გურამ დოჩანაშვილის მოთხრობა "ლოდი ნასაყდრალი" მის საუკეთესო ნაწარმოებს განეკუთნება ისევე როგორც "სამოსელი პირველი".

"I: ისემც. II - ვითომ? და III - ნაღდათ?..

       ხოლო იმ ერთსაც სუსხვა ვითომდაც ძველსდარ მეორესაც მეგვიპტელს, ოთხმოციოდე მოკლედ ნათქვამი არდასარღვევი ცნება ჯერ მოუფიქრავს და, მერე კი, - რომელი ერთი მზეთუნახავი! - მზის დასანახად დაუწერია, თან სად ეს მერე, „წიგნი მკვდართა“ -ში, თავისმართლებად,თავის ძნელბნელში, გაშუქებად, რომ, დაუწერია ჯერ კიდევ როდის, მთელი თხუთმეტი საუკუნით ადრე აი იქამდე ჩვენ რომ აღვნიშნავთ საკმაოდ ხშირად ჩვენს ერთსაც ხშირულ გამოთქმას - „ქრისტესშობამდე“ - და მაგრამ, ეგებ, „იესუდშობამდე“ უფრო სწორი იყოს, რადგანაც ქრისტე, თვით იესომდე კი არა და, და ყოველთვის იყოც კი არადა, არამედ „უწინარეს ყოველთა საუკუნეთა“... რა... რა და... ეე... ჰო... არა... მოკლედ, თქვენზეა სიტყვა, - კარგი ყოფილა? თქვენზეა სიტყვა რომელიც კი გენებოთ, შესაფერისი, ოღონდ - რომ „უწინარეს ყოველთა საუკუნეთა“... - ბრძანდებოდა? გახლდათ? მეუფებდა? ყოველსქმნადობდა? იღვწოდაუკვე? უფლობდამუდამ? თვითმპყრობელობდა ოღონდ მამით? სრულიადობით მომცველობდა? თუ, ეგებ, - ასედაც თქმული უბრალოდ, ჩვენგან, - იყო."

ორიგინალი დასახელება: ლოდი ნასაყდრალი (ტომი I)

დაწერის ადგილი: საქართველო

ჟანრი: თანამედროვე პროზა

ავტორი: გურამ დოჩანაშვილი

ითარგმნა: ...

სულ გვ. რაოდენობა: 778 (ორივე ტომი)

*ლოდი ნასაყდრალი*

• ტომი მეორე •