ნათი მორბედაძე'ს ბლოგი (9)

მწვანე კარი / The Green Door

მწვანე კარი

ო. ჰენრი

     ახალგაზრდა ფორტეპიანოების გამყიდველი რუდოლფ სტეინერი თავგადასავლების ჭეშმარიტი მაძიებელი ბრძანდებოდა. თითზე ჩამოთვლიდი საღამოებს, როცა ახლის ძიების სურვილს იგი გარეთ არ გამოეყვანა. დარწმუნებული იყო ცხოვრებაში ყველაზე აინტერესო ამბები მხოლოდ ქუჩების კუთხეებში შეიძლებოდა მომხდარიყო. თავგადასავლებზე კი იგი მთელი ცხოვრება…

გაგრძელება

დაამატა ნათი მორბედაძე_მ!
თარიღი/დრო: ივლისი 8, 2017 წელი. 4:29pm — არ არის კომენტარები
_______________

გაცრეცილი ახლანდელობა

      ის ცა მენატრება, ის დიდი მინდვრები, სადაც ყვავილებს ვკრეფდი თაიგულად ვკრავდი და სახში დედასთან მივარბენინებდი. იები მენატრება, ტყის სურნელიი, გაზაფხულზე მზის სიხივები რომ ეცემა მიწას და ოხშივარი ასდის მთებს, ყანებს მინდვრებს და ჭალებს. მენატრებააა ყველაფერი, შენი გაზაფხული მენატრება, ცაზე კოპლებად დაყრილი ღრუბლები და ამ ღრუბლებიდან მზის სხივების გარდატეხაა.

      ეხლა მახსენდება დედის დღესთან დაკავშირებით, ბავშვები როგორ მივრბოდით…

გაგრძელება

დაამატა ნათი მორბედაძე_მ!
თარიღი/დრო: მარტი 3, 2016 წელი. 2:00am — არ არის კომენტარები
_______________

წლების გაქროლება ბავშვობიდან დიდობისკენ

      ჰო ასე იცის, გათენდება მერე ისევ დაღამდება, დღე დღეს მიყვება წყებად და წლებად, მერე კიდევ საუკუნეში გადადიან და უკან იტოვებენ ყველაფერს ადამიანებს, გრძნობებს, ემოციებს, ბუნებაც იცვლება. ფეხს კარგად უწყობს ბუნება დროის დინებას. იცვლება გარემოც, იცვლებიან ადამიანებიც. არა კი არ იცვლებიან ცვლიან დამოკიდებულებებს და შეხედულებებს, მიზნებს ერთმანეთში ანაცვლებენ და ......

      და მიისწრეფიან ამ მიზნისკენ! არ ვიც, არ ვიც, ვისი რა მიზანი იყო…

გაგრძელება

დაამატა ნათი მორბედაძე_მ!
თარიღი/დრო: მარტი 2, 2016 წელი. 11:30pm — 1 კომენტარი
________________

მონატრების აფეთქება

მონატრების აფეთქება

      არ ვიცი, რა ვთქვა? როგორ გადმოვცე ჩემი სათქმელი? გრძნობები, ფიქრები, ემოციები და სურვილები აირივნენ ჩემში და ერთ ნატვრად იქცნენ, ნატვრა, რომელიც უკვე ერთი წელი და ერთი თვე გრძელდება. მახსოვს ბავშვობაში, როგორ მინდოდა ყველა გრძნობის და ემოციის გემოს გასინჯვა. ინტერესი მქონდა, იმის თუ როგორ მოვიქცეოდი დადებით და უარყოფით ემოციების დაუფლების დროს,…

გაგრძელება

დაამატა ნათი მორბედაძე_მ!
თარიღი/დრო: მაისი 29, 2015 წელი. 1:30am — 2 კომენტარი
________________

ყვავილების დედოფალი

     მიყვარს გაზაფხული, გაცოცხლება მიყვარს ბუნების, ყვავილები: ია, ენძელა, ყოჩივარდები, ფურისულა, ასე ეძახიან ჩემთან სოფელში. (შეიძლება სხვაგან სხვა სახელს ეძახიან) მახსოვს როგორ დავრბოდით ბავშვები ბუჩქიდან ბუჩქის ძირში, როგორ ვაგროვებდით ყვავილებს, როგორ ვეჯიბრებოდით ვინ უფრო მეტ ყვავილს მოკრეფდა და დაღამებისას როგორ ვბრუნდებოდით სახლში. სახლში კი მშობლების საყვედურები, სად ხართ აქამდე? რა დროა? გაკვეთილები მოსამზადებელი გაქვთ, მე მოვყვები ხვალ…

გაგრძელება

დაამატა ნათი მორბედაძე_მ!
თარიღი/დრო: სექტემბერი 3, 2014 წელი. 6:30pm — 6 კომენტარი
________________

დაკარგული სიყვარულის დასაბრუნებლად

ყოველთვის, როცა სიტყვა შეყვარებულებზე ჩამოვარდება,

მაშინვე ბექა გამახსენდება ხოლმე და მეშინია...

არ ვიცი კი რისა.

მეშინია სიკვდილისა თუ სიყვარულის...

არა! არა!

სიკვდილისა ნამდვილად არ მეშინია.

ალბათ სიყვარულისა მეშინია;

თუმცა რას გაიგებ, იქნებ სიყვარულისა იმიტომ მეშინია, რომ შეიძლება სიკვდილს დაატარებდეს თან...

     ოთახში ორნი იყვნენ.…

გაგრძელება

დაამატა ნათი მორბედაძე_მ!
თარიღი/დრო: ნოემბერი 22, 2012 წელი. 2:00am — 3 კომენტარი
________________

ლაზარე

ლაზარე

მარტოსული იყო ლაზარე და ამ მარტოობას დასტიროდა მუდამ.

- რა გატირებს, ლაზარე, შე ღვთის გლახა?

ლაზარეს უამრავი რამე ატირებდა.... ის, რომ აღარ უყვარდათ, სილამაზით ტკბობა აღარ შეეძლოთ და ერთმანეთისაც აღარ სჯეროდათ ადამიანებს... და კიდევ ის, რომ ყველას დახმარება არ შეეძლო.

- ქვეყანა ვის გაუსწორებია, რომ შენ გაასწორო, ლაზარე, შე საცოდავო....

თავისას…

გაგრძელება

დაამატა ნათი მორბედაძე_მ!
თარიღი/დრო: ნოემბერი 14, 2012 წელი. 3:00am — 3 კომენტარი
________________

მუსიკოსი

მუსიკოსი

საღამო სწორედ ისეთი იყო, ჩვენ რომ გვიყვარდა.

     ჩვენ დავდიოდით ლამაზ ქუჩებში – ვაბიჯებდით ხეების და ფოთლების ჩრდილებს. ფეხს ვურტყამდით პაპიროსის ნამწვავებს, ჩვენდაუნებურად მზერას ვაპარებდით განათებული ფანჯრებისაკენ. იყო სასიამოვნო სიჩუმე, და გვესმოდა მხოლოდ ჩვენი ნაბიჯების ხმა. ეს ხმა გვსიამოვნებდა, არ…

გაგრძელება

დაამატა ნათი მორბედაძე_მ!
თარიღი/დრო: ნოემბერი 14, 2012 წელი. 2:00am — 1 კომენტარი
________________

უკანასკნელი ფოთოლი / The Last Leat

უკანასკნელი ფოთოლი

     ნიუ-ორკში, დიდი სახლის ერთ პატარა ოთახში ორი მხატვარი მეგობარი ცხოვრობდა. ერთ სიუ ერქვა, მეორეს – ჯონსი. დებივით ერთად ცხოვრობდნენ და მუშაობდნენ. შეკვეთებს იშვიათად იღებდნენ და ამიტომ ხშირად საჭმლის ფულიც არ ჰქონდათ. ცხოვრება მაინც უყვარდათ, უხაროდათ როცა მათი ნახატები ადამიანებს მოსწონდათ და თავს ყოველთვის ბედნიერად გრძნობდნენ.

     ნოემბერი დადგა.…

გაგრძელება

დაამატა ნათი მორბედაძე_მ!
თარიღი/დრო: ოქტომბერი 27, 2012 წელი. 2:30pm — 4 კომენტარი
________________

ღონისძიებები

ბლოგ პოსტები

ცისარტყელა თურქულ არქიტექტურაში

გამოაქვეყნა Tamila Moshiashvili_მ.
თარიღი: ნოემბერი 17, 2019.
საათი: 10:38pm 0 კომენტარი

      ბევრ თურქს რომ ჰკითხოთ, სტამბულს ეს გარეუბანი უბრალოდ ჩვეულებრივ ფერადი სახლების თავშეყრის ადგილია და განაკუთრებული არც არაფერია იქ, მაგრამ ხელოვანები ხომ იმიტომ არსებობენ რომ ჩვეულებრივობა…

გაგრძელება

ფაუნა და კულინარია

გამოაქვეყნა Tamila Moshiashvili_მ.
თარიღი: ნოემბერი 16, 2019.
საათი: 11:08pm 1 კომენტარი

      ფოტომანიპულაციებმა შეიძლება ზებრაც კი შოკოლადივით გემრიელი გახადოს, მელიისგან ტოსტი მოგამზადებინოს და თაგვები ბაბუაწვერასავით გაგაფურცლინოს. ყოველშემთხვევაში, ყველა ეს იდეა რონალდ ონგს (Ronald…

გაგრძელება

უცხო ღიმილი

გამოაქვეყნა nunu qadagidze_მ.
თარიღი: ნოემბერი 16, 2019.
საათი: 2:00pm 0 კომენტარი

გაცოცხლებული ქარაგმა (გაგრძელება)

      ჩემს პაწია მზეს ძალიან სიამოვნებს, როდესაც ჰამაკში ვარწევ ხოლმე, მაშინვე თვალებს მილულავს და ტკბილად…

გაგრძელება

გერმანული მოდელით შეთავაზებული აქციები და ისევ გატაცებული ექიმი

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: ნოემბერი 15, 2019.
საათი: 11:03pm 1 კომენტარი

      ნოემბერი და რუსთაველზე აქციები მგონი ისეთ ტრადიციად დამკვიდრდება, მომავალ თაობებს რომ უნდა უთხრან - არ დავივიწყოთ ჩვენი ძირ-ძველი ტრადიციებიო და პერფორმანსებად შეიძლება შემოინახოს ისტორიამ. ფაქტია…

გაგრძელება

Qwelly World

free counters