მახსოვს, ბავშვობაში, დაძინების წინ, წარმოვიდგენდი თითქოს წყალში ვიძინებდი. უცნაურია, მაგრამ სრული სიცხადით მახსოვს როგორ ვიწექი ბნელ ოთახში, საბნიდან მხოლოდ თავი მიჩანდა და ფეხებს ისე ვამოძრავებდი ლოგინში, როგორც წყალში ცურვისას არის საჭირო. მახსოვს ფიქრებიც და ოცნებებიც - მექნებოდა ერთი კაფსულა-საწოლი, სადაც ვიწვებოდი დილიდან საღამომდე და საღამოდან დილამდე, მექნებოდა საჭმელი და რომელიმე ოკეანეში გადავაგდებინებდი ამ კაფსულას, ვიდრე ფსკერამდე არ დაეშვებოდა. კაფსულა იქნებოდა შუშის და ნათურებიანი, რომ დამეთვალიერებინა წყლისქვეშა სამყარო. თუ ვეშაპი გადამყლაპავდა, ეს დამატებითი სანახაობა იყო, მაგრამ კაფსულას მაინც არაფერი არ უნდა მოსვლოდა. მთავარი იყო საჭმელი, რომელიც ყოველგვარი გამოთვლების გარეშე წლობით უნდა მყოფნოდა, ეს ხომ ოცნება იყო და მქონდა ამის უფლება. ახლა არ იფიქროთ, რომ ჟიულ ვერნის გავლენის ქვეშ ვიყავი ან ბარი ლევინსონის "სფერო" მქონდა ნანახი, არცერთი ჩემო მეგობრებო, მეტიც, დარედევილი რომ ვნახე, მაშინაც კი მომაგონდა ბავშვობისდროინდელი ოცნება და შურით აღვივსე რომ მე არ შემეძლო აბაზანა-საძინებელი მქონოდა.

      ასაკის მატებასთან ერთად, სურვილები და ოცნებებიც შეიცვალა. ახლა წყლის ქვეშეთიდან სამუდამოდ ზემოთ ყურება ან ვეშაპებისა და ზვიგენების მუცელში ყოფნის ნაცვლად, უფრო რეალური ოცნებები გაჩნდა - მაგალითად სახლი ტყეში. ერთ-ერთ ოცნებაში ეს სახლი იყო უდაბნოში. დიახ, მაშინ უკვე ნანახი მქონდა კოლორადოს დიდი კანიონის ფოტოები და იქ ძალიან კოხტა სახლი ჩემს ოცნებებში იყო წარმოდგენილი. ზღვისპირეთის ოცნებები? ეს ძალიან გვიანდელი პერიოდია, თან ეს უფრო საკუთარი კუნძულის ქონის ოცნებაა, ვიდრე სანაპიროს გართობა, ცხელი ქვიშა და გოგოები. ყველა ამ ოცნებას, გარდა ავტორისა, სხვა საერთო მახასიათებელიც აქვს - არცერთ ოცნებაში არ იყვნენ ადამიანები, რომლებიც ჩემთან იქნებოდნენ დაკავშირებულნი, ჩემთან ერთად იცხოვრებდნენ, ან რაიმე მსგავსი. მხოლოდ მე ვიყავი და ჩემი ნაბადი! (ჰო, ვიცი ძალიან ეგოისტურად და ნარცისულად ჟღერს, მაგრამ ასე იყო და რა შეცვლის ახლა მაგას). ჰოლივუდურ ფილმებში ხომ გინახავთ ბავშვები რომ ხატავენ დედა, მამა, და, ძმა და ჯესი (ძაღლი) - ასეთი რამ არასოდეს დამიხატავს და სულ მეგონა ამერიკელი ბავშვები იტყუებოდნენ.

      ღრმა ბავშვობიდან მუდმივი კონფლიქტი მქონდა მარტოობის გამო მოტირალ ადამიანებთან. და მათი ცრემლების საპირწონედ როდესაც ჩემს უემოციო სახეს ხედავდნენ, სულ ამას ამბობდნენ „მარტო დარჩები და მიხვდები რა ძნელია მარტოობა“. არადა, მარტოობა ყველაზე მაგარი ამბავი იყო ჩემთვის და ჩემი ფიქრებისთვის, მითუმეტეს „მარტო სახლშის“ ნახვის შემდეგ.

კარგია თუ არა მარტოობა?

      მსგავსი ისტორიის მქონე ადამიანები (გამონაკლისი ნამდვილად არ ვარ) ალბათ მიისწრაფვიან მარტოობისკენ, ყოველშემთხვევაში არის წამები და ალბათ ისევ დაძინების წინ, როცა ყველა მათგანი ოცნებობს ამაზე. მარტო ის და ბევრი უცხო ადამიანი, ან მარტო ის და სრულიად უცხო გარემო, ან მარტო ის და მის გარშემო მკვდარი წითელი პლანეტა. მარტოობაგამოუცდელი ადამიანების საუბარში, ემოციაში, ნაწერებში ყოველთვის იგრძნობ იმას, რომ მათ აკლიათ მარტოობა და სამყაროს ხედვა მარტოობიდან. რა თქმა უნდა არ ვსაუბრობ იმ ტიპის მარტოობაზე სახლს რომ 2 კვირით დაგიტოვებენ, არა - აქ საუბარია მარტოობაში ცხოვრებაზე. (ასევე არ ვსაუბრობ იმ დეპრესიადაცემულ ადამიანებზე, რომლებიც თვლიან რომ სრულიად მარტონი არიან, რადგან მათი არავის ესმის :ცრემლწამსკდარისღიმილაკი:). მარტოობა კი უმნიშვნელოვანესი პერიოდი მგონია ცხოვრებაში ღირებულებების შესარჩევად და ამ ღირებულებებში საკუთარი თავის საპოვნელად. ცოტა რთულია ერთი მხრიდან ისაუბრო მეორე მხარეზე, როცა მეორე მხარეს კარგად არ იცნობ, მაგრამ რატომღაც ვფიქრობ, რომ მარტოობა იყო ფიროსმანის მიზეზი, გალაკტიონის მიზეზი, და ზოგადად გენიის დაბადების მიზეზი. ახლა, მთავარი პრობლემა ისაა, რა უნდა მოვიაზროთ მარტოობაში? როდის არის ადამიანი მარტო? ეს რთული საკითხია, მითუმეტეს იმ ადამიანისთვის, რომელსაც მარტოობის ახსნა არა პირდაპირი გამოცდილებიდან, არამედ საპირისპირო გამოცდილებიდან უწევს. კუკარაჩაში, დეიდა ანიკო, სულს ხედავს როგორც ბოთლში გამომწყვდეულ ჯინს, რომელიც გათავისუფლებას ელოდება და გათავისუფლების შემდეგ სასწაულებს ჩადის მეცნიერებაში, ხელოვნებაში, ლიტერატურაში (იხ. ვიდეო). ჩემი აზრით, მარტოობა სწორედ ის, რაც ამ სულს ათავისუფლებს.

ჰოდა, რატომ არ ეშველება ამ ქვეყანას?

      იმიტომ რომ არც თავად ქვეყანა და არც მისი საზოგადოება არ არის საკმარისად მარტო! წინათ, როცა ჩვენი თავი ჩვენადვე გვეყუდნეს, მაშინაც კი გვიჭირდა და მითუმეტეს ახლა და მომავალში, როცა ყოველჟამ ადღლამუზებული ვიქნებით სოციუმში და მარტოობის ადგილი და დრო არ დაგვრჩება.

Qwelly, blog, ბლოგი, დღიური, მარტოობა, საზოგადოება, ქველი
მარტოობამ არწივობა შეაძლებინა! (წყარო)

განვაგრძოთ მარტოობის თემა:

ფუნქციადაკარგულის ხსნა

ნახვა: 1617

ტეგები: Qwelly, ბლოგი, თავისუფლება, მარტოობა, საზოგადოება, ქველი

khatuna zitanishvili: თებერვალი 25, 2016||9:02pm

თავისებურ დაღს ასმევს ადამიანის სულს "მარტოობა" ლაშიკო... ამოუთქმელ დაღს,რომელიც ყველას თვალთახედვით არ აღიქმევა.

ლაშა: თებერვალი 25, 2016||9:32pm

დაღი ცოტა უარყოფითად ისმის ან შეიძლება მე მესმის ასე. და როგორ ფიქრობ, ეს დაღი ცუდია? იქნებ სწორედ ეგაა ის თავისებურება რაც ათავისუფლებს? რას გულისხმობ დადაღვაში? 

khatuna zitanishvili: თებერვალი 25, 2016||9:53pm

 მხოლოდ უარყოფითი არ მოიაზრება,უფრო მეტად დადებითიც კი.

ლაშა: თებერვალი 25, 2016||11:38pm

ადამიანთმოძულეობა მთის კანონით ისჯება თუ სახელმწიფო კონსტიტუციით? :D 

ლაშა: თებერვალი 26, 2016||1:04am

ჰოო, ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციის ტექსტებით მოსაუბრე სვანები ნამდვილი სასწაული იქნება :D  

ლაშა: თებერვალი 27, 2016||1:39am
ვადრე შინაარსზე გიპასუხებდე პირველი გაოცება იყო სიტყვებში - "მაიკოს ვეთანხმები" - ჰოი საოცრებავ. :D და თანხმობა რაში მდგომარეობს სვანების ევროპელობაში? :D

კომენტარი

თქვენ უნდა გახდეთ Qwelly_ს წევრი რომ შეძლოთ კომენტარის გაკეთება!

Qwelly_ზე რეგისტრაცია

ღონისძიებები

ბლოგ პოსტები

ფალადორის საშინაო ამბები

გამოაქვეყნა Nfkjasfas_მ.
თარიღი: მაისი 24, 2022.
საათი: 4:30am 0 კომენტარი

After Sten displays to you, Suak will tell you which armor piece you need to make. If you follow the instructions he requires  you'll be awarded a bonus exp to reward you. Once Suak's requested armor piece changes, you can go to the anvil select that armor piece, and then continue your work.

To create Runescape Burial Armor, you'll require a hammer and iron, steel, mithril, the adamant, or rune. Smithing at level 30 is required as this is the minimum required to work with iron ingots.…

გაგრძელება

ევროპული გზის ამბები

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: მაისი 23, 2022.
საათი: 11:06pm 0 კომენტარი

      პოლიტიკური კინკლაობა იმაზე ვის უფრო მეტად უნდა ევროპაში და ვის უფრო ევროპული კურსი უჭირავს. აი, ეს არის ჩვენს ქვეყანაში დღის მთავარი პოლიტიკური ამბავი და ცხადია, ნიუსრუმშიც მხოლოდ ეს ამბავი ტრიალებს. ასევე, მსოფლიოს უკრაინული ამბები. და ამ ამბების პარალელურად საქართველოს პოზიცია ევროპულ კავშირში გაწევრიანების გზაზე. ლარის ამბავი - 1 დოლარის ღირებულება - 2.8767 ლარია.

საქართველოს და…

გაგრძელება

დუნკანის კორტების ვარსკვლავი

გამოაქვეყნა Breezespring_მ.
თარიღი: მაისი 22, 2022.
საათი: 4:30am 0 კომენტარი

Duncan was a formidable player on the court. He earned the reputation of  being a clutch player, as evident by his three NBA Finals MVP awards. Duncan would often not keep his best performances for the play-offs - his post-season performance was always more impressive than his regular season stats.

The in-game scores reflect this, including 95 Rebounding and 98 Defensive Consistency as well as an IQ of 98 in Shots to mention some. Unrated or not Duncan was the man to beat. Although he…

გაგრძელება

პეპილის კაბები უფრთოდ

გამოაქვეყნა Tamila Moshiashvili_მ.
თარიღი: მაისი 21, 2022.
საათი: 11:04pm 0 კომენტარი

      „იგრძენით თქვენს ტანზე პეპლები“ ასეთია ესპანური დამოდელო ფირმის ახალი კოლექციის სლოგანი. Bibian Blue ბარსელონაში, უნიკალური კაბების კოლექციას ქმნის, კაბის მთელი იდეა ისეთია, თითქოს ისინი აწყობილია პეპლის ნაზი ფრთების სხვადასხვა ნაწილებით. მთლიანი ზედაპირის დიზაინი პეპლის სხვადასხვა სახეობებს მიბაძავით არის შექმნილი. ტანზე შეიძლება მოირგოთ მონარქი თავისი ნათელი ნარინჯისფერი ფერებით, ასევე მინდვრის პეპლები და მრავალი სხვა. პატარ-პატარა…

გაგრძელება

Qwelly World

free counters