ერთა ლიგა 1919 წელს შეიქმნა, როგორც ვერსალის საზავო ხელშეკრულების სისტემის ნაწილი მისი დამფუძნებელი იყო 44 ქვეყანა. მის წევრებს შორის არ იყო ორი უმნიშვნელოვანესი სახელმწიფო: აშშ და რუსეთი.

   პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ საზოგადოებაში დამკვიდრდა შეხედულება, რომ ომები პოლიტიკურ გაუგებრობათა და საგარეო პოლიტიკაში საზოგადოებრიობის ჩაურევლობის შედეგია. გაჩნდა წარმოდგენა, რომ საყოველთაო მშვიდობის მოღწევა შესაძლებელი გახდებოდა სახელმწიფოთა შორის დიალოგისა და საერთაშორისო წესების უზენაესობის დამკვიდრებით. სწორედ ამ მისწრაფებამ განაპირობა  მსოფლიოში პირველი საერთაშორისო ორგანიზაციის ერთა ლიგის შექმნა

ერთა ლიგის შენობა ჟენევა.

წყარო 1: საერთაშორისო ორგანიზაცია ეწოდება სამი ან მეტი სახელმწიფოს გაერთიანებას საზოგადოებრივი ცხოვრების დარგში. განასხვავებენ სხვადასხვა ტიპის საერთაშორისო ორგანიზაციებს:

1. სამთავრობათაშორისო საერთაშორისო ორგანიზაცია-ნიშნავს სახელმწიფოთა თანამშრომლობას მთავრობათა დონეზე.
2. არასამთავრობობათაშორისო საერთაშორისო ორგანიზაცია-იქმნება საზოგადოებრივი ორგანიზაციების ან ინდივიდებისნმიერ.
3. უნივერსალური საერთაშორისო ორგანიზაცია-მოიცავს საკითხების ფართო სპექტრს.
4. რეგიონალური საერთაშორისო ორგანიზაციაა, რომელიც მხოლოდ გარკვეული რეგიონის ფარგლებში მოქმედებს.

       ერთა ლიგის მუშაობას ხელმძღვანელობდა გენერალური მდივანი, გენერალური სამდივნოს საშუალებით, ერთა ლიგის მთავარი მმართველი ორგანოები, რომლებიც მდებარეობდა ჟენევაში.

       1. საბჭო - შედგებოდა 4 მუდმივი (დიდი ბრიტანეთი, საფრანგეთი, იტალია, იოპონია) და 4 არჩევითი წევრისაგან, 1934 წელს ერთა ლიგაში მიიღეს სსრკ. რომელიც აგრეთვე გახდა საბჭოს მუდმივი წევრი 1939 წლამდე, როდესაც ფინეთთან ომის დაწყების დამო გარიცხეს.

       2. ასამბლეა - მსოფლიო პარლამენტის შექმნის პირველი მცდელობა, ასამბლეაზე განიხილებოდა სხვადასხვა სახის მსოფიო პრობლემები და მიიღებოდა გადაწყვეტილებები, თითოეული ქვეყანას ქონდა უფლება ვეტო დაედო ნებისმიერ გადაწყვეტილებაზე, ამ ერთი შეხედვით დემოკრატიულმა პრინციპმა არაქმედითუნარიანი გახადა ერთა ლიგა, ვინაიდან მნიშვნელოვანი საკითხები ხშირად იბლოკებოდა.