ჩემო საპყარ!

      გწერს შენი ბაყდარი

      და რო მოგიკვდა, თუ გახსოვს?

      არა, მეორედ რო მოგიკვდა, ეგ როგორ არ გეხსომება, პირველად რომ მოგიკვდა, რაღა თქმა უდა, ისიც გეხსომება, დის სიკვდილს რა დაავიწყებს კაცს; და ძმისთვის ისეთივე შეუცვლელია, როგორც მზე მთვარისათვის. ძმის უბედურებაზე დის თვალებიდან ჩამოგორულ ერთი ცრემლის კურცხალშიც კი უკლებრივ ჩანს, რაც კი მის ძმას გადახდენია ბავშვობიდან გარდაცვალებამდე, თუ ამას გულისხმიერი კაცი გულდასმით დააკვირდება. დას სხვანაირი სიყვარული აქვს ძმისა. დას ისეთ ადგილას უზის ძმა გულში, მკვდარიც ღმერთს შეეხვეწება: ღმერთო, დედამიწაზე ჩემი ძმა შეწუხებულია, გამიშვი, გამაცოცხლე, ვნახავ, გულს გავუთბობ და წამოვალ მერე ისევ აქეთ, შენთან ახლოს ყოფნას რა მირჩევნია.

      მჯერა, შენმა დამაც ღმერთს სთხოვა.

      ახლა შენზე ვფიქრობ და მოდი, ჩემთვის მოვყვები ამას, ვითომც არ ყოფილა და ახლა ვიგონებ ასეთ ამბავს.

      ვიწყებ, საპყარო, შენ ისეთი კაცი ხარ, რამე რო გამომრჩეს, საყვედურებით ამიკლებ მერე.

      - ვიწყებ!

      - ჰო, დაიწყე, თუ იწყებ - ვიცი ამას იტყვი, ამ წერილს რო წაიკითხავ.

      - ვიწყებ

      - დაიწყე, კაცო, რა შემიჭამე ისედაც ქვეყნისგან შეჭმული გული.

      - მაშ, აბა, მოემზადე, ვიწყებ.

      - არ დაიწყებ და ვინც შენი წერილი წაიკითხოს, ძაღლი მიაკვდეს სულში. რა იღბალი მაქვს, ვის გადავეკიდე, მარჯვენა ჯიბე ჰქონოდა რა დევს გახვრეტილი, რო შენი ჭიპი დაკარგულიყო, მაშინ ვნახავდი, რასაც დაიწყებდი. დაიწყე რა, გიტლერმა დაუწყო მთელს მსოფლიოს ომი და შენ ჩემი დის სიკვდილის აბავს ვეღარ იწყებ?

      - ჰო, კარგი, კარგი, ვიწყებ.

      - აი, ახლა კი ჩუმადა ვარ, გიდა დაიწყე და გინდა - არა, შენ იმდენს იზამ, სანამ ჩემი დის ამბავს დაიწყებდე, მგონი, ისეთი ომი ატყდეს მანდ, სუ დაგავიწყდეს ჩემთან გამოსაგზავნი წერილიცა და მკვდარ-ცოცხალიცა.

      - ჰოო, აბა, მაშ... უჰ:

      მოკვდა საპყარის და სამძივარი. ხანში იყო შესული და მოკვდა. ქმარი აღარ ჰყავდა და რძლებს გაუხდა მიცვალებული თავში საცემი. შვილები ქალაქში გაიქცნენ ხარჯის პურ-ღვინის მოსატანად. აპარეკა სხვა სოფელში ცხოვრობს, ხო არ დაუძახეს, ჩქარა გამაიქეც, შენი და საიქიოს წავიდაო.

      გააპატიოსნეს რძლებმა ცხედარი, ჩააწვინეს კიდეც საკაცეში, თავით სანთელი დაუნთეს, ბოთლით წყალი დაუდგეს, ეგრე იციან, სანამ საიქიოს მივა, გზაში წყალი არ მოსწყურდესო. ჩემმა მტერმა გაძლოს საიქიომდე უწყლოდ. სად იშოვი, ტარტაროზები დაგალევინებენ თუ რა? მწყურვალი ერთ მთას ვერ გადაივლი და, აბა, საიქიომდე როგორ ივლი, დავარდები და ვეღარც საიქიოს მიხვალ, აღარც სააქაოსა ხარ. გდიხარ შუა გზაში, თუ ღვთსნიერმა მიცვალებულმა ჩამაიარა და თავისი წყალი დაგალევინა, კიდე არა გიშავს, მაგრამ ხო ხედავ, რა ქვეყანა გახდა, კაცოო, აქ არავინ გასმევს წყალს და იქ ვის იმედზე უნდა წახვიდე. სჯობია ისევ ისეთი ერთი ბოთლი საკუთარი წყალი წაიღო, დაგამძიმებს თუ რა, ისეთი სიმძიმე გაქვს სააქაოს ნატარები რო, ერთი ბოთლის სიმძიმე რაღა არის.

      ამიტომაც დაუდგეს რძლებმა თავით წყალი. უმცროსმა რძალმა თქვა, მოდი ერთი ბოთლი არაყიც დავუდგათ თავით, რა ვიცი, იქნებ ვინ ხვდება გზაშიო, მაგრამ უფროსმა იუარა.

      - აბა, რას ამბობ, შე კაი დედმამიშვილო, გასავათებული ქალია, სხვას რო მიაწვდის არაყს, თვითონაც რო პირი წაუცდეს, ხო დათვრა. დათვრება და ან დაეძინება, ან გზა აერევა და ვინ იცის, საიქიოს მაგიერ სად ამოყოფს თავს.

      აღარ დაუდგეს არაყი. ხორბალი დაუდგეს პატარა ჯამით, დიდი მჭამელი კი არ არის, მაგრამ ის არა თქვას, რძლებმა საგზალი არ გამომატანესო.

      ეს ყველაფერი რო ლამაზად ჩააწიკწიკეს რძლებმა, გავიდნენ და სამზარეულოში დასხდნენ. თან ორი-სამი მეზობელიც შემომატათ სალაპარაკოდ. ჭირია, სუფრა არის გასაშლელი, უნდა ილაპარაკო, აბა, რა.

      მიცვალებული თავისთვის წევს ჩუმად, ის დროა გასული, კარგა ერთი ორასი ვერსი მაინც ექნება გავლილი საიქიოსკენ მიმავალ გზაზე.

      ამ დროს მოვიდა საპყარი. კარები ღიაა და ჩუმად შემოვიდა სახლში.

      ეტყობა, ქალები სამზარეულოში ისე არიან ლაპარაკით გართულნი, ვერ გაიგეს საპყარის მოსვლა.

      დაძმური სიყვარული სხვა არის და ამოუჯდა საპყარს გული. ელაპარაკება დას. რას არ უყვება. ეს გახსოვსო? ესაო? იქ რო ვიყავითო? რო მოგვნათლესო?

      - რო მოგვნათლეს, როგორ არ მახსოვსო - ამოიდგა უცებ მიცვალებულმა ენა.

      - შენ ქორწილში რო მე და ბაყდარმა ვითამაშეთ, ისაო?

      - ეგეც კარგად მახსოვსო.

      კიდევ რაღაცის გახსენება უნდოდა საპყარს მაგრამ დამ სთხოვა, რაღაც ვიწროდა ვწევარ, არიქა, ჩემს რძლებს დაუძახე, ჩემს ლოგინზე გადამაწვინონო.

      ადგა საპყარი, შევიდა სამზარეულოში და ეუბნება მიცვალებულის რძლებს:

      - ქალებო, სამძივარი გთხოვთ, აქ ვიწროდა ვწევარ, ლოგინზე გადამაწვინეთო.

      - გადამაწვინეთო?!! - რო იკივლეს ქალებმა, იქ ისეთი ამბავი ატყდა, მაგას ვეღარ აგიწერ, ჩემო საპყარო... აქ ისეთი ამბავი ატყდა, შენი დის რძლების კივილი მონაგონია, ისეთი სროლაა, ისეთი ქუხილია... გავრბივარ, მაგრამ მაინც დავამთავრებ ამ წერილს: ღმერთმა გაგინათლოს დის სული, შენცა და ყველას, ვისაც და ჰყავდა და აღარა ჰყავს სააქაოზე.

ბაყდარი
გავრბივარ...
1944 წელი

"ღმერთის შვილები", გოდერძი ჩოხელი

შენიშვნა: პოსტის სათაური არ შეესაბამება მოთხრობის ავტორისეულ სათაურს. პოსტის სათაური არის პოსტის ავტორის მიერ თემატურად შერჩეული სათაური

ტეგები: Qwelly, გარდაცვალება, ლიტერატურა, მოთხრობები, ქველი, ღმერთის_შვილები, ჩოხელი

ნახვა: 391

ღონისძიებები

ბლოგ პოსტები

The second part about the DL shedding boils down

გამოაქვეყნა Megaomgchen_მ.
თარიღი: ივლისი 3, 2020.
საათი: 4:30am 0 კომენტარი

The second part about the DL shedding boils down to each snap basically being a coin flip between OL and DL and we notice those awful pitches more because they technically shouldn't be occurring but they sadly do. It wraps around to Madden 20 coins the bad coding and how OL/DL interactions have not been updated in a couple of years. Even the folks working on Madden nfl have confessed that they do not understand how they work because it's code in addition to legacy code and it is sadly…

გაგრძელება

ფეხბურთელის იდუმალი გარდაცვალება და პრემიერის ვრცელი გამოსვლა პარლამენტში

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: ივნისი 26, 2020.
საათი: 11:05pm 9 კომენტარი

      პრემიერის პარლამენტში მისვლა, ყოველთვის დღის მეისნტრიმული ამბავია და დღესაც ასე იყო - მთელი დღე, ყველა მედიასაშუალება სწორედ პრემიერის გამოსვლის გარშემო საუბრობდა, წერდა და გადმოსცემდა. ამასთანავე, ბოლო დღეების ყველაზე გაურკვეველი და მძიმე საქმე - ახალგაზრდა ფეხბურთელის გარდაცვალების საქმე.

საქართველოს და მსოფლიოს ამბები / 26 ივნისი, 2020

      კოვიდჯორჯია - მარინა ეზუგბაიას განცხადებით, კოვიდ 19-ით…

გაგრძელება

ნამდვილი მეთევზე

გამოაქვეყნა ბექა ხოჯავა_მ.
თარიღი: ივნისი 25, 2020.
საათი: 11:30am 0 კომენტარი

      თევზაობა არ არის ჰობი, ეს ავადმყოფობაა. ნამდვილი მეთევზე იმით იცნობა, როგორ ჰყვება. თუ ექვსგირვანქიანი წვერას აღწერისას ფეხზე წამოდგა, ხელები გაშალა და ოთახის მთელ სიგრძეზე გადახტა, არ ყოფილა ნამდვილი მეთევზე, მაგრამ თუ მღელვარებისგან ხმა უწყდება, ცრემლი სდის და მთელ ტანში ჟრუანტელი უვლის - ჩვენიანია. ნამდვილი მეთევზეები მარტონი არიან თავიანთ ავადმყოფობასთან, როგორც ჩინელები - ოპიუმის ჩიბუხთან. მზისა და ქაშაყის ქერცლიდან არეკლილი სინათლის…

გაგრძელება

არეული ამინდი, არეული ოპოზიცია, არეული ახალგაზრდები და გადარეული კორონა

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: ივნისი 24, 2020.
საათი: 11:00pm 2 კომენტარი

      პრემიერის მადლობით დაიწყო დღე - ამჯერად, მადლობა ლუგარის ლაბორატორიას და მის მკვლევარებს გადაუხადა. დღის მთავარი ამბავი სწორედ ესაა და მასთან ერთად, ცხადია კორონა ვირუსიც. გახმაურებულია ახალგაზრდა ფეხბურთელის გარდაცვალების იდუმალი საქმე, სადაც შესაძლო დანაშაულებებზე მიუთითებენ მოწმეები, ასევე ოპოზიციაში მაჟორიტარების გაყოფის თემა და ლიდერად მოვლენილი რურუა და მის გარშემო ეპისტოლარული ჟანრი. ცხადია, გაბუნიას საქმეც არ მიჩქმალულა. ამინდს რაც…

გაგრძელება

Qwelly World

free counters