მახსოვს, ბავშვობაში, დაძინების წინ, წარმოვიდგენდი თითქოს წყალში ვიძინებდი. უცნაურია, მაგრამ სრული სიცხადით მახსოვს როგორ ვიწექი ბნელ ოთახში, საბნიდან მხოლოდ თავი მიჩანდა და ფეხებს ისე ვამოძრავებდი ლოგინში, როგორც წყალში ცურვისას არის საჭირო. მახსოვს ფიქრებიც და ოცნებებიც - მექნებოდა ერთი კაფსულა-საწოლი, სადაც ვიწვებოდი დილიდან საღამომდე და საღამოდან დილამდე, მექნებოდა საჭმელი და რომელიმე ოკეანეში გადავაგდებინებდი ამ კაფსულას, ვიდრე ფსკერამდე არ დაეშვებოდა. კაფსულა იქნებოდა შუშის და ნათურებიანი, რომ დამეთვალიერებინა წყლისქვეშა სამყარო. თუ ვეშაპი გადამყლაპავდა, ეს დამატებითი სანახაობა იყო, მაგრამ კაფსულას მაინც არაფერი არ უნდა მოსვლოდა. მთავარი იყო საჭმელი, რომელიც ყოველგვარი გამოთვლების გარეშე წლობით უნდა მყოფნოდა, ეს ხომ ოცნება იყო და მქონდა ამის უფლება. ახლა არ იფიქროთ, რომ ჟიულ ვერნის გავლენის ქვეშ ვიყავი ან ბარი ლევინსონის "სფერო" მქონდა ნანახი, არცერთი ჩემო მეგობრებო, მეტიც, დარედევილი რომ ვნახე, მაშინაც კი მომაგონდა ბავშვობისდროინდელი ოცნება და შურით აღვივსე რომ მე არ შემეძლო აბაზანა-საძინებელი მქონოდა.

      ასაკის მატებასთან ერთად, სურვილები და ოცნებებიც შეიცვალა. ახლა წყლის ქვეშეთიდან სამუდამოდ ზემოთ ყურება ან ვეშაპებისა და ზვიგენების მუცელში ყოფნის ნაცვლად, უფრო რეალური ოცნებები გაჩნდა - მაგალითად სახლი ტყეში. ერთ-ერთ ოცნებაში ეს სახლი იყო უდაბნოში. დიახ, მაშინ უკვე ნანახი მქონდა კოლორადოს დიდი კანიონის ფოტოები და იქ ძალიან კოხტა სახლი ჩემს ოცნებებში იყო წარმოდგენილი. ზღვისპირეთის ოცნებები? ეს ძალიან გვიანდელი პერიოდია, თან ეს უფრო საკუთარი კუნძულის ქონის ოცნებაა, ვიდრე სანაპიროს გართობა, ცხელი ქვიშა და გოგოები. ყველა ამ ოცნებას, გარდა ავტორისა, სხვა საერთო მახასიათებელიც აქვს - არცერთ ოცნებაში არ იყვნენ ადამიანები, რომლებიც ჩემთან იქნებოდნენ დაკავშირებულნი, ჩემთან ერთად იცხოვრებდნენ, ან რაიმე მსგავსი. მხოლოდ მე ვიყავი და ჩემი ნაბადი! (ჰო, ვიცი ძალიან ეგოისტურად და ნარცისულად ჟღერს, მაგრამ ასე იყო და რა შეცვლის ახლა მაგას). ჰოლივუდურ ფილმებში ხომ გინახავთ ბავშვები რომ ხატავენ დედა, მამა, და, ძმა და ჯესი (ძაღლი) - ასეთი რამ არასოდეს დამიხატავს და სულ მეგონა ამერიკელი ბავშვები იტყუებოდნენ.

      ღრმა ბავშვობიდან მუდმივი კონფლიქტი მქონდა მარტოობის გამო მოტირალ ადამიანებთან. და მათი ცრემლების საპირწონედ როდესაც ჩემს უემოციო სახეს ხედავდნენ, სულ ამას ამბობდნენ „მარტო დარჩები და მიხვდები რა ძნელია მარტოობა“. არადა, მარტოობა ყველაზე მაგარი ამბავი იყო ჩემთვის და ჩემი ფიქრებისთვის, მითუმეტეს „მარტო სახლშის“ ნახვის შემდეგ.

კარგია თუ არა მარტოობა?

      მსგავსი ისტორიის მქონე ადამიანები (გამონაკლისი ნამდვილად არ ვარ) ალბათ მიისწრაფვიან მარტოობისკენ, ყოველშემთხვევაში არის წამები და ალბათ ისევ დაძინების წინ, როცა ყველა მათგანი ოცნებობს ამაზე. მარტო ის და ბევრი უცხო ადამიანი, ან მარტო ის და სრულიად უცხო გარემო, ან მარტო ის და მის გარშემო მკვდარი წითელი პლანეტა. მარტოობაგამოუცდელი ადამიანების საუბარში, ემოციაში, ნაწერებში ყოველთვის იგრძნობ იმას, რომ მათ აკლიათ მარტოობა და სამყაროს ხედვა მარტოობიდან. რა თქმა უნდა არ ვსაუბრობ იმ ტიპის მარტოობაზე სახლს რომ 2 კვირით დაგიტოვებენ, არა - აქ საუბარია მარტოობაში ცხოვრებაზე. (ასევე არ ვსაუბრობ იმ დეპრესიადაცემულ ადამიანებზე, რომლებიც თვლიან რომ სრულიად მარტონი არიან, რადგან მათი არავის ესმის :ცრემლწამსკდარისღიმილაკი:). მარტოობა კი უმნიშვნელოვანესი პერიოდი მგონია ცხოვრებაში ღირებულებების შესარჩევად და ამ ღირებულებებში საკუთარი თავის საპოვნელად. ცოტა რთულია ერთი მხრიდან ისაუბრო მეორე მხარეზე, როცა მეორე მხარეს კარგად არ იცნობ, მაგრამ რატომღაც ვფიქრობ, რომ მარტოობა იყო ფიროსმანის მიზეზი, გალაკტიონის მიზეზი, და ზოგადად გენიის დაბადების მიზეზი. ახლა, მთავარი პრობლემა ისაა, რა უნდა მოვიაზროთ მარტოობაში? როდის არის ადამიანი მარტო? ეს რთული საკითხია, მითუმეტეს იმ ადამიანისთვის, რომელსაც მარტოობის ახსნა არა პირდაპირი გამოცდილებიდან, არამედ საპირისპირო გამოცდილებიდან უწევს. კუკარაჩაში, დეიდა ანიკო, სულს ხედავს როგორც ბოთლში გამომწყვდეულ ჯინს, რომელიც გათავისუფლებას ელოდება და გათავისუფლების შემდეგ სასწაულებს ჩადის მეცნიერებაში, ხელოვნებაში, ლიტერატურაში (იხ. ვიდეო). ჩემი აზრით, მარტოობა სწორედ ის, რაც ამ სულს ათავისუფლებს.

ჰოდა, რატომ არ ეშველება ამ ქვეყანას?

      იმიტომ რომ არც თავად ქვეყანა და არც მისი საზოგადოება არ არის საკმარისად მარტო! წინათ, როცა ჩვენი თავი ჩვენადვე გვეყუდნეს, მაშინაც კი გვიჭირდა და მითუმეტეს ახლა და მომავალში, როცა ყოველჟამ ადღლამუზებული ვიქნებით სოციუმში და მარტოობის ადგილი და დრო არ დაგვრჩება.

Qwelly, blog, ბლოგი, დღიური, მარტოობა, საზოგადოება, ქველი
მარტოობამ არწივობა შეაძლებინა! (წყარო)

განვაგრძოთ მარტოობის თემა:

ფუნქციადაკარგულის ხსნა

ნახვა: 1447

ტეგები: Qwelly, ბლოგი, თავისუფლება, მარტოობა, საზოგადოება, ქველი

Kakha: თებერვალი 25, 2016||8:56pm

გავათავისუფლოთ ჯინი? :D 

khatuna zitanishvili: თებერვალი 25, 2016||9:02pm

თავისებურ დაღს ასმევს ადამიანის სულს "მარტოობა" ლაშიკო... ამოუთქმელ დაღს,რომელიც ყველას თვალთახედვით არ აღიქმევა.

ლაშა: თებერვალი 25, 2016||9:32pm

დაღი ცოტა უარყოფითად ისმის ან შეიძლება მე მესმის ასე. და როგორ ფიქრობ, ეს დაღი ცუდია? იქნებ სწორედ ეგაა ის თავისებურება რაც ათავისუფლებს? რას გულისხმობ დადაღვაში? 

khatuna zitanishvili: თებერვალი 25, 2016||9:53pm

 მხოლოდ უარყოფითი არ მოიაზრება,უფრო მეტად დადებითიც კი.

ლაშა: თებერვალი 25, 2016||11:38pm

ადამიანთმოძულეობა მთის კანონით ისჯება თუ სახელმწიფო კონსტიტუციით? :D 

ლაშა: თებერვალი 26, 2016||1:04am

ჰოო, ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციის ტექსტებით მოსაუბრე სვანები ნამდვილი სასწაული იქნება :D  

ლაშა: თებერვალი 27, 2016||1:39am
ვადრე შინაარსზე გიპასუხებდე პირველი გაოცება იყო სიტყვებში - "მაიკოს ვეთანხმები" - ჰოი საოცრებავ. :D და თანხმობა რაში მდგომარეობს სვანების ევროპელობაში? :D
Kakha: ნოემბერი 24, 2016||4:43pm

ამდენი გათავისუფლებული სული როგორ ეტევა? (სად?) ))

კომენტარი

თქვენ უნდა გახდეთ Qwelly_ს წევრი რომ შეძლოთ კომენტარის გაკეთება!

Qwelly_ზე რეგისტრაცია

ღონისძიებები

ბლოგ პოსტები

რეალობის აღქმა

გამოაქვეყნა Kakha_მ.
თარიღი: ნოემბერი 28, 2021.
საათი: 7:00pm 0 კომენტარი

   რეალობა პირობით მოვლენაა, თან ცვლადი და არც ისე შორს არ იძლევა გახედვის საშუალებას, რაც დღეს მონაპოვარი და განმტკიცებული და სწორი გვგონია ის ხვალ არა, ზეგ უკვე დიდი შეცდომააა, ადამიანის ფსიქიკა ძალიან სენსიტიური მოვლენაა, რაც იმას ნიშნავს მეგობრებო რომ დღეს უცებ რომ ვინმემ გვითხრას 18 წლის უკან მომხდარი ფაქტი რაც ყველას ჰგონია რომ…

გაგრძელება

DR8926-300 Nike Air Max 90 "Green Snakeskin" will be released in 2022

გამოაქვეყნა W Y_მ.
თარიღი: ნოემბერი 27, 2021.
საათი: 6:30am 0 კომენტარი

As the Nike Air Max 90 inches approaches its 32nd anniversary, it has some non-original but eye-catching styles. Recently, Tinker Hatfield's iconic design incorporates green snakeskin panels and pink-style children's exclusive suits. Although the new surface layer retains the model's standard mesh sole, synthetic leather and TPU components, most of its upper also has a scaly covering layer. This detail can pay tribute to the upcoming animal-inspired Nike Sportswear series, as other Air Max…

გაგრძელება

როგორ იღებენ ფინალური ფანტაზია XIV მოთამაშეები Taffeta Cloth?

გამოაქვეყნა Selena_მ.
თარიღი: ნოემბერი 24, 2021.
საათი: 6:30am 0 კომენტარი

Players who have entered the charm of Final Fantasy XIV must have heard of Taffeta Cloth suits, which are known for their attractive appearance. To make this suit, players need Taffeta Cloth, which is specifically for Taffeta Shawl and Loincloth. Any craftsman in Final Fantasy XIV will know that rare crafting materials usually require a lot of polishing. Taffeta Cloth is no exception. Player retainers are the only way to Buy FFXIV Gil.

To obtain Taffeta Cloth, Final Fantasy XIV…

გაგრძელება

აზარტული თამაშების აკრძალვები, სოც. გარემო და დასჯილი პრეზიდენტი

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: ნოემბერი 22, 2021.
საათი: 11:23pm 1 კომენტარი

      როგორც ჩანს თბილი გიორგობა გვექნება და ზამთარსაც, მეტწილად თბილად შევხვდებით. ვნახოთ, როგორ გამართლდება სინოპტიკოსების პროგნოზი. ქვეყანაშიც დათბა და აქციებიც კვლავ ანონსდება. მსჯავრდებული პრეზიდენტი უკეთ არისო და მის სტუდია კვლავ აქტიურია, პრემიერი და მისი ინიციატივები იყო დღეს მეინსტრიმული, განსაკუთრებით აზარტული თამაშები და სოც. დახმარებები. დოლარის ღირებულება - 3.1134 ლარია.…

გაგრძელება

Qwelly World

free counters