ინფორმაცია

პოეზია

პოეზია

პოეზიით გამოვკვებოთ სულები!

საიტი: http://www.qwelly.com/
ადგილი: Qwelly
წევრები: 355
უკანასკნელი აქტიურობა: ნოე. 4

ერთად ავკინძოთ სულის სიტყვები

უმორჩილესად გთხოვთ! წერეთ ფორუმში და არა კომენტარებში!

+ ახალი ლექსი

კომენტარებში გამოქვეყნებული ლექსები წაიშლება!

ფორუმი

ფაფარაშლილი მიტევების ლანდით ვივსები

ავტორი მაიმუნი, იანვარი 23. 0 გამოხმაურება

ფაფარ აშლილი მიტევების ლანდით ვივსები,ზამთრის სუსხივით კაეშანი სხეულს ედება,გადავამღერებ ძველ რექვიემს ჩემი, ნოტებითდა ცას განჭოლავს ფრთებ შესხმული ჩემი ვედრება.არ გადავხატავ, ფიროსმანის მარგარიტას დავერ ვუთანაგრძნობ, ამადეოს ფეხმძიმე ჟანას.დუელში ვიწვევ ბარათაშვილის უიღბლო მერანს,რითმების ომში, ვეღარ დავუშლი სისუსტეს ნარნარს.უკვე სულს ხუთავს მონატრების ჰეგემონიათრობისკენ სწრაფვაც ჩვეულებად მექცა რატომღაც,ვით უმწეო მსხვერპლს, უძილობა ჩამისაფრდა დაამ დროს, ფიქრები, ედემიც არის და თან ,კატორღაც.ყურს არ დავუგდებ მარტოობის ავბედით ჩურჩულს,და დავხარბდრები ნიჰილიზმის სევდიან სონეტს.მკრთალი გრძნობებით განსჭვალული ვინმე მეზღაპრე,კვლავ მოიმარჯვებს ლურჯ ფერებს და ისევ იმ მოლბერტსფაფარ აშლილი მიტევების ლანდით ვივსები,ზამთრის სუსხივით კაეშანი სხეულს ედება ,ისევ ვიმღერებ ძველ რექვიემს ჩემი ნოტებითდა ცას განჭოლავს ფრთებ შესხმული, ჩემი ვედრება.გაგრძელება

ტეგები: ომი, ფიროსმანი, ფაფარი, ლექსი, პოეზია

ელევზის დღესასწაული

ავტორი ლაშა, იანვარი 19. 0 გამოხმაურება

მთის ნაპრალებში თავს იფარავდა მხდალ ტროგლოდიტის მოდგმა საწყალი, ველს აოხრებდა, ყველაფერს ნთქავდა ნომადი - სისხლით გაუმაძღარი.მხნე მონადირე შუბით და მშვილდით დაძრწოდა ტყე-ტყე ვით მხეცი მძაფრი, ვაი მას, ვისაც მძვინვარე ზვირთი გამორიყავდა უდაბურ ნაპირს.ტურფა ცერერა, შვილის მძებნელი. სალამს უძღვნიდა რბეულ ქვეყანას. გულს უღონებდა უდაბნო ვრცელი; ვერსად ჰხედავდა ბაღს, მწვანე ყანას.არ იყო არსად თავშესაფარი, გარდა ცისა და ღამის ბნელეთის, აღარ ამხელდა სვეტი ტაძარის ხალხში რწმენას და სიყვარულს ღმერთის.მიწის დოვლათი, ნაყოფი უხვი, არ ამშვენებდა ნადიმებს კვალად, სამსხვერპლოებზე მოსჩანდა რუხი ჩონჩხთა ნაშთები და თავის ქალა.და ყველგან, სადაც მოავლო თვალი, შეხვდა დაცემის სურათი ბნელი, და აქვითინდა მწარედ ღმერთქალი, ადამიანის გახრწნის მნახველი.ფრიდრიხ შილერი(ამონარიდი)თარგმანი ხ. ვარდოშვილისგაგრძელება

ტეგები: პოემა, ამონარიდი, შილერი, პოეზია, Qwelly

სექტემბერი

ავტორი ხათუნა, სექტემბერი 1, 2017. 0 გამოხმაურება

ჩემს წინ დაეცა ჭადრის ფოთოლი გამოფიტული და დაქანცული. და ზოოპარკის ცისფერ სკამებზე ანთია სიცხის ანაბეჭდები. -გინდა? გაჩუქებ. თუმცა ამ ფოთოლს ვინ გააჩერებს შენს გალიაში, ან ვინ იფიქრებს,რომ ეს ფოთოლი მე შემოგიგდე და არა ქარმა. ქარს მხოლოდ მიაქვს. ქარს სიტყვაც მიქვს. მაგრამ ხანდახან განგებ ატანენ, რომ მოიშორონ სიტყვის სიმძიმე და ქარს დაბრალდეს ქარში ნათქვამი. ქარი მოვარდა. ქარმა მომაგნო. ქარს გავეკიდე. ქარის ბრალია. ქარით დაღლილი ქარად ვიქცევი. ქარო,როდემდე ვიქნები ასე. მე მთელი ღამე სიტყვას ვეძებდი, რომელსაც უნდა გადავერჩინე. ის ცალკე იჯდა და იცინოდა, მე კი მიყვარდა და ვბრაზდებოდი, და ვრწმუნდებოდი, რომ ვერასოდეს ვერ მოვნახავდი საჭირო სიტყვას. და ყველაფერი გადაწყდა უცებ: მან გაისწორა ლამაზი თმები, ლამაზი კაბა... და შემომხედა, როგორც ტურისტმა ცარიელ კედელს. გათავდა? თუმცა ამ სიტყვის გარდა მე მქონდა გული, გულიც და ვნებაც. მან გაისწორა ლამაზი თმები, ლამაზი მხრები...და გაიცინა. გესმის?- გაწვიმდა. ხედავ?-გაწვიმდა. მე მიყვარს წვიმა, წვიმა და ფიქრი. წვიმა და ფიქრი ჰგვანან ერთმანეთს, წვიმა…გაგრძელება

ტეგები: სექტემბერი, პოეზია, Qwelly, ჭილაძე, შემოდგომა

თუ - რედიარ კიპლინგი

ავტორი ხათუნა, აგვ. 11, 2017. 0 გამოხმაურება

ადამიანიც მაშინ გქვია და გერქვას ამინ!თუ ძალგიძს დარჩე ძველებურად მშვიდი და მტკიცედა არ დაიბნე როცა თავგზა ებნევა ყველას,თუ ძალგიძს სიმხნედ ,შემართებით და რწმენად იქცეროცა შენ ირგვლივ მკვდარი არის შენდამი რწმენა,თუ ძალგიძს მკაცრი მოთმინებით ელოდო ხვალესცრუს გაუტანელს არ მიაგო, სიცრუე, ავი.მოძულეს შენსას სიძულვილი შეუნდო მალედა თან არც ქრისტედ არ აჩვენო არავის თავითუ შეგიძლია სულში მარად ოცნება რეკდეს,მაგრამ ოცნების არასოდეს არ იქცე მონად.გამარჯვებას და დამარცხებას თანაბრად შეხვდიდა ამ ორ თაღლითს მიაგებო ტოლად და სწორადთუ შეგიძლია აიტანო სიმართლე შენიბრბომ სულმდაბალმა ვით აქცია ხითხითის საგნად.იხილო ერთ დღეს დანგრეული სიცოცხლის დღენირასაც შესწირე და შენებას შეუდგე ახლად.თუ შეგწევს ძალა მაგიდაზე დაყარო ჩალადრაც გაგაჩნია, გიშოვნია ოფლით და სისხლით.წააგო წყნარად წაგებული ჩათვალო არადიშოვნო კვლავ და სასწორზე შეაგდო რისკით.თუ შეგწევს ძალა წარბი შეკრა, მოთოკო გულიმოუხმო ნერვებს, გამაგრდე და ივარგო ასწელ...და ეს კი მაშინ, როს სულიერად დაღლილს და დაცლილსნებისყოფაღა გეუბნება "წინ მეთქი…გაგრძელება

ტეგები: ღირსება, შეგონება, პოეზია, ადამიანი, Qwelly

ბედისწერა

ავტორი mzia, მარტი 30, 2017. 0 გამოხმაურება

თვითონ მიპოვე სადღაც მე უბრალოვარ აქაც, სწორედ ამიტომ ვფიქრობ ბედისწერაა აქაც. ბედისწერაა ის რაც გვაერთებს და გვშლის, რაც ცამდე აგვისვრის და დაგვანარცხებს ძირს. თუმცა მთლად ყველაფერს ვერ დავაბრალებთ ბედს. ილია  გვასალიაგაგრძელება

ტეგები: პოეზია, poetry

ღამის ქალაქი

ავტორი mzia, მარტი 30, 2017. 0 გამოხმაურება

ღამის ქალაქი, ღამის სევდა, ღამის ტკივილი, ღამე მოხვედი, ღამე გნახე, ღამე გაგიშვი, ღამე ქალაქი, ღამე სევდა, ღამე ტკივილი... ილია  გვასალია         29 მარტი 2017 წგაგრძელება

ტეგები: პოეზია, ლექსი, Qwelly, poetry

წყაროში არის სხვა წყაროც

ავტორი მზია (ცაკო), მარტი 28, 2017. 0 გამოხმაურება

წყაროში არის სხვა წყაროც, რასაც ვერ ხედავს თვალი, არის ხილული სამყარო და უხილავიც არის. სტარტში - ტრასა და ფინიში, ზარში - ზრიალი ზარის, - არის სიცილი ტირილში და სიხარულიც არის. არის... ოცნებას ვინ გაშლის, ქარში სისინებს ქარი, - არის სიცოცხლე სიკვდილში და უკვდავებაც არის!ილია გვასალიაგაგრძელება

ტეგები: წყარო, Qwelly, პოეზია, ი.გვასალია

ფიქრები გავუშვი

ავტორი მზია (ცაკო), მარტი 28, 2017. 0 გამოხმაურება

ფიქრები გავუშვი აზრებმა დამღალეს. დაღლილი ჩამოვჯექი კვლავ ფიქრებმა მტანჯეს... მძიმე ხუნდებად მექცა ოცდაცამეტი წელი, თითქოს წარსულის ყველა ჭრილობა ერთად მიმზერს, თითქოს დავბერდი უცებ და გზის ბოლოში გაველ, თითქოს ცხოვრებას ვუმზერ სიცოცხლის ბოლო დღიდან. არა ჯერ ადრე არის, ჯერ ბევრი არის საქმე, ჯერ კიდევ გავიხარებ მიჯნურსაც გავახარებ, ჯერ კიდევ ავტირდები, მაგრამ ცრემლი რომ არ მაქვს. ჯერ უნდა ავაშენო ჩემი პატარა სახლი, ჯერ უნდა ვუპატრონო ყველა ჩემს საპატრონოს. ამასობაში გავა კიდევ მრავალი წელი დრომ ხომ არიცის დგომა, დრო ხომ არავის უცდის. კარგი ავდგები ეხლა ფიქრებს გავუშვებ სადმე, ცხოვრება ხომ არ იცდის, ცხოვრება ჯერ ხომ მიდის.ილია გვასალიაგაგრძელება

ტეგები: დაღლა, ცხოვრება, ფიქრები, Qwelly, პოეზია

ცეცხლის სტიქია ხომ ლამაზია

ავტორი მზია (ცაკო), მარტი 28, 2017. 0 გამოხმაურება

ცეცხლის სტიქია ხომ ლამაზია, მაგრამ შენსავით არა. აღელვებული ზღვაც ლამაზია, მაგრამ შენსავით არა. უკიდეგანო ცაც ლამაზია, მაგრამ შენსავით არა. ამწვანებული ტყეც ლამაზია, მაგრამ შენსავით არა. თეთრი ზამთარიც კი ლამაზია, მაგრამ შენსავით არა. ცხელი ზაფხულიც ხომ ლამაზია, მაგრამ შენსავით არა. თვით დედამიწა ძან ლამაზია, მაგრამ შენსავით არა!ილია გვასალიაგაგრძელება

ტეგები: ზამთარი, Qwelly, პოეზია, ცეცხლი, ი.გვასალია

კომენტარების დაფა

lika: ივნისი 16, 2012||10:42am


დაიწყო, ისევ დაიწყო.. წარმოგიდგენიათ? რამხელა გავიზარდე ამ ერთ წელიწადში? რამდენი რამ ვისწავლე მაგრამ თურმე სულ ცოტა რამ მისწავლია, ისევ ბავშვივით ვაზროვნებ, ბავშვივით მინდა ბავშვობა...
როგორ არ მინდა ახლა ამაზე წერა, არა და ჭაობივით არის, მწვანე? ან იქნებ უფრო ჭაობისფერი? მუქი და ტკივილით სავსე... ფეხჩადგმულს შიგნით რომ გითრევს ისევ...
ვეტყოდი მოგონებებს ნუ მაწვალებთ ნუ მკლავთ მაგრამ, ფიქრები ისევ იქით მირბის, უკვე იმდერჯერ დაიგვიანა მატარებელზე, თავისი ცხოვრების სწორ გზაზე რომ... ყოველთვის სხვადასხვა მატარებელს მიჰყვება და კარგავს დროს, ხან გზაც ებნევა და აღარ იცის რომელს გაჰყვეს? - ასე არაა?... იქნებ უდაბნოშიც კი აღმოჩნდეს, უკაცრიელ სივრცეში, სულს რომ გაგიშრობს, წყალს მოგაწყურებს(იგუულისხმება ცრემლების სურვილი)
მაგრამ რომ ვერსად პოულობ?... შუაგულ უდაბნოში... ცხელი, აუტანლად ჭუყიანი სილა შემოგეყრება და წყალსაც ვერ იპოვი რომ ჩამოიბანო, თუ თავისით არ ჩამოგერეცხება... ვადარებ, ვადარებ მაგრამ გესმით კი რას ვამბობ? იქ ბევრ ადამიანსაც ვერ ნახავთ, მხოლოდ ჩემნაირი გზააბნეულები თუ მოხვდებიან ათასში ერთხელ და ისიც ისეთი განსხვავებულები არიან ჩემგან, რომ შესაძლოა თავსაც დამესხნენ და ცხოვრებისგან ნდობა დაკარგულს არც მე მენდვნონ...
მაშინ კი, როცა იქ, იმ დროდაკარგულ სივრცეში, ჩემს ფიქრებთან მარტო დარჩენილს, უკვე გზის ძებნით დაღლილს, ვინმე მომაგნებს და წამიყვანს შორს, აქედან ყველაზე შორს... მაშინ ვნახავ წმინდა წყალს რომელიც გამაბედნიერებს...(ბედნიერების ცრემლები) და ვიტყვი რომ, ღირდა ცხოვრება მხოლოდ იმისთვის, რომ ვიღაცას ჩემთვის მოეგნო, ხელი მოეკიდა და წამოვეყენებინე, ჭუჭყისა და სიცხისგან გაჟღენთილს, ნელ ნელა მაპკურებს წვეთებს... მერე კი ვივლით წვიმაში... მარტო, მაგრამ ყველა ლამაზ გრძნობასთან ერთად... არასოდეს ამაზე ბედნიერი არ ვიქნები, არასოდეს!
"სიცოცხლე სიხარულისათვის გვეძლევა"
უდაბნოდან თვალებში ვიგროვებდი მზეს შენთვის... ისინი ახლა სიხარულითაა სავსე, ათასობით სხივი, რომელიც ძალიან დიდხანს გაგათბობს და არასდროს დაგტოვებს მარტო. არ მოგაკლებს სითბოსა და სიხარულის შეგრძნებას, არასოდეს, არასოდეს...

"მე"

lika: ივნისი 16, 2012||10:46am

-მე უფრო ძლიერი ვარ.!!- უთხრა ვნებამ სიყვარულს.
-მე ქალი ვარ!-თქვა სიყვარულმა
- კაცი ქალზე ძლიერია.
-სულიერად არა.
-რატომ?
-შენ ხომ ვნება ხარ და შენ მამაკაცი ხარ?
-ვარ.
-შენ რას იწვწვ?
-მე? მე ყველასთან ვარ.
-სადაც მე ვარ იქაც?
-რათქმაუნდა.
-შენ სიყვარული ხარ...ფანტაზიის ნაყოფი.მე ვნება ვარ.რეალობა ვარ. შენ არ შეგიძლია გააკეთო ის,რაც მე. შენ არ შეგიძლია ქუჩაში მოკლე კაბიანი გოგოს დანახვაზე კაცს თვალებზე ხელი ააფარო.მე შემიძლია კაცში აღვიძრე.მე შემიძლია ეგ ქალშიც შევქმნა. მე ადამიანი მქმნის. შენ არა. თუ ჭეშმარიტი ხარ,რატომ კოცნიან დანახვისთანავე შეყვარებულები ერთმანეთს? რატომ ეხუტებიან
-ეს სიყვარულია.
-არა. ეს ვნებაა. სიყვარული სისულელეა. ეს უბრალოდ ვნების შელამაზებული ფორმაა.
-შენ შეგიძლია?
-რა?
-შენ არ შეგიძლია იყო სიყვარული. არ შეგიძლია ორ ადამიანს ერთმანეთი მოანატრო. შენ არ შეგიძლია გოგო აატირო იმიტომ რომ ბიჭმა მიატოვა. შენ არ შეგიძლია ომიდან დაბრუნებული ბიჭი საყვარელ ქალთან თვალცრემლიანი მიიყვანო. არ შეგიძლია დაშორებულები შეარიგო. არ შეგიძლია ბიჭი გააცოფო იმის გამო,რომ მისი გოგო სხვა ბიჭთან დაინახა. არ შეგიძლია გაცილების წინ წყვილი აატირო. არ შეგიძლია გოგონას ცრემლები ადინო. არ შეგიძლია გაიბუტო. არ შეგიძლია სულელურ და მოსაწყებ თემებზე ალაპარაკო წყვილი. მე ეს ყველაფერი შემიძლია.
-მე ვნება ვარ,
-შენ "ბინძური" ხარ.....................

tamari: ივლისი 6, 2012||3:04pm

ბოროტს ბოროტით ნუ მიაგებთ... ფასს დაუკარგავთ, სად გაგონილა, სისხლი სისხლით, რომ მოიბანოს, სიკეთისათვის უცხო არის შურისძიება... ნაწვიმარზეც ხომ, ვიცით, უნდა გამოიდაროს!...

tamari: ივლისი 6, 2012||3:06pm

მომეცი ხელი, უჩემობა, ვიცი გაწუხებს... და გამეტებით, დაუნდობლად, ამტვრევ მარწუხებს... მომეცი ხელი, უშენობა ისევ მაწვალებს... გადაგღეღია ეგ ფიქრები, ვითვლი ნაკვალევს... ხელი მომეცი, ამირიე ისევ გონება... რომ დამამარცხე უშენობით, ნუ გეგონება... მომეცი ხელი, გული ისევ ამიფერადე... და განაბული დამელოდე, გაგიჟებამდე..

tamari: ივლისი 6, 2012||3:08pm

*** ჯოჯოხეთში იბევებენ ადგილებს, იქ მოხვედრა განა გა-ა-ადვილეს?! მე კი მითხრეს: არა ხარო საჭირო -ეშინიათ მთვრალმა არ გავაჭირო. იქვე იყო კარი მოპირდაპირე, იქაც შესვლა ტყუილად დავაპირე. ახლა ვეძებ(გამიფუჭდა განწყობა) ადგილს სადაც არ ჭირდება ჩაწყობა.

sopia kikacheishvili: სექტემბერი 1, 2012||11:29am

ვიქცევი ყვითელ შემოდგომის,ფოთლად და ფიჩხად,
ყვავილად ,მტვერად და მიწადაც გადავიქცევი.
გამიტაცებენ ცის ცისფერი ანგელოსები,
და მაინც გეტყვი, მეყვარები თავდავიწყებით.
ანტონ გაგუა

mariam wiklauri: აპრილი 7, 2013||11:21pm

მთვარეული

მეტად ბოჰემური, ცოტა მოპოეტო,
...ახლა ასეთი ვარ
თავ-ტვინ არეული,
ჩემი ბოლო ლექსის მახსოვს ნაწყვეტი და
ხალხში დავაბიჯებ
როგორც მთვარეული.
ჭიქა ალკოჰოლი,ერთიც გავაბოლო,
სულში ირევიან თითქოს ქარიშხლები,
სიზმრად ჩემზე ფიქრი უნდა გაგაყოლო,
ამღამ შენს ფანჯრებთან
ლექსად დავიცლები.
მეტად ბოჰემური, ცოტა მოპოეტო,
ახლა ასეთი ვარ
თავ-ტვინ არეული,
შენ ხარ ბოლო ლექსის ბოლო ნაწყვეტი და
ვდგავარ შენს ფანჯრებთან
როგორც მთვარეული .......

mariam wiklauri: აპრილი 7, 2013||11:23pm

ქარი აიხვეტავს ფოთლებს,
სუნთქვა თმა–შევერცხლილ მთათა,
ზამთრის მოლოდინში შეშას,
ვამტვრევ ჩვენი ქოხის კართან.
ხვალე ნანადირევს მოგგვრი,
კიდევ დავიტყავებ მუხლებს,
თოვლით გატენილებს, ცივებს,
ცაზე წამოგიშლი ღრუბელს.
თეთრად გავათენებთ ღამეს,
გვეგოს ფარდაგი და ტყავი,
ჩუმად მიმღეროდეს რამეს,
მედოს შენს მუხლებზე თავი.
გარეთ აბარდნიდეს თეთრად,
შენ კი სანთლის შუქზე ქსოვდე,
დეკის ჩაის ვსვამდეთ ერთად,
მერე ლექსების თქმას მთხოვდე.
გაზაფხულის პირზე მზიფერ,
ყვავილთ დაგიკრეფდი კლდეში,
გვირგვინს დაგიწნავდი ისეთს,
მორთულს ათასნაირ ფერში.
ქოხი შუა ტყეში გვედგaს,
ნალ–მიჭედებული კარით,
მხოლოდ ჩვენ ვუსმენდეთ ფეთქვას,
გარეთ მობუბუნე ქარის.
არც შენ იქნებოდი ცოლი,
არც მე ვიქნებოდი ქმარი...

m: ივნისი 20, 2013||6:17pm

უხალხო ქუჩაა,ფოთლების შრიალი
ისმის და მახსენებს თავს ყველა იარა,
პატარა,სულელი ბიჭივით ვღრიალებ:
tu eres my vida,tu eres my amor !

დღეს ყველა სიგიჟის სადავეს მივუშვებ,
და ყველა ნიღბიანს დავთხუპნი ტალახით,
შენახარ ოცნება,სიცოცხლის ნიმუში,
სი მიშკვი დინოლ ხი,სი მიშკვი თვალაშ ხი!

მე ალბათ ოდესმე წავალ და უჩემოდ
შენც,აღარ იქნები ის თვალბბრიალა,
მოიწყენს უხალხო,უსულო ქუჩები,
რომ აღარ ვიმღერებ „tu eres my amor!„_ს

ახლა წვიმს,მე ვაფრენ,გარეთ კი ქარია,
რომ მოვკვდე,ეს ალბათ იქნება ღალატი...
ჩემს თავზე წვეთები და თეთრი მთვარეა,
ვჩურჩულებ:მალატხი!მალატხი! მალატხი!

უხალხო ქუჩაა,ფოთლების შრიალი 
ისმის და ოცნებას სადღაც შორს მივყავარ...
წვიმაა, მაციებს,გიჟივით ვღრიალებ:
მიყვარხარ! მიყვარხარ! მიყვარხარ! მიყვარხარ!

m: ივნისი 20, 2013||6:20pm

ბევრი დამცინებს,ზოგი კიდევ ჯვარს მაცვამს ალბათ,

რადგან გავბედავ აღსარება გითხრა უფალო,

ამდენი ხანი ვქადაგებდი ფუჭად და ყალბად

და ახლა მინდა სათითაოდ ჩამოვუთვალო

ვიღაცას ჩემი შეცდომები,ჩემი ცოდვები,

ვყვები ყველაფერს,აღსარებას გაბარებთ ყველას,

ზოგს შეგძულდებით,ალბათ ვინმეს შეგეცოდებით,

ვიღაც შემაქებს,საბოლოოდ მივიღებ მე რას,

ვიცი მე მხოლოდ,მე ვიცი და კიდევ შენ ღმერთო,

დროა დავიწყო,მტანჯველია რადგან ლოდინი,

არ მემეტება გასამხელად,ზოგ რამეს ვერ ვთმობ,

ამიტომ მაწევს ალბათ რაღაც გულზე ლოდივით.

დავიწყებ მაინც,მაპატიოთ შემინდოთ უნდა,

რომ ყველა მოკვდავს განურჩევლად ერთ ქვაბში ვხარშავ,

ამით მე სულელს, ჩემი ნაკლის დაფარვა მსურდა,

ალბათ ცოდვაა ამდენ დროს რომ წერაზე ვხარჯავ.

არ დამიკლია არასოდეს გართობა,ლხინი,

არ მაწუხებდა რომ ძილის წინ ჩუმად მელოცა,

არც ტყუილები იყო უცხო,არც ქალთან ძილი,

არც ხულიგნობა,არც ქურდობა და ახლა როცა

მე ვდგავარ ზღვარზე,ანუ დროა დავწმინდო სული,

ვერასდიდებით ვერ ველევი საკუთარ წარსულს,

არაფერია ღმერთო მგონი იმაზე რთული,

როცა რაღაცა მართლა გწამს და მაინც რომ არ გსურს

მოცილდე იმას,რაც ამ რწმენას ვერაფერს არგებს,

ძნელია იჯდე სულმართალი მდინარის პირას,

წყალს უყვებოდე სინანულით,გადამხდარ ამბებს

რომლითაც სუნთქავ,საზრდოობ და ყველაზე ხშირად

იხსენებ იმას,რასაც ახლა ნახევრად ნანობ,

ანუ ვიხსენებ სულ ყველაფერს, რაც დღემდე იყო.

სიტყვით შევინან,შიგნიდან კი იმითი ვხარობ,

რომ მქვია კაცი,რომ მეც მერგო ჩემი ბილიკი,

და რომ მეც ყველა მოკვდავივით ვატარებ სევდას,

ხომ ვცდილობ მაინც თავმდაბლობას და სიამაყეს

ზოგჯერ ვიცილებ,სიამაყეს რომელიც მსდევდა

დაბადებიდან.დავაფასო მინდა ამაგი: მშობლების,

ძმების და მთლიანად ადამის მოდგმის,

მე ვცდილობ ღმერთო,სხვა საქმეა გამომდის როგორ,

თუ შენთან კაცი მაინც რაღაც ცოდვებით მოდის

ცოტას დავმალავ,მეც ხომ უნდა გამოვიზოგო.

 

                         შემინდე ღმერთო!

კომენტარი

თქვენ უნდა გახდეთ პოეზია_ს წევრი რომ შეძლოთ კომენტარის გაკეთება!

 

წევრები (355)

გვერდი (1)

 
 
 

ღონისძიებები

ბლოგ პოსტები

ჰააგა ქართველ ჯარისკაცებს, წულუკიანის სიმტკიცე, შუა კვირის არჩევნები და მიმატებული თუ დაკლებული მილიონები მერიას

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: ნოემბერი 16, 2018.
საათი: 11:07pm 0 კომენტარი

      უამინდობამ და სიცივე თავისი ქნა და დღე შედარებით არააქტიურად წარიმართა. მხოლოდ იუსტიციის მინისტრის გადადგომას ითხოვდნენ, ცხადია საარჩევნო განცხადებებსაც აკეთებდნენ და ცოტაოდენი ფულის…

გაგრძელება

ფონიჭალის ტრაგედია, მამაკაცებით ჩანაცვებული ბილბორდები, ჯანდაცვის პოლემიკა და სიახლოვე მსოფლიოსთან

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: ნოემბერი 15, 2018.
საათი: 11:00pm 0 კომენტარი

      უზომოდ ნისლიანმა და წვიმიანმა დღემ ტრაგიკულად ჩაიარა - ფონიჭალაში აფეთქები შედეგად ჩამონგრეულ საცხოვრებელში გარდაცვლილი დედა-შვილი იპოვეს. ტრაგიდიამ გადაფარა სხვა თემები, მათ შორის - საარჩევნო…

გაგრძელება

მეორე ტურის თარიღი და დასვენება, ახალაიას ბრალის დადასტურება, ევროპარლამენტის მოწონებები, მერის მადლიერება და ბიუჯეტის განხილვები

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: ნოემბერი 14, 2018.
საათი: 11:00pm 0 კომენტარი

      დანიშნული მეორე რაუნდი და ქალ-ვაჟური ბრძოლა პრეზიდენტობისთვის გაიმართება 28 ნოემბერს და ეს დღე გამოცხადდება უქმედ. ესაა აბავი, რომელიც ყველაზე მთავარი იყო დღეს, რადგან სხვა ყველა ნიუსი ისედაც…

გაგრძელება

მამები სამართლისთვის ხელისუფლების შეცვლისკენ, არჩევნების მეორე რაუნდი, ჯანდაცვის მრავალწახნაგობა, ჰააგის პრობლემა და მეჩითოვის 9 აპრილი

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: ნოემბერი 12, 2018.
საათი: 11:00pm 3 კომენტარი

      დილით, როცა ცამ წვიმის პირი მოხსნა უკვე გვამცნეს სინოპტიკოსებმა რომ ამინდი გაუარესდებოდა. მერე ყველაფერი ნაცრისფრად წარიმართა - მამების აქციებით დაწყებული და პოლიტიკაში გადასული გამოსვლები…

გაგრძელება

Qwelly World

free counters