ზაფხულობით, როცა სითბო მათ ძვლებს მალამოდ ედება, კიდევ ხო, მაგრამ ახლა, დეკემბრის სიცივეში? რა აძლებინებს?

      რამდენიმე დღის წინ თბილისისკენ მივემართებოდი. მოჟამული ამინდი იყო. თოვლს ჩვენში რა ესაქმება, მაგრამ ყინვა და სიცივე იცოცხლეთ, არ გვაკლია. ზამთარს უხდება კიდეც.

      წვიმდა, ცრიდა და სიცივე სხეულის თითოეულ უჯრედს აცარიელებდა. გზად მიმავალმა, მუხათგვერდის გადასახვევთან ერთი მოხუცი ბებო დავინახე. ყავარჯენს ეყრდნობოდა და ზამთრის ყვავილებს სთავაზობდა გაქცეულ ავტომობილებს. წელში მოხრილი, თავწაკრული და შეფუთული, არც თვალები უჩანდა და არც შუბლი - სციოდა მაგრამ ლუკმა-პური მისატანი იყო სახლში, ამიტომ სიცივეს ვინ დაეძებდა? როგორც ჩანს სიცივეს ისე შეებოჭა, ხელებსაც ვერ გრძნობდა და ყვავილები უვარდებოდა. თოვლის ქექვაში მოკრეფილი ყვავილები. მყიდველი კი არსად ჩანდა.

      ჰოდა მაშინ მომაფიქრდა...

      მარტი.

- გამარჯობა!

- გაგიმარჯოს!

- გოგონა, ეს თქვენსავით მშვენიერი ყვავილები რა ღირს?

- რომელი?

- აქედან ალბათ არცერთი არ არის თქვენსავით მშვენიერი, მაგრამ მე მაინტერესებს, აი, ის გვირილები, რა ღირს?

- ეგენი 20 კაპიკი ერთი კონა.

- სულ რომ წავიღო?

- სულ არ შეიძლება, იქნებ სხვასაც უნდა ყიდვა?

- რას ამბობ ბებო გენაცვალოს, გაატანე, სხვებისთვის კიდევ დავკრეფთ. წაიღე შვილო, წაიღე.

- აბა, გამატან ყველა ყვავილს თუ არა?

- კარგი, წაიღე. ბებოს ხათრით.

      მეორე დღესაც იყიდა ბიჭმა გვირილების თაიგული, ყველა რაც კი ჰქონდა ბებიას და შვილიშვილს. მესამე დღესაც გაჩერდა იმავე დროს მანქანა ყვავილების ჯიხურთან. გოგონამ შორიდანვე იცნო და მოამზადა გვირილების შეკვრა. დიდხანს გრძელდებოდა ასე. ყოველ დღე, ერთსა და იმავე დროს ჩერდებოდა მანქანა და ბიჭი მთელს შეკვრა გვირილებს ყიდულობდა. გვირილები რომ გამოელიათ, ხან ვარდებს, ყოჩივარდებს, ქრიზანთემებს და ზამბახებს. ყველაფერს, რაც მუხათგვერდის ტყეში მოიკრიფებოდა.

      ბებია დიდი ხნით ადრე მიხვდა რაშიც იყო საქმე. გოგონა უარობდა - "მოიცა ერთი ბებია, გელანდება რაღაც, მოვწონვარ არა ისა, რომ მოვწონდე, სახელს მაინც არ მკითხავდა? ან რად უნდა ეს ამდენი ყვავილები, ალბათ საცოლე თუ ჰყავს და იმისთვის ირჯება აგრერიგად". არადა, ბებია კარგად ამჩნევდა, ყოველდღე უფრო და უფრო რომ იპრანჭებოდა და თვალებიც უბრწყინავდა, თუ ცოტას დაიგვიანდებდა მანქანა, მოიღუშებოდა და მოიწყენდა - "აი, ის ბიჭი, დღეს არ მოვიდა. შენ კიდე ამბობდი, უთუოდ უყვარხარო".

      ოქტომბრის მიწურულს.

- ბებიაშენი სად არის?

- ბებია ცუდად გახდა, დღეს ვერ წამოვიდა.

- რა დაემართა?

- გუშინ შემოდგომის ენძელების საკრეფად იყო. ძლიერ წვიმაში მოყვა და გაცივდა. დღეს რომელ ყვავილებს წაიღებ?

- ბებიის ავადმყოფობის ყვავილებს.

- კარგი, 20 კაპიკი თითო კონაში, სულ გამოგ...

- არა, არა. მაგის შეფასება შეუძლებელია. გამომართვი ეს ფული და ხურდა არ მინდა.

- ამას ვერ ავიღებ.

- წამლები იყიდე ბებიასთვის და საღამოს მეც მოვინახულებ.

- კი მაგრამ რა იცი სად ვცხოვრობთ?

      საღამოს, ბებია-შვილიშვილის სახლთან რამდენიმე მანქანა გაჩერდა.

- შვილო, გაიხედე, სტუმრები უნდა იყვნენ.

- კი ბებია, ის ბიჭია, ყვავილებს რომ ყიდულობს ხოლმე. თქვა საღამოს მოვალო და მგონი მართლა მოვიდა.

      ბებიას ბედნიერმა ღიმილმა გადაურბინა სახეზე.

- მაგრამ ამდენი მანქანებით რატომ მოვიდა ნეტავ.

      კარი გაიღო და თითოეული მანქანიდან ყვავილების გადმოზიდვას შეუდგნენ. გოგონა გარეთ გამოვარდა გაკვირვებული.

- კი, მაგრამ ეს რა არის?

- ეს ის ყვავილებია, მარტის მერე რაც შენ მომყიდე.

- ინახავდი? რისთვის?

- ბებია როგორ არის? ხომ არ სძინავს?

- არა, სახლშია. შემოდი.

- გამარჯობა შვილო!

- გამარჯობა ქალბატონო.

- ბებია, იცი ამ ბიჭმა ყველა ყვავილი დააბრუნა რაც კი ჩვენგან იყიდა. ახლა რა, ფული უნდა მოგცეთ? - მიუბრუნდა გოგონა ბიჭს!

- არა სულელო, ეს ყვავილები შენ მოგართვა - გადაიხარხარა ბებიამ.

- არა ქალბატონო, ეს ყვავილები თქვენ მოგართვით?

- მეე?

- დიახ, თქვენ.

- კი მაგრამ...

- ეს ყვავილები, ბაბუაჩემის სიყვარულის გამოსასყიდია. ბაბუას, თქვენსავით ყვავილების გამყიდველი ქალი შეუყვარდა, მაგრამ შემდეგ ომში წასვლა მოუწია, იქიდან კი ვეღარ დაბრუნდა. ქალს მისი სიყვარული შეუნახავს, არ გათხოვილა და არც იმ საქმისთვის დაუნებებია თავი, რომელმაც ბაბუა გააცნო. წლების შემდეგ ბაბუას წერილი მოვიდა, ანდერძი იყო, რომლითაც მევედრებოდა იმ ქალის პოვნას და მისთვის ბოდიშის მოხდას, რომ ცოცხალი ვერ ბრუნდებოდა.

      ამ სიტყვებზე ბებიას თვალები ცრემლებით აევსო და უკანა ოთახში გავიდა.

      უძრაობა. ცოტა ხნის შემდეგ, ისევ ბიჭმა დაიწყო.

- ქალბატონო...

-

- ქალბატონო, გესმით?

- ბებია, ცუდად ხომ არ ხარ?

      კარი მძიმედ გაიღო და ბებია გამოვიდა.

- არა შვილო, კარგად ვარ.

- ქალბატონო, კიდევ მაქვს ერთი ...

- კი, შვილო, კი! მე თანახმა ვარ ჩემი თხაჯანა რომ მოგათხოვო, ახლა მას ჰკითხე.

- ბებია! რას ამბობ...

- აბა, ასე, საქორწილოდ გამოწყობილი მოვიდოდა სარეცელზე ჩემთვის ბოდიშის მოსახდელად? ან ჯიბეში ნიშნობის ბეჭედი ჩემთვისაა შე სულელო?

- მე არ ვარ თანახმა!

- ლილი, გამომყვები ცოლად?

- არამეთქი! ეს რა წესია. სახელიც არ გიკითხავს, არც მე ვიცი რა გქვია, ვინ ხარ და სადაური. ვერ გამოგყვები.

- ლილი, ცოლად გამომყვები?

- ვერ გაიგე? არა!

- გაყევი ბებია, გაყევი. - ღიმილით უთხრა ბებიამ.

- არა მეთქი!

      ორი დღის მერე ბებია გარდაიცვალა. ყვავილების მინდორში დაკრძალეს.

      იმ დღის შემდეგ, ლილი ყოველდღე ჩამოდის გზაზე ყვავილების თაიგულით ხელში, არა იმის მოლოდინით, რომ ის ბიჭი კიდევ ჩამოივლის და ხელს სთხოვს, არამედ იმ სიყვარულით, რომელიც იმ ბიჭის მოლოდინს ჰქონდა. და მისი სითბოც ესაა და ლუკმა-პურიც.

      ჰოდა, მაშინ მომეძალა სურვილი - ერთხელ მეც გავაჩერებ და ვიყიდი მთელ შეკვრა თაიგულს...

ინსპირაცია:

ერთხელ ბაზარში

ნახვა: 244

ტეგები: Qwelly, ბლოგი, მოლოდინი, მოხუცი, სიყვარული, ქველი

Maiko: დეკემბერი 5, 2016||7:06pm

ლაშა, როგორ კარგად გამოგდის ადამიანის გულის აჩუყება! )) 

ლაშა: დეკემბერი 5, 2016||8:32pm
ჰმ, ფსევდონიმი გულმაჩუყებელი - მომიხდება ვითომ ? ))
Maiko: დეკემბერი 5, 2016||8:46pm

მშვენიერი და შესაფერისი ფსევდონიმია! ამაში ბევრი დამეთანხმება! ))

თათია: დეკემბერი 5, 2016||11:06pm
ფილმის სცენარს ჰგავს:-)
თათია: დეკემბერი 5, 2016||11:06pm
ძალიან მომეწონა!
Maiko: დეკემბერი 5, 2016||11:12pm

გული მიგრძნობს, ადრე თუ გვიან რეჟისორის პროფესიასაც მოირგებს ლაშა. სცეარისტის მაინც! ))

salome: დეკემბერი 6, 2016||1:31am

სევდიანია(((

BrOliKa: დეკემბერი 6, 2016||4:38pm
მმმ არ შეიძლება ჰეფიენდათ გადავაკეთოთ? :-D
ლაშა: დეკემბერი 7, 2016||10:52am

მაგ შემთხვევაში გულმაჩუყებლის ფსევდონიმს დავკარგავ ((

Maiko: დეკემბერი 7, 2016||1:16pm
შესაძლოა გაგრძელება ჰქონდეს. იქნებ დაბრუნდეს ერთ დღესაც ის ბიჭი ))

კომენტარი

თქვენ უნდა გახდეთ Qwelly_ს წევრი რომ შეძლოთ კომენტარის გაკეთება!

Qwelly_ზე რეგისტრაცია

ღონისძიებები

ბლოგ პოსტები

დაბარებული პრემიერის ვრცელი გამოსვლა, ლუგარის რუსული რევიზია და გამოხმაურებები

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: მაისი 28, 2020.
საათი: 11:25pm 2 კომენტარი

      გილოცავთ ამაღლების დღესასწაულს! დამოუკიდებლობის დღე გადაგორდა თუ არა, კვირის მთავარ ამბად იქცა პრემიერ მინისტრის საპარლამენტო სტუმრობა. ბოლო ორი დღეა ყველა სიახლე ამ სტუმრობის გარშემო იტრიალებდა, რომ არა ჩრდილო მეზობელი და მეორე მთავარი თემა - ლუგარის ლაბორატორიის რუსეთული ჩაკირკიტება. კოვიდ სტატისტიკა - საქართველოში: 738 შემთხვევა, გამოჯანმრთელებული - 573, გარდაცვლილი - 12. მსოფლიოში: დადასტურებული შემთხვევა - 5 929 312, გამოჯანმრთელებული -…

გაგრძელება

დამოუკიდებლობიდან 102-ე წელი!

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: მაისი 26, 2020.
საათი: 10:53pm 2 კომენტარი

      წვიმები წვიმებს მისდევენ მიდიან, მაგრამ ამ სიმღერის გაგრძელება არ გამოვა, რადგან დღეიდან, დაპირებისამებრ გამოიდარა. ახლა მთავარი ამბავი - კორონა უკან დაიხიე! საქართველო დამოუკიდებელია! გილოცავთ დამოუკიდებლობის დღეს! თვის ბოლომდე კოვიდ სტატისტიკა - საქართველოში: 732 შემთხვევა, გამოჯანმრთელებული - 537, გარდაცვლილი - 12. მსოფლიოში: დადასტურებული შემთხვევა - 5 643 071, გამოჯანმრთელებული - 2 408 433, გარდაცვლილი - 349 940, სამკურნალო - 2 990…

გაგრძელება

ჩალის ლუდი

გამოაქვეყნა CSCCA_მ.
თარიღი: მაისი 26, 2020.
საათი: 1:00pm 0 კომენტარი

Animal Crossing New Horizons has been loved by players since its initial release. Players can cultivate and maintain ideal villages on desert islands. In the game, players no longer need to be disturbed by epidemics and can also obtain a considerable number of Animal Crossing Bells in new ways. Players can make handicrafts by shopping. In addition, players can also plant fruit trees to obtain fruit outside the island at a very low price of 500 ACNH Bells. Like the real world, players also…

გაგრძელება

რწმენის ფერადი ადგილები

გამოაქვეყნა Tamila Moshiashvili_მ.
თარიღი: მაისი 24, 2020.
საათი: 9:19pm 1 კომენტარი

      მეჩეთების ფერადოვნებასა და სიჭრელეზე სტატიები არ აკლია ინტერნეტს, მაგრამ ასჯერ გაგონილს ერთხელ ნანახი სჯობსო. ვიდრე პირდაპირ ნახვას შეძლებთ, იქამდე სჯობს კარგი ფოტოგრაფის კარგი ფოტოხელოვნება იპოვოთ - ფატემ ჰოსეინ აღაი (Fatemeh Hosein Aghaei) მეჩეთების სილამაზესა და მრავალფეროვნებას ირანში დაჰყვება. ისპაჰანი ამ მხრივ გამორჩეული ქალაქია ამიტომ ფოტოების უმრავლესობა სწორედ ამ ქალაქიდანაა. სპარსული კულტურა და აღმოსავლური ფერები დღევანდელი…

გაგრძელება

Qwelly World

free counters