ასეთი, რაღაცნაირი დღეების დასაწყისი. თუ?.. მოკლედ, რაც არის. მხოლოდ რამდენიმე წვეთი რომ ცვივა ციდან, "ვითომ წვიმას ვაპირებო" ხასიათის. ისე გადის ზამთარი, მაინც არ დაიორთქლა ჩემი ოთახის ფანჯრები. და ვდგავარ, ვუყურებ ხოლმე, სხვების დაორთქლილ ფანჯრებს, და მინდება ჩემი ფანჯრიდან იმ დაორთქლილ ფანჯარაში საკუთარ თავს, პარალელურ მე-ს ვხედავდე. გკითხე კიდეც, ჰო გახსოვს, უცნაური სურვილები მაქვს-თქო? გაგეღიმა და მითხარი, ისე რაო... მეც გამეღიმა. ჰოდა, ვზივარ ახლა სავარძელში, ნახევრად გახდილი (მხოლოდ ჩემი ბრალია, რომ ცოტა ხნით, ასე ჯდომა მიყვარს), ვუყურებ ჩემ წინ, მაგიდაზე დაწყობილ ფუმფულა სათამაშოებს და თავი პატარა გოგო მგონია, რომელიც ცოტა ხნით, სახლში მარტო დატოვეს და უთხრეს, მალე მოვალთ, არ შეგეშინდესო.

      არადა, ერთი შეხედვით, ეს გამბედავი გოგო, უამრავი შიშით სავსეა და საშინლად სჭირდება დასაყრდენი, რომელსაც დაღლილი, თავს მხარზე ჩამოადებს და გაწვიმდება. და დაემსგავსებიან თვალები ტროპიკულ ტყეებს, სანამ ზღვის მოქცევა გადაივლის, სანამ ქარები ჩადგებიან. არ მიყვარს ზურგის ქარი, მითუმეტეს მაშინ, როცა ჩვენს შორის ფიზიკური მანძილი იმატებს.

      მეძინება, მაგრამ ამ ბოლოს მკვდრები მესიზმრებიან ხშირად, თუმცა მავიწყდება ხოლმე რა ხდებოდა იმ ჩემს სიზმარში, ის მაინც მახსოვს, რომ მკვდრები იყვნენ. ვიღაცის გვამი წყალში ტივტივებდა და არ მარხავდნენ. ნეტა სად ვარ ხოლმე, როცა მძინავს. თოკებიდან ახალჩამოხსნილი სარეცხივით საწოლებზე მიფენილი ჩვენი "უჩვენო" სხეულები. მინდა მანქანით ნელა მივდიოდე მოსაღამოებულ გზაზე, და ფოთლებდაცვენილ ხეებს შორის გაჩხერილ მთვარეს თვალს ვაპარებდე. სარკეში გხედავდე შენ, და ხშირად მე უფრო ყურადღებით მიყურებდე, ვიდრე გზას, რომელსაც საკუთარ თავებს მივანდობდით. შენს მხრებს რომ შემოვხედავდი, უნდა ეთქვათ, რომ ჩემი ხელები სჭირდებათ. ჩემი მანდარინისსუნიანი ხელები.

ყოფნა, ყოფიერება, blog, ქველიბლოგი, Tamuna Restless, თამუნა თხელიძის ბლოგი, ქველი, ბლოგი, დღიური, qwelly, blog, qwellyblog, მარტოობა, დაორთქლილი ფანჯრები

      ალბათ, ზღვაზე წავიდოდით. გადათეთრებულ სანაპიროს ჩავუსახლდებოდით. თოლიები ფიფქებივით იფარფატებდნენ ჰაერში, მათი თავისუფლების ამოძახილი და ტალღების ემოციური ხმები იქნებოდა ყველაზე არახელოვნური, ყველაზე გულწრფელი, ჩვენ გარშემო. შენ მითხარი, რომ ცურვას მასწავლი, რომ როცა ტალღა გადამივლის, აღარ დავიხრჩო, და ვიცურო მშვიდად. მასწავლე ცურვა.. მე ეს მჭირდება, რომ გადავრჩე. რომ დიდხანს ვუყურებდე გალაქტიკებს შენს თვალებში. მე-გოგო, თმაში ზღვის სუნით, რომელიც ჰორიზონტს გაავლებდა ჩემსა და ცათამბჯენებიან ქალაქს შორის, სადაც ხეებზე და ადამიანებზე უფრო, გადახრილი შენობები და აქლემები მრავლდებიან. ჰაერი თანდათან კვდება. მოდი, რომ სული არ მომეხუთოს.

      მატარებელი დიდხანს უნდა მიდიოდეს მიხვეულ-მოხვეულ რელსებზე, და მხოლოდ საკუთარ სხეულს ტოვებდე ფანჯრის აქეთ, მატარებლის ვაგონში, დაგანს და დაგანს აყოლილი გულის ხმით, თვალებში ჩამდგარი მინდვრებით, და ჰორიზონტს იქით გზავნიდე შენს ყველა მე-ს, რომლებიც გეხმარებიან და რომლებიც თავ-გზას გირევენ. ხანდახან, ყველას გვჭირდება ხოლმე წასვლა სადღაც, ისე, რომ მისამართი არ დავიბაროთ. და გავემგზავროთ საკუთარი თავისკენ, რომ მოვუაროთ, რომ გადავარჩინოთ.

ყოფნა, ყოფიერება, blog, ქველიბლოგი, Tamuna Restless, თამუნა თხელიძის ბლოგი, ქველი, ბლოგი, დღიური, qwelly, blog, qwellyblog, მარტოობა, დაორთქლილი ფანჯრები

ნახვა: 650

ტეგები: Qwelly, ბლოგი, დაორთქლილი_ფანჯრები, დღიური, რესტლესი, ყოფნა

ლაშა: თებერვალი 1, 2016||3:31am
რა ამის პასუხია და... თოლიები არ მიფრინავ ზამთარში თბილ ქვეყნებში? თოლიების გადაფრენა არ მსმენია რაღაც.
Restless: თებერვალი 1, 2016||6:12pm

არა, არ მიფრინავენ : )

ლაშა: თებერვალი 1, 2016||6:39pm

ეგენი ყინვა გამძლეები არიან აშკარად. 

Restless: თებერვალი 1, 2016||6:59pm

ბეღურებივით .

კომენტარი

თქვენ უნდა გახდეთ Qwelly_ს წევრი რომ შეძლოთ კომენტარის გაკეთება!

Qwelly_ზე რეგისტრაცია

ღონისძიებები

ბლოგ პოსტები

აქტივისტი

გამოაქვეყნა Kakha_მ.
თარიღი: აგვისტო 6, 2020.
საათი: 9:30pm 1 კომენტარი

   როცა ტემპი დამოუკიდებელია შენგან( ანუ ვექტორზე დადექი, რომელიც მხოლოდ წინ მიდის ისეთი სიჩქარით რომ შენი გონება ვერ ოპერირებს და ვერ ეწევა ტემპს, ასეთი მდგომარეობა ან დაგღუპავს ან ხელმოცარული დარჩები, ის გკარნახობს ნაბიჯებს და ასე უსასრულოდ, შენ კი შეგიძლია მხოლოდ იჯდე და რომანტიზმის ფოტოები ათვალიერო, (როცა უკვე ჩამორჩი) მყუდრო კოტეჯებზე, ზღვაზე დასვენებაზე, მოგზაურობაზე და ასე შემდეგ. ადამიანი შემგუებელი არსებაა, ის ეგუება და ყოველ ჯერზე მეტ "დოზას" ითხოვს…

გაგრძელება

ჟურნალისტური სტანდარტები შეყვარებულს, ბეირუთის აფეთქება და პირველი ტურისტები

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: აგვისტო 5, 2020.
საათი: 11:19pm 0 კომენტარი

      ცხელი აგვისტო ცხელი ამბებით დაიწყო - ოკუპაციის პრობლემაზე საზღვარგარეთული გამოხაურებები, კორონას ახალი შემთხვევები და კორონას ხანის მოსწავლეობა, სტუდენტობა და პოსტკორონული პირველი ტურისტები თბილისში, თბილისის ამბებში - ჭავჭავაძეზე გადაადგილების გაურკვევლობა ჭარბობდა. ცხადია სასამართლოები და გამოძიებები გაუჩინარება-დაკარგვა-გარდაცვალებაზე კვლავაც აქტუალურია. ბეირუთის ტერაქტშიც საქართველო გაჟღერდა - აფეთქებული ტანკერი ბათუმიდან…

გაგრძელება

დაისუგი - კედარის ახალი სიცოცხლე

გამოაქვეყნა Tamila Moshiashvili_მ.
თარიღი: აგვისტო 2, 2020.
საათი: 11:11pm 0 კომენტარი

      იაპონური გამოგონებები ყოველთვის იწვევს გაოცებასა და აღფრთოვანებას. ამჯერად, ხეების სწრაფი ზრდის ტექნიკა უნდა წარმოგიდგინოთ. მეთხუთმეტე საუკუნიდან მოყოლებული, ძველი სიცოცხლე ახალი სიცოცხლი მიზეზი ხდებოდა და კედარი კიდევ უფრო სწრაფად და მაღლა იზრდებოდა. კედარი აღმოსავლურ კულტურაში ერთ-ერთი ყველაზე გამოყენებადი ხეა (ცხადია, ბამბუკების შემდეგ). მისი რბილი მერქნიდან გამოდინარე, მას აქტიურად იყენებენ სხვადასხვა ნივთების დასამზადებლად, ამიტომ…

გაგრძელება

რაჭის სტიქია, 4 წელი პატიმრობა რურუას, კორონა და ანაკლიის საჩივარი

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: ივლისი 30, 2020.
საათი: 9:30pm 4 კომენტარი

      ივლისის ბოლოა და სტიქიები უკვე დღის მთავარი ამბავია. ამჯერად რაჭა მოექცა დღის მეინსტრიმში. არჩევნების მოახლოება ჯერ თითქოს არ უნდა იგრძნობოდეს, მაგრამ ყველაფერი რაც ქვეყანაში ხდება სწორედ არჩევნებს მიწერება, მათ შორის რურუას 4 წლიანი პატიმრობა, ამერიკული წერილები და ანაკლიის კონსორციუმის სარჩელიც კი.

საქართველოს და მსოფლიოს ამბები / 30 ივლისი, 2020

      ფეხმოკიდებული კორონა საქართველოს ტერიტორიაზე -…

გაგრძელება

Qwelly World

free counters