ზაფხულობით, როცა სითბო მათ ძვლებს მალამოდ ედება, კიდევ შეიძლება გაიგო, მაგრამ ახლა, დეკემბრის სიცივეში, რა ძალა აძლებინებს?

      რამდენიმე დღის წინ თბილისში მომიწია წასვლა. მოჟამული ამინდი იყო. თოვლს ჩვენში რა ესაქმება, მაგრამ ყინვა და სიცივე იცოცხლეთ, არ გვაკლია. ზამთარს უხდება კიდეც.

      წვიმდა, ცრიდა და სიცივე სხეულის თითოეულ უჯრედს აცარიელებდა. გზად მიმავალმა, მუხათგვერდის გადასახვევთან ერთი მოხუცი ბებო დავინახე. ყავარჯენს ეყრდნობოდა და ზამთრის ყვავილებს სთავაზობდა გაქცეულ ავტომობილებს. წელში მოხრილი, თავწაკრული და შეფუთული, არც თვალები უჩანდა და არც შუბლი - სციოდა მაგრამ ლუკმა-პური მისატანი იყო სახლში, ამიტომ სიცივეს ვინ დაეძებდა? როგორც ჩანს სიცივეს ისე შეებოჭა, ხელებსაც ვერ გრძნობდა და ყვავილები უვარდებოდა. მთებზე, თოვლის ქექვაში მოკრეფილი ყვავილები. მყიდველი კი არსად ჩანდა.

      ჰოდა მაშინ მომაფიქრდა...

      მარტი.

- გამარჯობა!

- გაგიმარჯოს!

- გოგონა, ეს თქვენსავით მშვენიერი ყვავილები რა ღირს?

- რომელი?

- აქედან ალბათ არცერთი არ არის თქვენსავით მშვენიერი, მაგრამ მე მაინტერესებს, აი, ის გვირილები, რა ღირს?

- ეგენი 20 კაპიკი ერთი კონა.

- სულ რომ წავიღო?

- სულ არ შეიძლება, იქნებ სხვასაც უნდა ყიდვა?

- რას ამბობ ბებო გენაცვალოს, გაატანე, სხვებისთვის კიდევ დავკრეფთ. წაიღე შვილო, წაიღე.

- აბა, გამატან ყველა ყვავილს თუ არა?

- კარგი, წაიღე. ბებოს ხათრით.

      მეორე დღესაც იყიდა ბიჭმა გვირილების თაიგული, ყველა რაც კი ჰქონდა ბებიას და შვილიშვილს. მესამე დღესაც გაჩერდა იმავე დროს მანქანა ყვავილების ჯიხურთან. გოგონამ შორიდანვე იცნო და მოამზადა გვირილების შეკვრა. დიდხანს გრძელდებოდა ასე. ყოველ დღე, ერთსა და იმავე დროს ჩერდებოდა მანქანა და ბიჭი მთელს შეკვრა გვირილებს ყიდულობდა. გვირილები რომ გამოელიათ, ხან იებს, ენძელებს, ყოჩივარდებს, ქრიზანთემებს, კესანებს და ზამბახებს. ყველაფერს, რაც მუხათგვერდის ტყეში ან ბებიას ეზოში მოიკრიფებოდა.

      ბებია დიდი ხნით ადრე მიხვდა რაშიც იყო საქმე. გოგონა უარობდა - „მოიცა ერთი ბებია, გელანდება რაღაც, მოვწონვარ არა ისა, რომ მოვწონდე, სახელს მაინც არ მკითხავდა? ან რად უნდა ეს ამდენი ყვავილები, ალბათ საცოლე თუ ჰყავს და იმისთვის იხარჯება ასე ძალიან“. არადა, ბებია კარგად ამჩნევდა, ყოველდღე უფრო და უფრო რომ იპრანჭებოდა და თვალებიც უბრწყინავდა, თუ ცოტას დაიგვიანდებდა მანქანა, მოიღუშებოდა და მოიწყენდა - „აი, ის ბიჭი, დღეს არ მოვიდა. შენ კიდე ამბობდი, უთუოდ უყვარხარო“.

      ოქტომბრის მიწურულს.

- ბებიაშენი სად არის?

- ბებია ცუდად გახდა, დღეს ვერ წამოვიდა.

- რა დაემართა?

- გუშინ შემოდგომის ენძელების საკრეფად იყო. ძლიერ წვიმაში მოყვა და გაცივდა. დღეს რომელ ყვავილებს წაიღებ?

- ბებიის ავადმყოფობის ყვავილებს.

- კარგი, 20 კაპიკი თითო კონაში, სულ გამოგ...

- არა, არა. მაგის შეფასება შეუძლებელია. გამომართვი ეს ფული და ხურდა არ მინდა.

- ამას ვერ ავიღებ.

- წამლები იყიდე ბებიასთვის და საღამოს მეც მოვინახულებ.

- კი მაგრამ რა იცი სად ვცხოვრობთ?

      საღამოს, ბებია-შვილიშვილის სახლთან რამდენიმე მანქანა გაჩერდა.

- შვილო, გაიხედე, სტუმრები უნდა იყვნენ.

- კი ბებია, ის ბიჭია, ყვავილებს რომ ყიდულობს ხოლმე. თქვა საღამოს მოვალო და მგონი მართლა მოვიდა.

      ბებიას ბედნიერმა ღიმილმა გადაურბინა სახეზე.

- მაგრამ ამდენი მანქანით რატომ მოვიდა ნეტავ.

      კარი გაიღო და თითოეული მანქანიდან ყვავილების გადმოზიდვას შეუდგნენ. გოგონა გარეთ გამოვარდა გაკვირვებული.

- კი, მაგრამ ეს რა არის?

- ეს ის ყვავილებია, მარტის მერე რაც შენ მომყიდე.

- ინახავდი? რისთვის?

- ბებია როგორ არის? ხომ არ სძინავს?

- არა, სახლშია. შემოდი.

- გამარჯობა შვილო!

- გამარჯობა ქალბატონო.

- ბებია, იცი ამ ბიჭმა ყველა ყვავილი დააბრუნა რაც კი ჩვენგან იყიდა. ახლა რა, ფული უნდა მოგცეთ? - მიუბრუნდა გოგონა ბიჭს!

- არა სულელო, ეს ყვავილები შენ მოგართვა - გადაიხარხარა ბებიამ.

- არა ქალბატონო, ეს ყვავილები თქვენ მოგართვით?

- მეე?

- დიახ, თქვენ.

- კი მაგრამ...

- ეს ყვავილები, ბაბუაჩემის სიყვარულის გამოსასყიდია. ბაბუას, თქვენსავით ყვავილების გამყიდველი ქალი შეუყვარდა, მაგრამ შემდეგ ომში წასვლა მოუწია, იქიდან კი ვეღარ დაბრუნდა. ქალს მისი სიყვარული შეუნახავს, არ გათხოვილა და არც იმ საქმისთვის დაუნებებია თავი, რომელმაც ბაბუა გააცნო. წლების შემდეგ ბაბუას წერილი მოვიდა, ანდერძი იყო, რომლითაც მევედრებოდა იმ ქალის პოვნას და მისთვის ბოდიშის მოხდას, რომ ცოცხალი ვერ ბრუნდებოდა.

      ამ სიტყვებზე ბებიას თვალები ცრემლებით აევსო და უკანა ოთახში გავიდა.

      უძრაობა. ცოტა ხნის შემდეგ, ისევ ბიჭმა დაიწყო.

- ქალბატონო...

-

- ქალბატონო, გესმით?

- ბებია, ცუდად ხომ არ ხარ?

      კარი მძიმედ გაიღო და ბებია გამოვიდა.

- არა შვილო, კარგად ვარ.

- ქალბატონო, კიდევ მაქვს ერთი ...

- კი, შვილო, კი! მე თანახმა ვარ ჩემი თხაჯანა რომ მოგათხოვო, ახლა მას ჰკითხე.

- ბებია! რას ამბობ...

- აბა, ასე, საქორწილოდ გამოწყობილი მოვიდოდა სარეცელზე ჩემთვის ბოდიშის მოსახდელად? ან ჯიბეში ნიშნობის ბეჭედი ჩემთვისაა შე სულელო?

- მე არ ვარ თანახმა!

- ლილი, გამომყვები ცოლად?

- არამეთქი! ეს რა წესია. სახელიც არ გიკითხავს, არც მე ვიცი რა გქვია, ვინ ხარ და სადაური. ვერ გამოგყვები.

- ლილი, ცოლად გამომყვები?

- ვერ გაიგე? არა!

- გაყევი ბებია, გაყევი. - ღიმილით უთხრა ბებიამ.

- არა მეთქი!

      ორი დღის მერე ბებია გარდაიცვალა. ყვავილების მინდორში დაკრძალეს.

      იმ დღის შემდეგ, ლილი ყოველდღე ჩამოდის გზაზე ყვავილების თაიგულით ხელში, არა იმის მოლოდინით, რომ ის ბიჭი კიდევ ჩამოივლის და ხელს სთხოვს, არამედ იმ სიყვარულით, რომელიც იმ ბიჭის მოლოდინს ჰქონდა. და მისი სითბოც ესაა და ლუკმა-პურიც.

      ჰოდა, მაშინ მომეძალა სურვილი - ერთხელ მეც გავაჩერებ და ვიყიდი მთელ შეკვრა თაიგულს...

ინსპირაცია:

ერთხელ ბაზარში

ნახვა: 318

ტეგები: Qwelly, ბლოგი, მოლოდინი, მოხუცი, სიყვარული, ქველი

ლაშა: დეკემბერი 5, 2016||8:32pm
ჰმ, ფსევდონიმი გულმაჩუყებელი - მომიხდება ვითომ ? ))
თათია: დეკემბერი 5, 2016||11:06pm
ფილმის სცენარს ჰგავს:-)
თათია: დეკემბერი 5, 2016||11:06pm
ძალიან მომეწონა!
salome: დეკემბერი 6, 2016||1:31am

სევდიანია(((

BrOliKa: დეკემბერი 6, 2016||4:38pm
მმმ არ შეიძლება ჰეფიენდათ გადავაკეთოთ? :-D
ლაშა: დეკემბერი 7, 2016||10:52am

მაგ შემთხვევაში გულმაჩუყებლის ფსევდონიმს დავკარგავ ((

კომენტარი

თქვენ უნდა გახდეთ Qwelly_ს წევრი რომ შეძლოთ კომენტარის გაკეთება!

Qwelly_ზე რეგისტრაცია

ღონისძიებები

ბლოგ პოსტები

რეალობის აღქმა

გამოაქვეყნა Kakha_მ.
თარიღი: ნოემბერი 28, 2021.
საათი: 7:00pm 0 კომენტარი

   რეალობა პირობით მოვლენაა, თან ცვლადი და არც ისე შორს არ იძლევა გახედვის საშუალებას, რაც დღეს მონაპოვარი და განმტკიცებული და სწორი გვგონია ის ხვალ არა, ზეგ უკვე დიდი შეცდომააა, ადამიანის ფსიქიკა ძალიან სენსიტიური მოვლენაა, რაც იმას ნიშნავს მეგობრებო რომ დღეს უცებ რომ ვინმემ გვითხრას 18 წლის უკან მომხდარი ფაქტი რაც ყველას ჰგონია რომ…

გაგრძელება

DR8926-300 Nike Air Max 90 "Green Snakeskin" will be released in 2022

გამოაქვეყნა W Y_მ.
თარიღი: ნოემბერი 27, 2021.
საათი: 6:30am 0 კომენტარი

As the Nike Air Max 90 inches approaches its 32nd anniversary, it has some non-original but eye-catching styles. Recently, Tinker Hatfield's iconic design incorporates green snakeskin panels and pink-style children's exclusive suits. Although the new surface layer retains the model's standard mesh sole, synthetic leather and TPU components, most of its upper also has a scaly covering layer. This detail can pay tribute to the upcoming animal-inspired Nike Sportswear series, as other Air Max…

გაგრძელება

როგორ იღებენ ფინალური ფანტაზია XIV მოთამაშეები Taffeta Cloth?

გამოაქვეყნა Selena_მ.
თარიღი: ნოემბერი 24, 2021.
საათი: 6:30am 0 კომენტარი

Players who have entered the charm of Final Fantasy XIV must have heard of Taffeta Cloth suits, which are known for their attractive appearance. To make this suit, players need Taffeta Cloth, which is specifically for Taffeta Shawl and Loincloth. Any craftsman in Final Fantasy XIV will know that rare crafting materials usually require a lot of polishing. Taffeta Cloth is no exception. Player retainers are the only way to Buy FFXIV Gil.

To obtain Taffeta Cloth, Final Fantasy XIV…

გაგრძელება

აზარტული თამაშების აკრძალვები, სოც. გარემო და დასჯილი პრეზიდენტი

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: ნოემბერი 22, 2021.
საათი: 11:23pm 1 კომენტარი

      როგორც ჩანს თბილი გიორგობა გვექნება და ზამთარსაც, მეტწილად თბილად შევხვდებით. ვნახოთ, როგორ გამართლდება სინოპტიკოსების პროგნოზი. ქვეყანაშიც დათბა და აქციებიც კვლავ ანონსდება. მსჯავრდებული პრეზიდენტი უკეთ არისო და მის სტუდია კვლავ აქტიურია, პრემიერი და მისი ინიციატივები იყო დღეს მეინსტრიმული, განსაკუთრებით აზარტული თამაშები და სოც. დახმარებები. დოლარის ღირებულება - 3.1134 ლარია.…

გაგრძელება

Qwelly World

free counters