ინფორმაცია

ლიტერატურა

ლიტერატურა!

ვისაუბროთ ქართულ და მსოფლიო ლიტერატურულ შედევრებზე და არამარტო შედევრებზე

საიტი: http://www.qwelly.com/
ადგილი: Qwelly
წევრები: 518
უკანასკნელი აქტიურობა: იანვარი 3

ლიტერატურა

კვირის საკითხავი ლიტერატურა, მიგელ დე უნამუნო, ქველი, ლიტერატურა, qwelly, literature, migel de unamuno, miguel de unamuno

წაიკითხეთ:

ამონარიდები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, amonaridebi დეტექტივი, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, deteqtivi
ეპოსი, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, eposi ზღაპრები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, zgaprebi
კომედია, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, komedia ლირიკა, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, sxvadasxva
მოთხრობები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, motxrobebi ნოველები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, novelebi
რომანი, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, romani სათავგადასავლო, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, satavgadasavlo
სატირა, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, satira ტრაგედიები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, tragediebi
ფენტეზი, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, sxvadasxva სხვადასხვა, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, sxvadasxva

მოძებნეთ სასურველი:

ავტორები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, avtorebi

აუცილებელი •

 


ახლობელი ჯგუფები

ახალი ჩანაწერი!


ყველა სტატიის ნახვა

ფორუმი

ივან ილიჩის სიკვდილი (დასასრული)

ავტორი Kakha, იანვარი 3. 0 გამოხმაურება

ლევ ტოლსტოი - ივან ილიჩის სიკვდილი← დასაწყისირამდენსაც არ ფიქრობდა, ვერა და ვერ პოულობდა პასუხს. მაგრამ როცა მის გონებაში, როგორც ეს ხშირად ხდება ხოლმე, ის აზრი გაკრთებოდა, ეს ყველაფერი იმიტომ ხდება, რომ მე – ივან ილიჩმა, ისე არ ვიცხოვრე, როგორც საჭირო იყოო. მერე გაახსენდებოდა, მთელი სიცოცხლე როგორ წესიერად, როგორ პატიოსნად იცხოვრა და იმ უცნაურ აზრსაც თავიდან მოიშორებდა.10გაიარა კიდევ ორმა კვირამ. იმის გამო, რომ საწოლში წოლა არ უნდოდა, ახლა დივანზე იწვა – იწვა ყოველთვის კედლისკენ პირშებრუნებული და მარტო იტანჯებოდა ამ გაუგებელი სატანჯველის გამო, მარტო ფიქრობდა ამ ამოუხსნელ საფიქრალს. «რა არის ეს, ნუთუ მართლა სიკვდილია?! – ეკითხებოდა თავის თავს და – დიახ, სიკვდილიაო, – პასუხობდა შინაგანი ხმა. «ჰო, მაგრამ რატომ? რატომ ვიტანჯები ასე?» – ახლა ამას ჰკითხავდა და – ისე, არაფრისთვისო, – უპასუხებდა იგივე ხმა. მერე? მერე რა იყო?.. მერე აღარაფერი იყო...თავიდან, როცა ეს-ესაა ავადმყოფობა ეწყებოდა, როცა პირველად წავიდა ექიმთან, მის ცხოვრებას ორი ურთიერთსაწინააღმდეგო, ურთიერთმონაცვლე განწყობა ორად ჰყოფდა. ერთ მხარეს იყო სასოწარკვეთილება, გაუგებარი, შემაძრწუნებელი სიკვდილის მოლოდინი, მეორე მხარეს – გაზრდილი ინტერესი საკუთარი სხეულის ქმედებაზე... თვალწინ ხან ის მოგზაური თირკმელი ედგა, ხან ბრმა ნაწლავი, რომელმაც დროებით უარი თქვა თავის მოვალეობაზე და ხან გაუგებარი, თავზარდამცემი სიკვდილი, რომლისგანაც ვერაფრით გათავისუფლდებოდა.ეს ორი განწყობა ავადმყოფობის პირველი დღეებიდან ენაცვლებოდა ერთმანეთს, მაგრამ, რაც უფრო მძიმდებოდა, რაც უფრო შორს მიდიოდა ავადმყოფობა, მით უფრო საეჭვო და დაუჯერებელი ხდებოდა მოსაზრება თირკმელის მდგომარეობის შესახებ, ხოლო უფრო რეალური – კარსმომდგარი სიკვდილის გაცნობიერება.საკმარისია გაეფიქრა, რა იყო სამი თვის წინ და რა არის ახლა, გაახსენდებოდა, როგორმიაბიჯებდა მთის ძირას მძიმე, თანაზომიერი ნაბიჯებით, რათა საბოლოოდ გადასწუროდა დაიმედების იოტისოდენა შესაძლებლობაც კი.ამ ბოლო დროს რაც დივნის ზურგისკენ პირშებრუნებული იწვა, იმ საშინელ მარტოობას განიცდიდა, იმ…გაგრძელება

ტეგები: Qwelly, მოთხრობები, ნოველები, ტოლსტოი

ივან ილიჩის სიკვდილი (გაგრძელება)

ავტორი Kakha, დეკემბერი 27, 2018. 0 გამოხმაურება

ლევ ტოლსტოი - ივან ილიჩის სიკვდილიდასაწყისი ასე გაიარა ორმა თვემ. ახალი წლის წინ ქალაქში მისი ქვისლი ჩამოვიდა და მათ სახლში დაბინავდა. ივან ილიჩი ამ დროს სამსახურში იყო, პრასკოვია ფეოდოროვნა კი საყიდლებზე გახლდათ წასული. შინ რომ მოვიდა ივან ილიჩი, თავის კაბინეტში შესულს იქ ქვისლი დახვდა – ახოვანი, ჯანღონით სავსე სანგვინიკი. ამ დროს ის ჩემოდანს ხსნიდა, რომ უცებ თავი ასწია, ივან ილიჩს შეხედა, წამით იყუჩა და მისმა ამ შეხედვამ, მისმა ამ გაოცებულმა მზერამ ივან ილიჩისათვის ყველაფერი ნათელი გახადა. – რა იყო, ძალიან შევიცვალე? – ჰო... არის რაღაც ცვლილება. მისი ამ სიტყვების შემდეგ ივან ილიჩმა თავის გარეგნობაზე საუბარი რამდენჯერაც არ წამოიწყო, ქვისლმა წაუყრუა, საუბარში არ აჰყვა. მალე პრასკოვია ფეოდოროვნაც მოვიდა და ქვისლი მასთან შესახვედრად რომ გავიდა, ივან ილიჩმა კარი მაშინვე ჩაკეტა, სარკეში რამდენჯერმე ჩაიხედა, ჯერ წინიდან შეათვალიერა თავი, მერე გვერდიდან, მერე ცოლთან ერთად გადაღებული სურათი აიღო და სარკეში დანახულ თავის თავს შეადარა. ცვლილება მართლაც უზარმაზარი იყო. ახლა მკლავები გაიშიშვლა იდაყვებამდე, დაიხედა მკლავებზე, სახელოები ისევ ჩამოიწია, ატამანზე დაჯდა და სახე ღამესავით ჩაუშავდა. «არა, არ შეიძლება, საჭირო არ არის, არ არის საჭირო...» – უთხრა საკუთარ თავს, წამოხტა, მაგიდასთან მივიდა, საქმიანი ქაღალდები გაშალა, კითხვა დაიწყო, მაგრამ ვეღარ გააგრძელა, კარი გააღო და ზალაში გავიდა. სასტუმრო ოთახის კარი მოხურული იყო. კართან ფეხაკრეფით მივიდა და მიაყურა. – ტყუილია, ასე არ არის, აჭარბებ, – ამბობდა პრასკოვია ფეოდოროვნა. – როგორ თუ ვაჭარბებ?! შენ უბრალოდ ვერ ატყობ, მკვდარივითაა, შეხედე, თვალები როგორი ჩამქრალი აქვს. მაინც რა მოუვიდა, რა სჭირს? – არ ვიცი... ნიკოლაევმა (ეს მეორე ექიმი იყო) რაღაც თქვა, მაგრამ ვერაფერი გავიგე. ლეშჩეტიცკიმაც რაღაც სრულიად საპირისპირო ილაპარაკა... ივან ილიჩი გატრიალდა, ისევ თავის ოთახში შევიდა, დაწვა და ფიქრს მიეცა... «თირკმელი... მოხეტიალე თირკმელი...» – გაახსენდა ყველაფერი, რასაც ექიმები ამბობდნენ – ის, თუ როგორ მოსწყდა თირკმელი ადგილს და…გაგრძელება

ტეგები: მოთხრობები, Qwelly, ნოველები, ტოლსტოი

მეჯლისის შემდეგ

ავტორი ლაშა. ბოლოს გამოეხმაურა: George, დეკემბერი 24, 2018. 1 გამოხმაურება

ლევ ტოლსტოი - მეჯლისის შემდეგ      – აი, თქვენ ამბობთ, რომ ადამიანს არ შეუძლია თავისით მიხვდეს, რა არის კარგი და რა არის ცუდი, რომ ყველაფერში გარემოა დამნაშავე. მე კი ვიტყოდი, რომ ყველაფერი შემთხვევაზეა დამოკიდებული. აი, მე, მაგალითად, ჩემს ამბავს მოგიყვებით.      ასე დაიწყო ყველასაგან დიდად პატივცემულმა ივან ვასილევიჩმა ჩვენ შორის იმის თაობაზე გამართული საუბრის შემდეგ, რომლის მიხედვითაც ადამიანის პიროვნული სრულყოფისთვის, უპირველეს ყოვლისა, იმ გარემოს, იმ პირობების შეცვლაა საჭირო, რა გარემოსა და პირობებშიც უხდება ცხოვრება... კაცმა რომ თქვას, იქ მყოფთაგან არავის უთქვამს, შეუძლებელია შენით მიხვდე, კარგი რა არის და ცუდი რა არისო, მაგრამ ივან ვასილევიჩს წესად ჰქონდა, ეპასუხა თავისი საუბრის შემდეგ გაჩენილი კითხვებისა და შეხედულებებისთვის და ამასთან დაკავშირებით მოეყოლა ეპიზოდები თავისი ცხოვრებიდან. ხშირად ეს ისე გაიტაცებდა, რომ ავიწყდებოდა, რაზე დაიწყო საუბარი და თავის იმ ამბავს უფრო გულწრფელად და ალალად ჰყვებოდა.      ასე მოიქცა ახლაც:      – აი, მე ჩემს ამბავს მოგიყვებით. ჩემი ცხოვრება ასე რომ აეწყო და არა სხვაგვარად, მიზეზი არის არა გარემო, არამედ სულ სხვა რამ.      – მაინც რა არისო? – ვკითხეთ.      – ეს გრძელი ამბავია. რა არის, რომ გაიგოთ, ბევრი უნდა მოვყვე.      – მერედა, მოყევით.      ივან ვასილევიჩი ჩაფიქრდა, თავი გააქნია და დაიწყო.      – ასეა, – თქვა მან, – მთელი ჩემი ცხოვრება ერთმა ღამემ, არა, უფრო ერთმა დილამ შეცვალა.      – ჰო, მაგრამ, რა მოხდა ასეთი?      – მოხდა ის, რომ თავდავიწყებამდე ვიყავი შეყვარებული... შეყვარებული მანამდეც ბევრჯერ ვყოფილვარ, მაგრამ ეს ჩემი ყველაზე დიდი, ყველაზე ძლიერი სიყვარული იყო... ძველი ამბავია, იმ ქალს უკვე გასათხოვარი ქალიშვილი ჰყავს. ეს იყო ბ... დიახ, ეს იყო ვარენკა ბ... – თქვა ივან ვასილევიჩმა და იმ ქალის გვარი დაასახელა, – ორმოცდაათი წლისაც ნამდვილი მზეთუნახავი გახლდათ... აი, თვრამეტი წლისა კი ისეთი ლამაზი იყო, თვალს ვერ მოაცილებდი. მაღალი, ტანწერწეტა, გრაციოზული და დედოფალივით ბრწყინვალე. გეგონება, სხვაგვარად არ შეუძლიაო, დადიოდა ყოველთვის წელში გამართული, ოდნავ უკან თავგადახრილი, რაც სიმაღლესა და დახვეწილობასთან ერთად,…გაგრძელება

ტეგები: ტოლსტოი, მეჯლისი, მოთხრობა, ლიტერატურა, Qwelly

ივან ილიჩის სიკვდილი

ავტორი Kakha, დეკემბერი 24, 2018. 0 გამოხმაურება

ლევ ტოლსტოი - ივან ილიჩის სიკვდილი1 სასამართლოს დიდ შენობაში მელვინსკის საქმესთან დაკავშირებით სხდომაზე შესვენების გამოცხადებისას პროკურორებმა და სასამართლოს წევრებმა თავი ივან ეგორიჩ შებეკის კაბინეტში მოიყარეს. საუბარი ყველასთვის ცნობილ კრასოვსკის საქმეზე დაიწყო. ფეოდორ ვასილევიჩი დაბეჯითებით ამტკიცებდა, ეს საქმე არაგანსჯადიაო, ხოლო ივან ეგოროვიჩი თავისაზე იდგა. ერთადერთი, ვინც კამათში არ ჩართულა, პეტრე ივანოვიჩი იყო, იჯდა და ახლახან შემოტანილ «ვედომოსტს» ათვალიერებდა. – ბატონებო, ივან ილიჩი გარდაიცვალა! – გარდაიცვალა?! – აი, წაიკითხეთ! – უთხრა პეტრე ივანოვიჩმა ფეოდორ ვასილევიჩს და ჯერ ისევ სტამბის სუნით გაჟღენთილი გაზეთი გაუწოდა. შავ არშიაში ასეთი განცხადება იყო: «პრასკოვია ფეოდოროვნა გოლოვინა ნათესავებსა და ნაცნობ-მეგობრებს მიმდინარე 1882 წლის ოთხ თებერვალს მწუხარებით აუწყებს საყვარელი მეუღლის – სასამართლოს პალატის წევრის ივან ილიჩ გოლოვინის გარდაცვალებას. გამოსვენება პარასკევს, ნაშუადღევს». ივან ილიჩი, ვინც აქ შეკრებილი ბატონების ამხანაგი იყო და ყველას უყვარდა, უკვე რამდენიმე კვირაა, ავადმყოფობდა – ამბობდნენ, რაღაც მოურჩენელი სენი სჭირსო... სამსახურში ივან ილიჩს ჯერ ისევ თავისი თანამდებობა ეკავა, მაგრამ, ვარაუდობდნენ, რომ მისი გარდაცვალების შემთხვევაში მის ადგილას შეიძლება ალექსეევი დაენიშნათ, ხოლო ალექსეევის ადგილას ან ვინიკოვი, ან შტაბელი. ამიტომაც, როგორც კი ივან ილიჩის სიკვდილის ამბავი შეიტყვეს, აზრი, რამაც ამ კაბინეტში თავმოყრილი თითოეული ბატონის თავში გაიელვა, იყო ის, თუ რა მნიშვნელობა შეიძლება ჰქონებოდა ივან ილიჩის სიკვდილთან დაკავშირებულ გადაადგილებებ-დაწინაურებებს პალატის წევრებისა და მათი ნათესავებისათვის. «ახლა ალბათ შტაბელის ან ვინიკოვის ადგილს დავიკავებ. მე ამას დიდი ხანია მპირდებიან. ამ დაწინაურებით კანცელარიის გარდა დამატებით კიდევ რვაას მანეთამდე მომიწევს»... – ეს ფეოდორ ვასილევიჩი იყო. «სასწრაფოდ კალუგიდან ცოლისძმის გადმოყვანა უნდა ვითხოვო. იმას მაინც ვეღარ იტყვიან, ნათესავებისთვის არაფერს აკეთებსო», – ასე პეტრე ივანოვიჩმა გაიფიქრა, ხმამაღლა კი თქვა: – რომ ვერ ადგებოდა, მე ეს უკვე ვიცოდი... ეჰ, ძალიან საწყენია... – მაინც ისეთი რა ავადმყოფობა…გაგრძელება

ტეგები: მოთხრობები, ტოლსტოი, ნოველები, Qwelly

ფიოდორ დოსტოევსკი - ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან

ავტორი Kakha. ბოლოს გამოეხმაურა: George, დეკემბერი 15, 2018. 4 გამოხმაურება

    წერილები მიწისქვეშეთიდან (ან ჩანაწერები იატაქვეშეთიდან) დოსტოევსკის ერთ-ერთი გამორჩეული ნოველაა, რადგან იქ განხილულია ადამიანის ის შინაგანი სულიერი და ბნელი მხარეები რომლითაც ის არის "დაჯილდოვებული" და ხშირად საკუთარ თავსაც არ უზიარებს. ამპარტავნება, სიჯიუტე, სიხარბე და ღალატი ეს მცირე ჩამონათვალია იმ თვისებების რითიც არის შეპყრობილი მთავარი გმირი (იატაქვეშეთი კი ყოველი ადამიანის გულია)*ფიოდორ დოსტოევსკი - ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან*სპეციალურად ქსელი: www.Qwelly.com _ისათვისგაგრძელება

ტეგები: ნოველები, ჩანაწერები, დოსტოევსკი, Qwelly

წერილები მილენასადმი (დასასრული)

ავტორი Kakha, დეკემბერი 14, 2018. 0 გამოხმაურება

← დასაწყისი   ფასის მიხედვით გრიმენშტაინი მირჩევნია. ფასიც რომ არა, სხვა სანატორიუმში ყველაფერი (მატრასი, ბალიში, გადასაფარებელი და ა.შ.) თან უნდა მიიტანო. მე კი ამდაგვარი არაფერი მაქვს. გრიმენშტაინში ამ ყველაფერს თვითონ გაძლევენ. ვინერ ვალდში წინასწარ იხდიან თანხის ნაწილს, გრიმენშტაინში - არა. გრიმენშტაინი უფრო მაღლაც მდებარეობს. ჯერ არ მივემგზავრები. ერთი კვირის განმავლობაში საკმაოდ ცუდად ვგრძნობდი თავს (სიცხე და ისეთი სუნთქვის უკმარისობა მქონდა, მაგიდიდანაც ვეღარ ვდგებოდი, მაგრად მახველებდა). ეს, ეტყობა, ერთი ხანგრძლივი გასეირნების შედეგია. ახლა ცოტა უკეთ ვარ, ამიტომაც სანატორიუმში წასვლა ისევ მეორეხარისხოვნად იქცა. ისე ორივე სანატორიუმი ძვირია. ინექციები ფასიანია. სადმე სოფლად წასვლა ან პრაღაში დარჩენა მირჩევნია, რათა რამე ხელობა შევისწავლო. რა მინდა სანატორიუმში? მთავარი ექიმი თავის პრეტენზიებს მომახვევს, ხორცის ჭამას მაიძულებს. მე კი ალბათ ყელში გამეჩხირება.***ორი საათი ჰამაკში ვიწექი და მარტო შენზე ვფიქრობდი.***შენ გავიწყდება, რომ ჩვენ ერთმანეთის გვერდით ვდგავართ და მიწაზე ერთ არსებას დავცქერით, ეს არსება მე ვარ. მაგრამ ჩემს გამოხედვაში აღარაფერი იკითხება. სხვათა შორის, შემოდგომაც მეხუმრება მგონი: ხან საეჭვოდ ცხელა, ხანაც ცივა. უკვე ვიფიქრე იმაზე, ვენით გავმგზავრებულიყავი, მაგრამ ეს მხოლოდ იმიტომ, რომ ფილტვები მეტად ცუდ მდგომარეობაში მაქვს, ვიდრე ზაფხულში მქონდა (ეს ბუნებრივიცაა). ქუჩაში ლაპარაკი სირთულეებს მიქმნის და არასასიამოვნო შედეგებიც მოაქვს. ამ ოთახიდან უკვე უნდა გავიდე და შეძლებისდაგვარად სწრაფად. გადავინაცვლო გრიმენშტაინის შეზლოგინში. იქნებ მგზავრობა, ვენის ჰაერი მომიხდეს კიდეც... *** როგორ ხდება ეს, მილენა, რომ შენ ისევ და ისევ არ გაქვს ჩემ მიმართ შიში, მორიდება თუ რაღაც მსგავსი? რა ძალა ან რა გულწრფელობა გაგაჩნია ასეთი! ერთ ჩინურ მოჩვენებათა წიგნში მახსენდება, სულ სიკვდილზეა ლაპარაკი. ერთი სასიკვდილო სარეცელზე წევს და სიკვდილის სიახლოვის მიუხედავად ამბობს: ჩემი ცხოვრება ისე გავატარე, სულ საკუთარ სურვილებს ვებრძოდი, ასეც დავასრულე. კიდევ: ერთი…გაგრძელება

ტეგები: წერილები, Qwelly, აუცილებელი, კაფკა

წერილები მილენასადმი (გაგრძელება)

ავტორი Kakha, დეკემბერი 8, 2018. 0 გამოხმაურება

ფრანც კაფკა - წერილები მილენასადმი← დასაწყისიჰო, კიდევ რაღაცის თქმა მინდოდა, მაგრამ ისევ ის ახალგაზრდა პოეტი იყო აქ. არ ვიცი, როგორც კი ვინმე მოდის, მაშინვე ჩემი საქაღალდეები მახსენდება და მთელი ამ სტუმრობის პერიოდში სხვა ვეღარაფერზე ვფიქრობ. დაღლილი ვარ, არაფერი ვიცი, შენს კალთაში თავის ჩადების მეტი სხვა არაფერი მინდა. მსურს, ვიგრძნო შენი ხელი ჩემს თავზე და მარადიულად ასე დავრჩეთ. შენი ჰო, აი რის თქმა მინდოდა, შენს წერილში ერთი დიდი ჭეშმარიტება (სხვა ჭეშმარიტებათა შორის) წერია, ის, რომ, სხვათა შორის, შენ ადამიანი ხარ და ანგარიში შენც უნდა გაგიწიო. ეს ჭეშმარიტებაა. მე კი ჭუჭყში, სისაძაგლეში, ჯოჯოხეთში ჩაძირული, გასაცოდავებული ვდგავარ შენ წინაშე და ვტირი - ვტირი იმ ბავშვივით, რომელმაც რაღაც ცუდი ჩაიდინა და დედის წინაშე მოთქვამს: ასე აღარასოდეს მოვიქცევიო. ვიდრე რამე სერიოზული მომხდარა, ჯერ კიდევ შეიძლება უბედურების თავიდან აცილება. მაგრამ შიში ხომ ძალებს ართმევს კაცს. სწორედ რომასეა!...***ტელეფონი! წამოვფრინდი! დირექტორთან მიბარებდნენ! მას შემდეგ, რაც პრაღაში ვარ, საქმეზე პირველად გამომიძახეს. ახლა დაიწყება თავბრუ დამხვევი წუთები. თვრამეტი დღის განმავლობაში, წერილების დაწერის და წაკითხვის გარდა, არაფერი გამიკეთებია. ჰო, კიდევ ფანჯრიდან ყურება. წერილებს ხან ხელში ვიღებდი, ხან ისევ მაგიდაზე ვდებდი, მერე ვინმე სტუმარი მოვიდოდა. ეს იყო და ეს. როცა ბიუროში დირექტორთან მივედი, მეგობრულად გამიღიმა და ჩემთვის სრულიად გაუგებარ რაღაც საქმეებზე დამიწყო ლაპარაკი. მერე გამომემშვიდობა, რადგან შვებულებაში გადიოდა. წარმოუდგენლად კარგი ადამიანია. (მართალია, მისი ნალაპარაკებიდან ვერაფერი გავიგე, მაგრამ მე მაინც გაურკვევლად ჩავიბურდღუნე: კი უკვე მზად მაქვს და ხვალ უკვე მბეჭდავს ვუკარნახებ-მეთქი) აი, ეს მინდოდა, ჩემი კეთილი სულისათვისაც მეუწყებინა. კვირა შენ რაღაც არ გესმის, მილენა, შენ ხომ ჩემი მთლიანობა ხარ და სხვანაირად ვერ წარმომიდგენია. ვენაში ჩამოვალ თუ არა, დღეს ამის თქმა არ შემიძლია. ალბათ უფრო არ ჩამოვალ. თუ ადრე ამისათვის, სხვა მიზეზი გამაჩნდა, დღეს ერთადერთი მიზეზი…გაგრძელება

ტეგები: წერილები, ლიტერატურა, Qwelly, კაფკა

წერილები მილენასადმი

ავტორი Kakha, დეკემბერი 1, 2018. 0 გამოხმაურება

ფრანც კაფკა - წერილები მილენასადმიძვირფასო მილენა ჯერ პრაღიდან მოგწერეთ, მერე -მერანიდანაც, მაგრამ პასუხი არ მიმიღია. მართალია, წერილები სასწრაფო პასუხს არ ითხოვდა, მაგრამ ვიმედოვნებ, თქვენი დუმილი იმით არაა გამოწვეული, რომ შეუძლოდ გრძნობთ თავს. თუ მიზეზი მხოლოდ ესაა, მაშინ მშვიდად შემიძლია ვიყო. მაგრამ სრულიად დასაშვებია, - და ამიტომაც გწერთ ახლა, ვგრძნობ, ჩემმა წერილებმა გული გატკინა (და თუ ეს ჩემდა უნებურად მართლაც მოვახერხე, ვაი ჩემს თავს!). ნუთუ მართალია ის საშინელება, რასაც მწერთ, ნუთუ მართლა შეგეკრათ სუნთქვა და ცუდად ხართ? უპირველეს ყოვლისა, მინდა გამოგიტყდეთ, რომ ამწუთას არც კი ვიცი, რა გითხრათ, რა გირჩიოთ. ეს ხომ ჩემთვის უცხოცაა და მეტად ნაცნობიც? მარტო იმას ვეკითხები საკუთარ თავს, რატომ არ მიემგზავრებით ვენიდან? თქვენ ხომ სხვებივით უსამშობლო არ ხართ? განა ბოემენში უფრო ახალ ძალებს არ მოიკრებთ? თუ რაღაც გარკვეული მიზეზების გამო, რომელთა შესახებაც წარმოდგენა არ მაქვს, არ გსურთ ბოემენში გამგზავრება, მაშინ იქნებ სხვაგან, თუნდაც მერანში, გამგზავრებამ უფრო გარგოთ? იცით მერანი? სხვა რა ვიფიქრო, აღარ ვიცი. თქვენ შემდგომ დუმილს მხოლოდ იმადღა მივიჩნევ, რომ ნუ წუხართ, მე კარგად ვარო, თუ არადა, ეგებ რამდენიმე სიტყვით მამცნოთ რამე.გულითადად, კაფკაახლაღა გამახსენდა, თქვენი სახის ვერც ერთ ნაკვთს ვერ ვიხსენებ. მარტო, ის მაგონდება, მაშინ კაფეში მაგიდებს შორის, როგორ გაიარეთ, თქვენი ტანი, კაბა, ახლაც თვალწინ მიდგას.საყვარელო მილენა   თავს იტანჯავთ, როგორ თარგმნით ამ დანისლული ვენის წიაღში, ეს მაღელვებს და უნდა გითხრათ,მრცხვენია კიდეც. ალბათ ვოლფისაგან წერილს მიიღებდით. ამ რამდენიმე ხნის წინ რაღაც ერთ ნოველაზე მკვლელი მომწერა. მინდა გითხრათ, მაგ კატალოგში რაღაც გაუგებრობაა, ეგ ნოველა მე არ დამიწერია. თუმცა, ის რომ ეგ ნოველა ყველაზე საუკეთესოა, შესაძლოა მართალიც იყოს. უკანასკნელ ორ წერილში აშკარად გემჩნევათ დარდისა და ნაღველისაგან გათავისუფლდით. ეგ ალბათ თქვენს ქმარსაც ეხება. ამას მართლაც ძლიერ ვისურვებდი ორივესათვის. მახსენდება ერთი კვირა, ნაშუადღევი, წლების წინ, ფრანცენის ქუჩაზე კედელ-კედელ როგორ მოვიპარებოდი და უცბად თქვენს ქმარს გადავეყარე - ეს ორი, მეტისმეტად…გაგრძელება

ტეგები: Qwelly, ბიოგრაფიები, წერილები, კაფკა

დაკრძალვა

ავტორი Kakha, ნოე. 11, 2018. 0 გამოხმაურება

ფრანსუა რენე შატობრიანი - დაკრძალვა← დასაწყისი„ოჰ, რენე, დღეს ვერ გამოვხატავ იმ სასოწარკვეთილებას, რომელმაც ჩემი სული შეიპყრო, როცა ატალას უკანასკნელი სუნთქვა აღმოხდა. ამისთვის იმაზე უფრო მეტი მგზნებარება იქნებოდა საჭირო, ვიდრე ახლა მაქვს. საჭირო იქნებოდა ჩემს დავსილ თვალებს მზის ხილვა შესძლებოდა, რათა მზისათვის ანგარიში მომეთხოვა მის სინათლეზე დაღვრილი ცრემლისათვის. დიახ, ეს მთვარე, ახლა თავზე რომ დაგვკაშკაშებს, უფრო ადრე კენტუკის უდაბნოების გაშუქებით მიაცურებს, დიახ, ეს მდინარე, რომელიც ახლა ჩვენს პიროგებს მიაცურებს, უფრო ადრე თავის წყალთა სრბოლას შეაჩერებს, ვიდრე მე ატალასთან ცრემლის ფრქვევას შევწყვეტდე! მთელი ორი დღე განდეგილის სიტყვების მიმართ უგრძნობი ვიყავი. ჩემი მწუხარების დასამშვიდებლად ეს შესანიშნავი ადამიანი სრულიად არ იყენებდა ამქვეყნიური ამაო მოსაზრებებს, მხოლოდ მეუბნებოდა: „ჩემო შვილო, ასეთია ნება უფლისა“, და მკერდში“ მიკრავდა. ვერასოდეს ვიფიქრებდი, ეს რომ ჩემს თავზე არ განმეცადა, თუ ბედის მორჩილი ქრისტიანის ამ რამდენიმე სიტყვაში ამდენი ნუგეში იქნებოდა.„ღვთის მოხუცი მსახურის სინაზემ, გულჩვილობამ, შეურყევლობამ სულგრძელობამ ჩემი მწუხარება დასძლია. შემრცხვა ცრემლისა, რომელსაც მას ვაღვრევინებდი. „მამავ, - ვუთხარი, - ეს კი უკვე მეტისმეტია: დაე, ახალგაზრდა ადამიანის ვნებებმა შენი დღეების სიმშვიდე აღარ შეაშფოთოს. ნება მომეცი, ჩემი ცოლის ცხედარი წავასვენო. მაშ სადმე უდაბნოს კუთხეში დავკრძალავ, და თუ მე კიდევ სიცოცხლე მაქვს მოსჯილი, ვეცდები ღირსი გავხედე იმ მარადი ქორწინებისა, რომელიც ატალამ აღმითქვა“. ამ მოულოდნელი მხნეობის დაბრუნების გამო, კეთილი მამა სიხარულით აკანკალდა: „ოჰ, იესო ქრისტეს სისხლო, ჩემი ღვთიური მასწავლებლის სისხლი, მე ვცნობ შენს ღვაწლს! ამ ჭაბუკს შენ უეჭველი იხსნი. ღმერთო, დაასრულე შენი საქმე. ამ მშფოთვარე სულს სიმშვიდე მოჰფინე და თავისი უბედურებისაგან მხოლოდ წყნარი და სასარგებლო მოგონება დაუტოვე!“„მართალმა კაცმა უარი მითხრა, ლოპესის ასულის ცხედარი ჩემთვის დაეთმო, მაგრამ წინადადება მომცა, ახლა მოქცეულები მოგვეწვია და ატალა ქრისტიანული…გაგრძელება

ტეგები: Qwelly, რომანტიზმი, დრამა, მოთხრობები, შატობრიანი

დრამა

ავტორი Kakha, ოქტომბერი 30, 2018. 0 გამოხმაურება

ფრანსუა რენე შატობრიანი - დრამა← დასაწყისი    „რამდენადაც ცხოველი იყო ჩემი ოცნება, იმდენად ხანმოკლე აღმოჩნდა იგი: გამოფხიზლება განდეგილის გამოქვაბულთან მელოდა. როდესაც შუადღისას მივედი იქ, გაოცებული დავრჩი, შესახვედრად გამოქცეული ატალა რომ ვერ დავინახე, არ ვიცი, რა უეცარმა საშინელებამ შემიპყრო. გამოქვაბულს რომ მივუახლოვდი, ვერ გავბედე ლოპესის ასულისათვის დამეძახნა. ჩემს ძახილს დუმილი მოჰყვებოდა თუ ხმაურობა, ერთიანად შევძრწუნდებოდი, კიდევ უფრო მაშინებდა კლდის შესავალში გამეფებული სიბნელე და მისიონერს ვუთხარი: „ოჰ, თქვენ, რომელსაც ცა თან დაგყვებათ და ძალას გმატებთ, შედით ამ სიბნელეში“.    „რა სუსტია ადამიანი, რომელსაც ვნება ეუფლება. რა ძლიერია ის, ვინც ღმერთს მიენდობა. მორწმუნის გულში, რომელიც სამოცდათექვსმეტ წელს დაეჭკნო, უფრო მეტი გულადობა იყო, ვიდრე ჩემი ახალგაზრდობის მთელ სიფიცხეში. მშვიდობის ადამიანი გამოქვაბულში შევიდა, მე გარეთ დავრჩი, საშინელებით მოცული. მალე კლდის სიღრმიდან კვნესი მსგავსის ჩურჩული მომესმა. ძალა მოვიკრიბე და ღრიალით გამოქვაბულის სიბნელეში შევიჭერი. წინაპართა სულნო, მხოლოდ თქვენ იცით ის სანახაობა, რომელმაც თავზარი დამცა.    „განდეგილმა აანთო ფიჭვის ჩირაღდანი, რომელიც აკანკალებულ ხელში ეჭირა, ატალას საწოლს ზემოთ. ეს მშვენიერი ახალგაზრდა ქალი, ნიდაყვზე დაყრდნობილი, ნახევრად წამომდგარიყო, ფერმკრთალი და თმაგაჩეჩილი. სიმწრის ოფლის წვეთები შუბლზე უბრწყინავდა. თითქმის ჩამქრალი გამოხედვით ჩემთვის სიყვარულის გამოხატვას ცდილობდა და ტუჩებით გაღიმებას ლამობდა. მეხდაცემულივით ვიდექი უძრავად,თვალებგაშტერებული, ხელებგაწვდილი, ნახევრად პირდაღებული. ერთ წამს ამ სამწუხარო მდგომარეობაში მყოფ სამ ადამიანს შორის ღრმა დუმილი ჩამოვარდა. პირველად სიჩუმე განდეგილმა დაარღვია: „ეს დაღლილობით გამოწვეული ციება იქნება, - თქვა მან, - და თუ ღვთის ნებას მივენდობით, იგი შეგვიბრალებს“.    „ამ სიტყვების გაგონების შემდეგ შეჩერებულმა სისხლმა ჩემს გულში დენა განაახლა და ველურის სიფიცხით, უზომო შიში უზომო იმედით შემეცვალა. მაგრამ ამ მდგომარეობაში ატალამ დიდხანს არ დაგვტოვა.…გაგრძელება

ტეგები: Qwelly, ლიტერატურა, ნოველები, შატობრიანი

კომენტარების დაფა

Rati Inashvili: მაისი 4, 2012||1:44pm

ანუ, ყველა შემოქმედს თავისი თემა ჰქონდეს?

ლაშა: მაისი 4, 2012||2:05pm

:) :) :) :) ჩილინდრიშვილის ლექსები და გალაქტიონი??? :) :) :)

კარგით მე და ლექსები? :) 

ჰო, რატი დავყოთ თემებად. ლექსები, ფილმები და ა.შ. ახლა გავაკეთებ მე ფილმების ჯგუფს და იქ განვატავსოთ ჩვენი საყვარელი ფილმების ან ტრილერები ან თუ შეგვიძლია სრული ვერსიები, მცირე ინფორმაციებით... :) მე პირველი ვიქნები... :P :P :P

ლაშა: მაისი 11, 2012||3:21pm

კახა რატომ შეუცვალე ჯგუფს სახელი? შენი აზრით რაც ახლა აქაა განთავსებული რომელიმე მსოფლიო დონის ლიტერატურილი შედევრია? :D :D :D :D 

Kakha: მაისი 11, 2012||5:03pm

ხელოვნების ჯგუფი ვერ შეითვისებდა ლიტერატურას

ამიტომ სხვა ჯგუფის შექმნა გადავწყვიტე რაც შეეხება მსოფლიო შედევრებს ამას დრო გამოაჩენს :))))))

ლაშა: მაისი 11, 2012||5:15pm

მე შენ გეტყვი ისეთი აქტივობა შეიმჩნეოდა აქ გინდა ხელოვნების გინდ ლიტერატურის რომ აუცილებლად უნდა გაგეცალკევებინა... :(

აუ რა განხილვა წაგვიშალე კახუჩელა რა... :(

markozashvili: მაისი 23, 2012||7:15pm

me ar var cinaagmdegi chilindrishvilis da galaktionis leqsebi gverdi gverd iyos :):)  romelsac minda imas wavikitxav ra problemaa :D :D

markozashvili: მაისი 23, 2012||7:16pm

ise cisia bevrjer minaxavs rom xatav saintereso  iqneba sheni shemoqmedebis xilva didi siamovnebit davatvalierebdi :): )

nini: მაისი 3, 2013||2:56pm

kaxa drom ukve gamoachina msoflioshedevrebi literaturis dargshi  chven unda chavwvet axla amas

ლაშა: მარტი 30, 2015||3:21pm

მერიმეს კვირეული გვქონია! :) 

Kakha: მარტი 30, 2015||6:31pm

ლიტერატურაში საინტერესო კვირა გველის ))

კომენტარი

თქვენ უნდა გახდეთ ლიტერატურა_ს წევრი რომ შეძლოთ კომენტარის გაკეთება!

 

წევრები (517)

 
 
 

ღონისძიებები

ბლოგ პოსტები

პრეზიდენტი ევროპაში, სასამართლო სისტემის ჩამოუყალიბებლობა, მოჭიდავეების გარჩევები და მოზარდის გარდაცვალება

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: იანვარი 22, 2019.
საათი: 11:22pm 1 კომენტარი

      დღის მთავარი ამბავი დაიწყო პრეზიდენტის ევროპაში მოგზაურობით. სხვა მთავარ ამბებს შორის იყო სასამართლოს ნიუსები, მოჭიდავეების დაპირისპირებაც და კიდევ ერთი სამწუხარო ამბავი - მოზარდის გარდაცვალება,…

გაგრძელება

ცეცხლი და ყინული

გამოაქვეყნა nunu qadagidze_მ.
თარიღი: იანვარი 22, 2019.
საათი: 9:00pm 0 კომენტარი

ტყის პირას შეფენილი აკაციები გაეჩეხათ... ასეთი უცნაური ფორმის, ამ ზომამდე მიგრეხილ-მოგრეხილი და ღვლარჭნილი კუნძები ჯერ არ მენახა. ზღაპრულ ჯუჯებს ჰგავდნენ, ძველებური თქმულებებიდან გამოპარულებს. საერთოდ, შემიმჩნევია, მეტად ღვლარჭნილი ფორმის…

გაგრძელება

დაკარგული მეზღვაური, მოსამართლეების განცხადება, განათლების ინფრასტრუქტურა და ჟურნალისტის გარდაცვალება

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: იანვარი 21, 2019.
საათი: 11:00pm 0 კომენტარი

      ყინვიანი ღამეებისა და მეტნაკლებად მზიანი იანვრის ფონზე, დღის მთავარი ამბები განსაკუთრებული სიჭრელი არ გამოირჩევიან. ორი ძირითადი მიმართულებით იყო დღეს მედია აქტიური - ერთი, ეს გახლავთ იუსტიციის…

გაგრძელება

ინტერიერი მარმარილოში

გამოაქვეყნა Tamila Moshiashvili_მ.
თარიღი: იანვარი 20, 2019.
საათი: 11:15pm 2 კომენტარი

      მარმარილოს დიდოსტატები ყოველთვის ცდილობდნენ გაეცოცხლებინათ ყველაზე ცივი ქვა. მსოფლიო დიდოსტატობამდე ძალიან გრძელი გზა აქვს მეთიუ საიმონდს (Matthew Simmonds), მაგრამ მისი ნამუშევრები და…

გაგრძელება

Qwelly World

free counters