყვარებულები შვეიცარიაში მიემგზავრებიან. ამასთან, იტალიისადმი მიძღვნილი სცენები უფრო საინტერესოა, ვიდრე – ჰენრისა და ქეთრინის შვეიცარიაში ცხოვრების ეპიზოდები, მაგრამ მწერალს არასოდეს ღალატობს შეუცდომელი მხატვრული ალღო.ჰემინგუეის ქმნილებაში ომის აღწერა ისევე გასაოცრად შთამბეჭდავია, როგორც – ქალ-ვაჟის სიყვარულის ისტორია. შემოქმედის უტყუარი…გაგრძელება

ტეგები: სადისკუსიო, ჰემინგუეი, ცნობილი_ავტორი, ბიოგრაფია, Qwelly

ღამით მესიზმრა...

ავტორი ლაშა, ივნ. 5, 2021. 0 გამოხმაურება

      1917 წლის დეკემბრის ღამეებო! ლაზარეთის კვნესითა და განწირული გოდებით სავსე ღამეებო! რა აზრი აქვს თქვენს გახსენებას დღეს, იმ დროში, რომელიც ისევ ომისკენ ლტოლვითა და შეურიგებლობითაა აღსავსე! ხომ არ დაგვავიწყდა ყველაფერი, რაც ფერფლისა და უბედურებისაგან აღდგა. ისევ ხომ არ წაიშალა ის წლები, როდესაც მიწაში წვიმის წყალს სისხლი ჭარბობდა.      ღამეებო, როდესაც ტანჯვა, სიკვდილი, ნოსტალგია და უიმედობა ყველას საერთო, შავბნელი თანმხლები იყო! ღამეებო, როდესაც სიტყვებს „მშვიდობა დედამიწაზე“ ბრალეულობის და საშინელი სევდის ელფერი დაჰკრავდა! თქვენი დავიწყება არაფრით არ შეიძლება. ამ არეულ-დარეულ დღეებში არ უნდა განელდეს თქვენი ფიქრი მუდმივ საფრთხეზე, არასოდეს!..      წითელი გამომწვარი აგურით ნაშენი საავადმყოფო ღრმად იყო თოვლში ჩაფლული. ქარი ფანჯრებს აზანზარებდა, დერეფნებში ლამპის სუსტი შუქი ბჟუტავდა, გათბობის მილებში წყალი ჩხრიალებდა, ჩემ გვერდით პალატაში კი უკვე რამდენიმე კვირაა კვდებოდა უნტერ-ოფიცერი გერჰარტ ბროკმანი, რომელსაც ჭრილობიანი ზურგის ქვეშ ბალიშები ჰქონდა შეწყობილი.      ომამდე სტეპის პატარა სოფელში მუშაობდა მასწავლებლად. სანამ ლაპარაკი შეეძლო, ხშირად გვიყვებოდა იმ პერიოდზე. მაშინ პალატაში ოთხნი ვიწექით და ბროკმანს ჯერ კიდევ სჯეროდა, რომ რამდენიმე თვეში გამოჯანმრთელდებოდა და სამხედრო სამსახურიდან დაითხოვდნენ. სკოლაში აპირებდა დაბრუნებას, რომელიც სოფლის ძველი სასაფლაოს გვერდით, დაბალ შენობაში იყო განთავსებული, სადაც ფუტკრები ბზუოდნენ, პეპლები კი ორდენებივით ისხდნენ საფლავის ქვებზე. უნდოდა, დაჰბრუნებოდა არყების ხეივნებს, ზაფხულის ნათელ საღამოებს, მასწავლებლის ოთახს, სადაც პიანინო იდგა და წიგნებით სავსე თაროები ეწყო, დაჰბრუნებოდა ადრინდელ მშვიდობიან ცხოვრებას.      - ბავშვები და კიდევ სიმღერის გაკვეთილები! - ამბობდა ის და იდაყვებზე დაყრდნობილი ზევით იწეოდა. პერანგის რუხი სახელოები გამხდარ მკლავებზე ეშვებოდა, - ეს საუკეთესო რამაა. ერთ სიმღერას ვსწავლობდით... სამ ხმაშიც კი ვიცოდით... გინდ დამიჯერეთ, გინდ არა. ჩვენს სკოლაში მხოლოდ ერთი კლასი იყო, მაგრამ ისე ვმღეროდით სამ ხმაში, როგორც პროფესიულ სიმღერის გუნდში. არ ვიცი, იცით თუ არა ეს სიმღერა „ღამით მესიზმრა...“.…გაგრძელება

ტეგები: რემარკი, ნოველები, მოთხრობები, ლიტერატურა, Qwelly

იოჰან ბარტოკის უცნაური ბედი

ავტორი ლაშა. ბოლოს გამოეხმაურა: Kakha, მაისი 24, 2021. 1 გამოხმაურება

      ომი რომ დაიწყო, სანტექნიკოსი და მემონტაჟე იოჰან ბარტოკი ხუთი თვის დაქორწინებული იყო. მაშინვე ომში გაიწვიეს და საზღვართან, ავსტრიულ გარნიზონში გაგზავნეს. გამგზავრების დღეს თავისი საქმეები მოაწესრიგა და პატარა მაღაზია ცოლსა და თავის ქარგალს გადააბარა. ისიც კი მოახერხა, რომ ორი დამატებითი შეკვეთა მიეღო. ამ ყველაფერს ნაშუადღევამდე მოუნდა, კმაყოფილი იყო, რომ შობამდე მაინც, ყველაფერი მოგვარებული ჰქონდა. როდესაც მოსაღამოვდა, თავისი საუკეთესო კოსტიუმი ჩაიცვა და, ცოლთან ერთად, ფოტოგრაფთან წავიდა. აქამდე ვერ მოუხერხდათ სურათის გადაღება. თავი რომ გაეტანათ, მძიმე მუშაობა უწევდათ. ამიტომ ამისათვის ფულის დახარჯვა ზედმეტ ფუფუნებად ეჩვენებოდათ. მაგრამ ახლა ამ საქმეს სხვა თვალით შეხედეს. ფოტოგრაფმა მეორე დღეს ფოტოები მატარებელთან მიუტანა. მიუხედავად იმისა, რომ სურათები ცოტა უფრო დიდი ზომის აღმოჩნდა, ვიდრე ბარტოკი მოელოდა, ის შეეცადა, ისე ამოეჭრა ორივეს სახე, რომ ფოტო საათის თავსახურში ჩატეულიყო, მაგრამ არ გამოუვიდა. ამიტომ თავისი დანა აიღო, საკუთარი სურათი მოაჭრა და მხოლოდ ცოლისა დაიტოვა. ახლა ის ზუსტად ჩაეტია თავსახურში.      ბარტოკის პოლკი მალე ფრონტზე გადაისროლეს. 1914 წლის ზამთარში შეტევაზე გადავიდნენ და ღამით გააფთრებულ ბრძოლაში ჩაებნენ. მტერმა საფლანგო მანევრი შეასრულა და სამ ასეულს ალყა შემოარტყა. მთელი დღე თავს იცავდნენ. როდესაც ტყვია-წამალი გაუთავდათ, იძულებული გახდნენ, მტერს ტყვედ ჩაჰბარებოდნენ. მათ რიგებში ბარტოკიც იყო. ტყვეებმა რამდენიმე თვე ბანაკში გაატარეს. ბარტოკი მთელი დღეები ქოხში იჯდა ჩაფიქრებული. აინტერესებდა, როგორ იყო მისი ცოლი, შეძლო თუ არა ახალი შეკვეთების მიღება, რადგან ახლა ამით უნდა გამოეკვება თავი. მაგრამ მთელ ბანაკში წერილი არავის მიუღია. ბარტოკს ერთადერთი იმის გაკეთება შეეძლო, რომ თვითონ გაეგზავნა სახლში წერილები, რომლებშიც ცოლს რჩევებს მისცემდა და ასევე, იმ ადამიანების მისამართებს აცნობებდა, რომლებსაც, შესაძლოა, მაგალითად, ახალი რკინის კარი ან უნიტაზი დასჭირვებოდათ. აპრილის დასაწყისისთვის 1800-კაციანი რაზმი შექმნეს და სანაპიროზე გადაისროლეს. მათ შორის ბარტოკი და მისი ამხანაგებიც იყვნენ. ისინი გემის ბორტზე აიყვანეს. გავრცელდა ჭორი, რომ აღმოსავლეთ…გაგრძელება

ტეგები: რემარკი, ნოველები, მოთხრობები, ლიტერატურა, Qwelly

ეშმაკეულნი

ავტორი ლაშა, თებერვალი 24, 2021. 0 გამოხმაურება

აქ მოთხრობილია, ტყუპებმა როგორ დაღუპეს საქმის მწარმოებელიI - 20 რიცხვში მომხდარი ამბავი      იმ დროს, როცა ხალხი ერთი სამსახურიდან მეორეში გარბი-გამორბოდა, ამხანაგი კოროტკოვი ასანთმასალმთავარცენტრ ბაზაში (ასანთის მასალათა მთავარ ცენტრალურ ბაზაში) უცვლელად მსახურობდა საქმისმწარმოებლის საშტატო თანამდებობაზე და მთელი 11 თვე იმსახურა.      ასანთმასალაში მოკალათებულმა, წყნარმა, ქერათმიანმა კოროტკოვმა გულიდან სამუდამოდ ამოიგდო აზრი, რომ ამქვეყნად არსებობდა ეგრეთ წოდებული ბედის უკუღმართობანი და ამის ნაცვლად რწმენა ჩაინერგა, რომ ამ ბაზაში იმსახურებდა დედამიწაზე სიცოცხლის დასრულებამდე, მაგრამ ყოველივე სხვაგვარად წარიმართა.      1921 წლის 20 სექტემბერს ასანთმასალის მოლარემ საძაგელი ყურებიანი ქუდი დაიხურა. პორტფელში ზოლებიანი ასიგნობა(ასიგნობა – დოკუმენტი, რომლის მიხედვითაც ბანკი თანხას აძლევს.) ჩაიდო და წავიდა. ეს იყო ღამის 11 საათზე.      იგი ნაშუადღევს, ხუთის ნახევარზე, მთლად გალუმპული დაბრუნდა, ქუდი დაფერთხა, მაგიდაზე დადო, ზედ პორტფელი ჩამოდო და თქვა:      – ბატონებო, ზედახორას ნუ გამართავთ.      მერე რატომღაც მაგიდის უჯრა ამოქექა, ოთახიდან გავიდა, თხუთმეტი წუთის შემდეგ დიდი, კისერმოგრეხილი მკვდარი ქათამი მოიტანა, პორტფელზე დადო, მარჯვენა ხელი დააყრდნო და წარმოთქვა:      – ფული არ იქნება.      – ხვალ? – ერთხმად შეჰყვირეს ქალებმა.      – არა, – თავი გააქნია მოლარემ, – არც ხვალ იქნება და არც ზეგ. ბატონებო, ზედახორას ნუ გამართავთ, თორემ მაგიდას გადამიბრუნებთ.      – რაო? – შესძახა ყველამ, მათ შორის მიამიტმა კოროტკოვმაც.      – ამხანაგებო! – ტირილნარევი ხმით ამღერდა მოლარე და კოროტკოვი იდაყვით მოიცილა, – გთხოვთ!      – ეს როგორ შეიძლება? – ყვიროდნენ ყველანი და ყველაზე ხმამაღლა – კომიკოსი კოროტკოვი.      – აი, ნახეთ, – ჩახრინწული ხმით თქვა მოლარემ, პორტფელიდან ასიგნობა ამოიღო და კოროტკოვს აჩვენა.      იმ ადგილას, სადაც მოლარე ჭუჭყიან ფრჩხილს უსვამდა, წითელი მელნით ირიბად იყო წარწერილი:      „გაეცით. სუბოტნიკოვის ნაცვლად – სენატი“.      უფრო ქვემოთ იისფერი მელნით ეწერა:      „ფული არ არის. ივანოვის ნაცვლად – სმირნოვი“.      – რაო? – მარტო კოროტკოვმა შეჰყვირა, ხოლო დანარჩენები…გაგრძელება

ტეგები: ნოველა, მოთხრობები, ლიტერატურა, ბულგაკოვი, Qwelly

გზაში

ავტორი ლაშა, თებერვალი 6, 2021. 0 გამოხმაურება

      მას შემდეგ, რაც ოთხი დღის განმავლობაში მხოლოდ მკვახე ქლიავით ვიკვებებოდი, გრძნობა დავკარგე. კუჭი გახურებულ რკინასავით მქონდა, სოფლის შარაგზის ყურებისას თვალები მიჭრელდებოდა. ვიცოდი, რომ ნათელი შუადღე და მწველი მზე იყო, მაგრამ მე ყველაფერი მაინც ფერფლივით ნაცრისფრად მეჩვენებოდა, მუხლები კი ისე მიკანკალებდა, თითქოს ჭაობში უნდა გამევლო. გადმოვედი გზიდან და ყველაფერზე ხელი ჩავიქნიე. ფიჭვის ქვეშ დავწექი, პერანგზე ღილები შევიხსენი და ისეთი შეგრძნება დამეუფლა, თითქოს უფსკრულში ვეშვებოდი. ვფიქრობდი, რომ ყველაფერი დამთავრდა.      როდესაც გრძნობაზე მოვედი, უკვე მოსაღამოებული იყო. ჩემ გვერდით ვიღაც გლეხი იდგა და მაჯანჯღარებდა. ვგრძნობდი, რომ სახე სველი მქონდა. ტუჩები მეწვოდა და ენით წვეთები მოვილოკე. არაყი იყო. გლეხს ჩემს პირთან ბოთლი ეჭირა. წამოვიმართე და ერთი ყლუპი მოვსვი. შემდეგ თავი გავაქნიე - მეტის დალევა არ შემეძლო. ეს ერთი ყლუპიც თავში ამივარდა.      გლეხი თავისი სოფლისკენ მიდიოდა. მისი ცხენი ფრუტუნებდა და ქუჩის განაპირას მდგარი ფურგონის წინ ტლინკებს ისროდა. ბორბლებს შორის ფარანი ქანაობდა. ფარნის ყვითელი შუქი ბინდში, ცხენის თბილი სუნი, გლეხის მაღალი, მუქი ფიგურა - ეს ყველაფერი სახლს მაგონებდა და ძალას მაცლიდა. ტუჩზე ვიკბინე და წამოვდექი.      გლეხმა მკითხა, რა გჭირსო. ვუპასუხე, რომ უმუშევარი ვარ და ერთი კვირის წინ გზაში ვიღაცამ უკანასკნელი ფული მომპარა. მან ფურგონიდან ორი უმი კვერცხი ამოიღო, გატეხა, ცოტა არაყი დაამატა და ეს ნაზავი მომცა. ნელა დავლიე. შემდეგ ჩანთიდან პური ამოიღო, რომელსაც ცოტა მოვატეხე და შევჭამე.      მითხრა, ჩემთან ერთად წამოდიო. შევეკითხე, სამუშაოს მოცემა თუ შეეძლო. უარი მითხრა. მკითხა, რისი გაკეთება შეგიძლიაო.  - ყველაფრის, რასაც დიდი სწავლა არ სჭირდება, - ვუპასუხე მე.      ერთი წუთით დაფიქრდა და მითხრა, სადღაც ახლოს რკინიგზაზე მუშების ჯგუფი მუშაობსო. გაეგო, რომ ბრიგადირი რამდენიმე დამატებითი მუშის დაქირავებას აპირებდა, მაგრამ ეს სამუშაო ალბათ ჩემთვის მძიმე იქნებოდა. ვუპასუხე, რომ ცოტა ძალას აღვიდგენდი და შევძლებდი მუშაობას. ვუთხარი, რომ ხვალ მოვსინჯავდი და შეეძლო, აქ დავეტოვებინე. ამიხსნა, სად უნდა წავსულიყავი. ის ადგილი აქედან მხოლოდ სამი…გაგრძელება

ტეგები: რემარკი, ნოველები, მოთხრობები, ლიტერატურა, Qwelly

ყანწი

ავტორი Kakha. ბოლოს გამოეხმაურა: თამარი, იანვარი 14, 2021. 1 გამოხმაურება

      ზღაპრული ქორწილი გადაუხადა ღუღუნი ჯაიანმა თავის ვაჟს, იმედო ჯაიანს. ცხრა მოზვერი, სამოცდაათი გოჭი, თორმეტი ქაცარი და ერთი ფერმა ქათამი დაიკლა იმ დღეს ზუგდიდში. ას თორმეტ ნაბიჯიანი სეფა იყო გამართული ხასხასა კოინდრით მოფარდაგებულ ეზოში.      ცა ფეხად ჩამოდიოდა... სტუმრები კი მოდიოდნენ და მოდიოდნენ უწყვეტ ნაკადად. ნაშუადღევს, ქალების გარდა ექვსასი მსმელი ვაჟკაცი ეჯდა სუფრას და როდესაც ქორწილის თამადამ, იროდიონ შელეგიამ, ნეფე-დედოფლის სადღეგრძელო ბრძანა ლიტრიანი ყანწით, ექვსასი ლიტრა ღვინო დაილია ერთ დალევაზე.      - თვითონ დადიას არ მოსწრებია ასეთი ქორწილი! - თქვა ქორწილის კონსულტანტმა ოთხმოცდაათი წლის რემა ჩიქვანმა და ღვინით დაცვარულ ქათქათა ულვაშზე გადაისვა ხელი. - სო რენა მეჩონგურე ცირეფი? - იკითხა მერე და როდესაც მეჩონგურე ცირები მოგვარეს, „დიდოუ ნანა“ შეუკვეთა, სავარძელში ნებივრად გადაწვა, თვალები მინაბა და სმენად განეწყო.      ცა ჩამოვიდა ფეხად. წვიმა შეწყდა. მზემ დაწურული ღრუბლებიდან ისე გამოიხედა და აბრიალებული თვალით ისე დააშტერდა ზუგდიდსა და ჯაიანების ეზოს, თითქოს დედამიწას პირველად ხედავდა.      - არ თქვათ, ღმერთი არ არისო, - აღმოხდა გახარებულ თამადას.      - თვითონ დადიას არ მოსწრებია ასეთი ქორწილი. - გაიმეორა რემა ჩიქვანმა.      მელექედურელი შუტუნიე წიქარაძის დედის, აღათი აქუბარდიას სატირალიდან მოტაცებული ანგელოსი, თათულია ერქომაიშვილი ეჯდა დედოფლად იმედო ჯაიანს და ბედნიერებით იმ ცას წვდებოდა, წეღან რომ ფეხად ჩამოდიოდა.      მოტაცებული რას ჰქვია, თავისით წამოყვა თათულია ერქომაიშვილი იმედო ჯაიანს, თორემ ძალით რომელი ქალი უთრევიათ გურიიდან სამეგრელომდე, - და მაინც აგერ ერთი თვეა ჯაიანებმა ვერა და ვერ შემოირიგეს ფხუკიანი გურულები. ეს ზღაპრული ქორწილიც გურულების გარეშე მიმდინარეობდა ახლა. მაყრებზე აღარაფერს ვამბობ, ხელისმომკიდე რომ ხელისმომკიდეა, ისიც არ ახლდა თათულია ერქომაიშვილს ქორწილში. თუმცა მხლებელი რად უნდოდა ერქომაიშვილის ქალს, იგი ახლად ამოცურებულ მზესავით იჯდა მეუღლის გვერდით და გურიის კი არა, მთელი ქვეყნიერების საქალეთს წარმოადგენდა. ნათესავებისაგან უზომოდ შეურაცხყოფილი, იგი მაინც ამაყად იჯდა, არაფერს არ იმჩნევდა, მხოლოდ ძალიან დაკვირვებული…გაგრძელება

ტეგები: Qwelly, ლიტერატურა, დუმბაძე, მოთხრობა

თავდასხმა

ავტორი ლაშა, ნოე. 15, 2020. 0 გამოხმაურება

      ფაფასავით ათქვეფილი, ჩაშავებული ქარბუქი ალმაცერმა, მკრთალმა ცეცხლმა გაფხრიწა და ცხენთა გრძელი, მუქი დრუნჩები ღრუბლიდან უმალ გამოიჭრა.      ბახ. მერე ცეცხლმა მეორედაც იჭექა. აბრამს ცხენის უფორმო დრუნჩი და საზარელი მკერდი დაეჯახა და ღრმა თოვლში გადაისროლა. გადაკოტრიალდა, მაგრამ შაშხანა ხელიდან არ გაუშვია... მერე დაბეჟილ-დალეწილი წამოდგა და მარგალიტების კორიანტელი აასვეტა.      სიცივე არ უგრძნია, პირიქით, მთელ სხეულში ძალზე მშრალმა მხურვალებამ ჩაურბინა, მერე ფეხისგულებამდე ოფლმა დაასხა. იგრძნო, რომ სიკვდილის შიშმა აიტანა და ეს იმიტომ დაემართა.      ქარბუქმა და შიშის ალმურმა თვალები ამოუგლისა და რამდენიმე წამს ვეღარაფერს ხედავდა. ცივი და შავი ქარბუქი ირიბად მოქშუოდა და თვალწინ ცეცხლოვანი რგოლები აუცურდა.      – ერთი ისროლე... ისროლე, ძაღლის ნაშობო, – ზემოდან გაისმა ხმა და აბრამი მიხვდა, რომ ეს ხმა ცხენზე მჯდომს ეკუთვნოდა.      აბრამს რატომღაც შავ ღუმელში მობრიალე ცეცხლი, კედელზე ჩამოკიდებული დაუმთავრებელი აკვარელი, ზამთრის დღე, თავისი ბინა, ჩაი და სითბო გაახსენდა. მიხვდა, რომ სწორედ უაზრო და საშინელი რამ მოხდა, რაც დაფეთებულს ელანდებოდა, როცა საგუშაგოზე გაფაციცებული იდგა და ქარბუქის კორიანტელს გასცქეროდა. ისროლოს? ოჰ, არა, სროლას არც აპირებდა. აბრამმა შაშხანა თოვლზე მიაგდო და ცახცახით ამოიხვნეშა. სროლა ამაო გახლდათ, ქარბუქის შეთხელებულ სვეტებში ცხენთა დრუნჩები გამოჩხერილიყო, მოშორებით შავად მოჩანდა საგუშაგო ჯიხური და ძონძების რუხ გროვასავით იდგა ერთმანეთზე ახორხლილი ფიცრის ფარები. სულ ახლოს გაკრთა მეორე გუშაგის, სტრელცოვის მუქი, უფორმო ფიგურა და წვეტიანი ჩაბალახი, ხოლო მესამე, შჩუკინი, გამქრალიყო.      – რომელი პოლკიდან ხარ? – გაისმა ჩახლეჩილი ხმა.      აბრამმა ამოიოხრა, თვალები მაღლა აღაპყრო, ალბათ, უნდოდა, ცა ერთი წამით მაინც დაენახა, მაგრამ ზემოდან შავი და ცივი ფიფქები ცვიოდა, ქარბუქის სვეტები მაღლა ხრახნივით მიიწევდა, ხოლო ცა სრულებით არ ჩანდა.      – ახლავე აგალაპარაკებ! – კვლავ გაისმა მაღლა, მაგრამ ახლა მეორე მხრიდან და აბრამმა იგრძნო, დაგუბებული ბრაზი ქარბუქის ზმუილთან ერთად როგორ მიეჭრა. ხელის აფარება ვეღარ მოასწრო, სახესთან რაღაც შავმა და მაგარმა…გაგრძელება

ტეგები: ნოველა, მოთხრობები, ლიტერატურა, ბულგაკოვი, Qwelly

კომენტარების დაფა

Rati Inashvili: მაისი 4, 2012||1:44pm

ანუ, ყველა შემოქმედს თავისი თემა ჰქონდეს?

ლაშა: მაისი 4, 2012||2:05pm

:) :) :) :) ჩილინდრიშვილის ლექსები და გალაქტიონი??? :) :) :)

კარგით მე და ლექსები? :) 

ჰო, რატი დავყოთ თემებად. ლექსები, ფილმები და ა.შ. ახლა გავაკეთებ მე ფილმების ჯგუფს და იქ განვატავსოთ ჩვენი საყვარელი ფილმების ან ტრილერები ან თუ შეგვიძლია სრული ვერსიები, მცირე ინფორმაციებით... :) მე პირველი ვიქნები... :P :P :P

ლაშა: მაისი 11, 2012||3:21pm

კახა რატომ შეუცვალე ჯგუფს სახელი? შენი აზრით რაც ახლა აქაა განთავსებული რომელიმე მსოფლიო დონის ლიტერატურილი შედევრია? :D :D :D :D 

ლაშა: მაისი 11, 2012||5:15pm

მე შენ გეტყვი ისეთი აქტივობა შეიმჩნეოდა აქ გინდა ხელოვნების გინდ ლიტერატურის რომ აუცილებლად უნდა გაგეცალკევებინა... :(

აუ რა განხილვა წაგვიშალე კახუჩელა რა... :(

markozashvili: მაისი 23, 2012||7:15pm

me ar var cinaagmdegi chilindrishvilis da galaktionis leqsebi gverdi gverd iyos :):)  romelsac minda imas wavikitxav ra problemaa :D :D

markozashvili: მაისი 23, 2012||7:16pm

ise cisia bevrjer minaxavs rom xatav saintereso  iqneba sheni shemoqmedebis xilva didi siamovnebit davatvalierebdi :): )

nini: მაისი 3, 2013||2:56pm

kaxa drom ukve gamoachina msoflioshedevrebi literaturis dargshi  chven unda chavwvet axla amas

ლაშა: მარტი 30, 2015||3:21pm

მერიმეს კვირეული გვქონია! :) 

თათია: აპრილი 4, 2015||2:07pm

რა სილამაზე და მოწესრიგებულობაა :) i like ♥

თათია: აპრილი 4, 2015||2:16pm

მზურველობისფერები :) 

კომენტარი

თქვენ უნდა გახდეთ ლიტერატურა_ს წევრი რომ შეძლოთ კომენტარის გაკეთება!

 

წევრები (532)

 
 
 

ღონისძიებები

ბლოგ პოსტები

A variety of online games attempt to take over your life

გამოაქვეყნა MacMillanwu_მ.
თარიღი: სექტემბერი 29, 2022.
საათი: 12:00pm 0 კომენტარი

While you're making your way to Lumbridge and begin to explore the town, all of the stage-playing addicts could be your in the future. It's intoxicating. "More than the other games I've played, the avatar is me - it's an amalgamation from the entire that I've accomplished in and is important to us gamers."

A variety of online games attempt to take over your life, but RuneScape is the maximum sincere about it. The magic isn't the quests or stories. If people talk about the…

გაგრძელება

ლუკაშენკოს ხავერდოვანი სეზონი და სამასპინძლო აქციები ლარსთან

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: სექტემბერი 28, 2022.
საათი: 11:30pm 0 კომენტარი

      გუშინ რომ სოხუმის დაცემა გაიხსენეს, დღეს ბელარუსის პრეზიდენტი სწორედ აფხაზეთში ჩავიდა ოფიციალური ვიზიტით და დაარღვია საქართველოს სახელმწიფოს კანონი. აქამდე ჯერ კიდევ მეგობართა სიაში იმყოფებოდა ოფიციალურ დონეზე მაინც. დღეს ასევე აქციები მოეწყო ლარსთან და ხოშტარიას დროამ „მასპინძლობა“ გაუწია რუსეთიდან გამოქცეულებს, რომლებაც რატომღაც დეზერტირებს ეძახიან ანუ ჯობდა ეომათ?! დღის მთავარ ამბებში კვლავ ომბუდსმენიც ფიგურირებს და კალაძის თბილისიც. დღეს…

გაგრძელება

სოხუმის დაცემის დღეს რუსების შემოსვლის აქტუალობა

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: სექტემბერი 27, 2022.
საათი: 11:30pm 0 კომენტარი

      რუსეთში გამოცხადებული სამხედრო მობილიზაცია არის მეინსტრიმული მთავარი თემა საქართველოშიც, რადგან ბოლო დღეებია ვრცელდება კადრები კილომეტრიანი რიგების და საცობების ჩვენს ჩრდილოელ მეზობელ-მტერთან - გამორბიან და გამორბიან ომს განრიდებული რუსები და ახლა აქ მთავარი თემა ისაა, უნდა მივიღოთ თუ საზღვარი ჩავუკეტოთ. დღეს ასევე სოხუმის დაცემის დღეა და როგორც სექტემბრის ყოველ მიწურულს, დღესაც კადრები, მოგონებები, ყვავილები და გახსენებები ისმოდა-იკითხებოდა…

გაგრძელება

ჰიჯაბის ბუნტი

გამოაქვეყნა Tamila Moshiashvili_მ.
თარიღი: სექტემბერი 25, 2022.
საათი: 10:13pm 0 კომენტარი

      ბოლო კვირაა ირანში არეულობებია - ბუნტი, რევოლუციის, გადადგომის მოთხოვნები და ა.შ. ყველაფერი კი მას შემდეგ დაიწყო, რაც ირანის მორალის პოლიციამ მაჰსა ამინი ჰიჯაბის არასწორად ტარების გამო დააპატიმრა, შემდეგ კი ამინი გარდაიცვალა. ამას მთელი ირანის მასშტაბით აქციები მოჰყვა. აქციების მონაწილეები ჰიჯაბებს წვავენ და ყვირიან: „სიკვდილი დიქტატორს!“ ამ ფონზე ინტერნეტში არაერთი ფოტო კოლაჟი მომზადდა, სადაც ქალების ფოტოებს წარწერა აქვთ - ქალები ირანში…

გაგრძელება

Qwelly World

free counters