გრძელდება „სიამოვნების ხის“ შესახებ მსჯელობა. ირკვევა, რომ თვითრეფლექსია უფრო მნიშვნელოვანია მაშინ, როდესაც თქვენ წარმატებას მიაღწიეთ სიამოვნების გზაზე, ვიდრე მაშინ, როდესაც თქვენ წარუმატებელი ხართ. ეს იმიტომ, რომ წარუმატებლობა თვითონ გიბიძგებთ თვითრეფლექსიისაკენ, როდესაც წარმატებულობა, ანუ იმის განწყობა, რომ სიამოვნების კონტინუუმში მოხვდით, თვითრეფლექსიის საწინააღმდეგო გზაზე გაყენებთ.

- - - - - - -

      „სიამოვნების ხე“ არის თქვენი ინდივიდუალური სიამოვნებების იერარქია, ანუ სიამოვნებების დალაგება, იმისდა მიხედვით, რა განიჭებთ სიამოვნებას ყველაზე მეტად და რა - ყველაზე ნაკლებად. ცხადია, სხვადასხვა ასაკში „სიამოვნებების ხე“ სხვადასხვანაირია: თუკი თქვენ თვითრეფლექსიას თინეიჯერულ ასაკში დაიწყებთ, შეიძლება აღმოაჩინოთ, რომ ყველაზე მეტ სიამოვნებას სექსი განიჭებთ, ხოლო რამდენიმე წელიწადში, მიუხედავად იმისა, რომ თქვენი ძალები არ დასუსტებულა, შესაძლებელია, სიამოვნების ყველაზე მეტად მომნიჭებელი კონცერტზე ყოფნა, ვარჯიში, ან საზოგადოების წინაშე სიტყვით წარმატებული გამოსვლა იყოს.

      „სიამოვნების ხის“ აგებისას, მთავარია დაადგინოთ სიამოვნებების იერარქია და სიამოვნებათა კავშირი ერთმანეთთან: ხე ყველაზე სრულყოფილი მაშინაა, თუკი დაადგენთ, თუ როგორ გადადიან სიამოვნებები ერთმანეთში: მაგ., თუკი თქვენ პოლიტიკოსი ან ბიზნესმენი ხართ და თქვენი მაქსიმალური სიამოვნება ძალაუფლების მანიფესტაციაა, უნდა დაფიქრდეთ, თუ რას ნიშნავს თქვენთვის ძალაუფლების მანიფესტაცია, მასების მქუხარე ტაშს, სიტყვით რომ გამოდიხართ, ნებისმიერ ადგილას თქვენ მიმართ გამოხატულ პატივისცემას, იმის ცოდნას, რომ თქვენი ძალისხმევით ქვეყანა (ან, თქვენი ბიზნესი) ეკონომიკურად ათჯერ უფრო მეტად განვითარდა, ვიდრე თქვენამდე, თუ სექსს ნებისმიერთან, ვისთანაც მოინდომებთ?

      ამის შემდეგ, თქვენ უნდა დაადგინოთ, თუ რა არის მეორე ან მესამე რიგის სიამოვნებები და როგორ შეიძლება ამ მეორე და მესამე რიგის სიამოვნებების გამოყენება მთავარი სიამოვნების მისაღწევად. თუკი ვერ იპოვეთ გზა მთავარი სიამოვნებისაკენ, რომელიც სხვა, თქვენთვის უფრო დაბალი ხარისხის სიამოვნებებზე გადის, სავარაუდოა, რომ ის, რაც თქვენ მაქსიმალური სიამოვნება გგონიათ, ასეთი არ არის: ის ან ინსტრუმენტია სხვა, თქვენთვის ჯერ უცნობი სიამოვნების გზაზე, ან ის ტანჯვაა, რომელიც მხოლოდ თქვენი და სხვების ტანჯვით მიიღწევა.

      ასე აზროვნებით თქვენ ნელ-ნელა მიხვალთ მეორე კითხვამდე, ანუ კითხვამდე თქვენი სიამოვნებების მდგრადობის შესახებ.

      ყოველთვის უნდა გახსოვდეთ, რომ თვითრეფლექსია უფრო მნიშვნელოვანია მაშინ, როდესაც თქვენ წარმატებას მიაღწიეთ სიამოვნების გზაზე, ვიდრე მაშინ, როდესაც თქვენ წარუმატებელი ხართ. ეს იმიტომ, რომ წარუმატებლობა თვითონ გიბიძგებთ თვითრეფლექსიისაკენ, როდესაც წარმატებულობა, ანუ იმის განწყობა, რომ სიამოვნების კონტინუუმში მოხვდით, თვითრეფლექსიის საწინააღმდეგო გზაზე გაყენებთ.

გიგი თევზაძე