Qwelly ბლოგი! - მარტოობა (19)

აპრილის ნათება

      ხანდახან არის მარტოობაშიაც რაღაც რომანტიული და ამოუხსნელი, მისტიური და ოაზისივით მაცოცხლებელი.. ღამეები იცრიცებიან დღეების მოლოდინში და გრძნობ რამდენად დიდი და მიუწვდომელია უფალი, რამდენად ბრძენი და კეთილისმყოფელია იგი..

      განა სასწაული არ არის - გამთეენიისპირზედ, ახლადგამოღვიძებული, შეიგრძნობდე უშრეტ ძალას ბედნიერებისას და სიყვარულისას, მაარტოობისას რომელიც სრულებითაც არ არის მარტო, ეული...

      განა სასწაული არ…

გაგრძელება

დაამატა თათია_მ!
თარიღი/დრო: მაისი 3, 2018 წელი. 1:00pm — არ არის კომენტარები
_______________

მარტოობა ( ჩოხელი )

 - რა გადარდებს?
- მარტოობა მადარდებს. ადამიანი ხშირად ხალხშია, მაგრამ მაინც მარტოდ გრძნობს თავს. ზოგჯერ თავის თავიც ეუცხოება, საკუთარ თავს გაურბის. რატომ ხდება ეს? არ ვიცი. საიდან მოვედი ან სად მივდივართ? არც ეს ვიცი."


დაამატა mariam wiklauri_მ!
თარიღი/დრო: ნოემბერი 4, 2017 წელი. 7:59pm — არ არის კომენტარები
_______________

მარტო წადით

      გამეღვიძა.

      რამოდენიმე წამი ვერ მივხვდი სად ვიყავი. ლეპტოპი ავიღე და გადავწყვიტე აღმეწერა ის ოთახი, სადაც ახლა ვცხოვრობ. წითელი სამეული, კუთხეში საწერი მაგიდა და მასზე რამოდენიმე წიგნი დევს, წიგნები ვიცანი, კაფკა, ფამუქი და მიშელ უელბერკის რუკა და ტერიტორია. ნეტა ტერიტორიულად სად ვარ, ან რუკაზე როგორ არის ეს ადგილი აღნიშნული?! იყოს, ამაზე მერე ვიფიქრებ. Qwelly, ბლოგი, დასვენება, ზაფხული, მარტოობა, სასტუმრო, საშინელება ოთახს დავუბრუნდები. მარცხენა მხარეს კარადა დგას, ერთი კარი ღიაა და…

გაგრძელება

დაამატა გოგონა ყვავილის სახელით_მ!
თარიღი/დრო: სექტემბერი 17, 2016 წელი. 8:00pm — 3 კომენტარი
________________

აულაგებელი

      ოდესმე თუ გინახავთ ჭერის ხაზები როგორ ირევა ერთმანეთში როგორ ერწყმიან და უსასრულობაში როგორ იკარგებიან..

      ის თუ გინახავთ ჭერიდან წარმოსახვის წვიმის წვეთები როგორ იღვრება..

      ფერები თუ გინახავთ ჩემს ხელებზე, როგორ მაგრად მეკვრიან და მამხნევებენ თითქოს ამქვეყნად მარტო არვარ და რწმენას მინერგავენ..

      მაიძულებენ სიცოცხლეს თითქოს ისინიც მარტოები არიან და მათ ვჭირდები, უფლება რომ…

გაგრძელება

დაამატა ცისია_მ!
თარიღი/დრო: აპრილი 2, 2016 წელი. 3:30am — 1 კომენტარი
________________

ფუნქციადაკარგულის ხსნა



სამი მღვდელთმთავრის - ბასილი დიდის, გრიგოლი ღრთისმეტყველის და იოანე ოქროპირის სახელობის ეკლესია, სოფ. ბობოყვათი, ქობულეთი, საქართველო

      ზღვასთან ძალიან ახლოს, სულ რაღაც 60 მეტრზე, ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბობოყვათში, 1999 წელს დაიწყო და 2009 წელს დასრულდა სამი მღველთმთავრის სახელობის ეკლესიის მშენებლობა. ეს ის მღველთმთავრები არიან, რომელთაც ქრისტეს ეკლესია უწოდებს - მსოფლიოთა დიდთა მოძღვართა…

გაგრძელება

დაამატა ლაშა_მ!
თარიღი/დრო: მარტი 2, 2016 წელი. 9:30pm — არ არის კომენტარები
_______________

მარტოობა სულს ათავისუფლებს

      მახსოვს, ბავშვობაში, დაძინების წინ, წარმოვიდგენდი თითქოს წყალში ვიძინებდი. უცნაურია, მაგრამ სრული სიცხადით მახსოვს როგორ ვიწექი ბნელ ოთახში, საბნიდან მხოლოდ თავი მიჩანდა და ფეხებს ისე ვამოძრავებდი ლოგინში, როგორც წყალში ცურვისას არის საჭირო. მახსოვს ფიქრებიც და ოცნებებიც - მექნებოდა ერთი კაფსულა-საწოლი, სადაც ვიწვებოდი დილიდან საღამომდე და საღამოდან დილამდე, მექნებოდა საჭმელი და რომელიმე ოკეანეში გადავაგდებინებდი ამ კაფსულას, ვიდრე ფსკერამდე…

გაგრძელება

დაამატა ლაშა_მ!
თარიღი/დრო: თებერვალი 25, 2016 წელი. 8:00pm — 11 კომენტარი
________________

ცრემლები

ცრემლები, ცრემლები და კვლავ ცრემლები..........

სულის გამოძახილი, მწარე და ყრუ თამაში ბედისწერის, მისი გამოხედვა, მისი ლანდი, ვისი? ამ კითხვის შიში, აჩრდილი რომელსაც მთელი ცხოვრება ებრძვი, ებრძვი მაგრამ ამაოდ, დემონი ჩნდება სულის კუნჭულში, მთელი გრძნობებით გულში მიმალულ ნაპერწკალს ააშკარავებს და მოაქვს ტკივილი, ცრემლები...

ცრემლები და კვლავ ცრემლები....

იხედები უკან და უამრავი რამის წაშლა გინდება, უყურებ ცას რაღაც გაგონდება,…

გაგრძელება

დაამატა jana_მ!
თარიღი/დრო: თებერვალი 5, 2016 წელი. 12:00am — 3 კომენტარი
________________

პირველი მარტოობა

      დილანდელივით ფხაკუნზე გაეღვიძა. ალბათ მეგობრებმა მოაკითხეს. უცბად ეს ფხაკუნი მისკენ დაიძრა და მის ძირში გაიფხაკუნა. გრძნობს როგორ მიათრევს რაღაც ძალა გაურკვეველი მიმართულებით. მერე უცბად სიმსუბუქე, მერე ფრენა ამ თეთრ მასასთან ერთად და უფრო დიდ სითეთრეში ვარდნა. "ნეტავ რა მოხდა? ახლა სად არის?" ვერაფერს ხედავს, არადა მნიშვნელოვანია იპოვოს კარი, რომლიდანაც სითბო გამოდის. უნდა სცადოს და ეს გაყინული ფეხები როგორმე გაათბოს, აამოძრაოს. ნელ-ნელა…

გაგრძელება

დაამატა ლაშა_მ!
თარიღი/დრო: დეკემბერი 22, 2015 წელი. 8:30pm — არ არის კომენტარები
_______________

მარტოობის ანატომია

alone | blog | qwelly | sky | მარტოობა | ანატომია | ბლოგი | მორალი

   წიგნი სულაც არ იქნებოდა უცნაური, ევროპელს რომ დაეწერა, ან  ის შინაარსი რომ არ ჰქონოდა, რაც აქვს. როდესაც სიკვდილის შესახებ იაპონელი ავტორის წიგნის კითხვას იწყებ, თავში ბევრი რამ მოგდის, დაწყებული ძებნიდან, დამთავრებული აკუტაგავას „უსიერ ტყეში“ და ჩიკამაცუ მონზაემონის „შეყვარებულების თვითმკვლელობა…

გაგრძელება

დაამატა Kakha_მ!
თარიღი/დრო: ოქტომბერი 9, 2015 წელი. 8:30pm — არ არის კომენტარები
_______________

არა, არა ვარ მარტო !!!

მარტო დარჩები შენ, სულ მარტო...

      საღამო ხანს ძველმა მოუშუშებელმა და თითქმის დროსთან ერთად ჩავლილმა იარებმა თავი შემახსენეს. ნათურას ჩავუწიე დამზრალი ხელები მოვისრისე და მინავლებულ ბუხარს ჩავხედე... მერე უიმედოდ ავაყოლე თვალი ნაწერების გროვას და ისევ ჩამესმა პაპაჩემის ცივი ხრიწიანი ხმა მარტო დარჩები ბაბა შენ მარტო... უნებურად როგორც ოდესღაც გამაჟრჟოლა, მაშინ მახსოვს თითისტოლამ როგორ…

გაგრძელება

დაამატა mariam gvaramia_მ!
თარიღი/დრო: აპრილი 18, 2015 წელი. 5:30pm — 6 კომენტარი
________________

ყველა ჩვენგანი მაინც მარტოა საკუთარი ცხოვრების გზაზე

თვალით ამოხეული და გულზე ამოტვიფრული ციტატები

ოთარ ჭილაძის შემოქმედებიდან:

       "ყველა ჩვენგანს ყავს მეგობრები, ძალიან ახლობლები და ნაკლებად ახლობლებიც. ზოგიც ისეთი, ათასში ერთხელ რომ მოვიკითხავთ და მაინც მეგობრად რომ ვთვლით. მშობლები, და–ძმა, ნათესავები… მაგრამ ყველა ჩვენგანი მაინც მარტოა…

გაგრძელება

დაამატა შორენა კენჭოშვილი_მ!
თარიღი/დრო: ივლისი 21, 2014 წელი. 2:30pm — არ არის კომენტარები
_______________

მარტოობა, სიცარიელე

      ღამეა, წვიმის ხმაურმა და ნოსტალგიურმა სურნელმა, ღამისეული სიმყუდროვე შემოაფრქვია ნაცრისფერი გარემოდან საძინებელში.. როგორც ყოველთვის ჩაფიქრებული ვარ, ბევრს ვფიქრობ და ვწყდები გარემოს.. რიტორიკული კითხვები კი თან დამყვება.. მაინც რა იწვევს ადამიანში სიცარიელეს?! მარტოობას?! როცა უამრავი ადამიანი გყავს გვერდით, რომლებიც სითბოთი და სიყვარულით განებივრებენ, მაგრამ თავს მაინც დაცარიელებულად და გრძნობაგამოცლილივით გრძნობ.. უცნაურია.. გაგეცინა არაა?? შენ ხომ…

გაგრძელება

დაამატა Salius_მ!
თარიღი/დრო: ივნისი 3, 2014 წელი. 1:30am — 1 კომენტარი
________________

რატომ ვარ ადამიანი?! (4ever alone)

 როცა მარტო რჩები, როცა გტკივა და ამ დროს გვერდით არავინ არ გყავს, ყოველთვის გიჩნდება კითხვა, თუ რატომ გაჩნდი ამ ქვეყნად, თუ ასეთ მარტოობასა და ტკივილში ამოგხდება ცხოვრება...ისევ მარტო ხარ და თითქოს უფალიც გშორდება... ყოველდღე გგონია, რომ ხვალ რაღაც სასწაული მოხდება და შენ, ისევ ბედნიერი იქნები, მაგრამ როგორც კი გადის ,,ხვალ'' აანალიზბ, რომ სულელური მოლოდინი დიდია, რეალობა კი-პესიმისტურ ზღაპარს გავს! ფიქრობ და გგონია, რომ სიკვდილისთვის მზად ხარ, აბა, მეტი რაღა…

გაგრძელება

დაამატა Tinano Star_მ!
თარიღი/დრო: იანვარი 15, 2014 წელი. 4:30pm — არ არის კომენტარები
_______________

მარტო შთენილი......

   მარტო მე  შემოვრჩი ცივსა და გაყინულ ზამთარს... ასეა, ყველა მაღალი, ოდესღაც მარტო რჩება! ყველამ თავისი გზა მონახა, მე კიდევ... მეღა შემოვრჩი გაშიშვლებულ ბროწეულის ხეს და ვფიქრობ, რა კარგი იყო ყვავილობა, კვირტობა, შემდეგ ჩვენ ნაყოფად ვიქეცით, გვიხაროდა ერთად ყოფნა, მე და, ჩემს და-ძმებს. ისინი წავიდნენ მე დავრჩი. ახლა სრულიად, უსარგებლო…

გაგრძელება

დაამატა თათია_მ!
თარიღი/დრო: იანვარი 12, 2014 წელი. 4:00pm — არ არის კომენტარები
_______________

ტკივილის მოსმენა

ხანდახან როგორ გტკივა, როგორ გეშინია... გინდა გამოხატო, დაწერო ან თქვა, მაგრამ როცა ამ ყველაფერის სიტყვებად გადაქცევას ცდილობ, ხვდები რა სისულელეაა, არცერთი არცერთი სიტყვა ახლოსაც კი არ არის იმასთან, რასაც გრძნობ... ამიტომ მე ყოველთვის სიჩუმეს ვირჩევ, იქ ყველაფერი ეტევა ... )))

დაამატა Salius_მ!
თარიღი/დრო: დეკემბერი 16, 2013 წელი. 10:00pm — 2 კომენტარი
________________

მარტოობისფერი

   მე ერთი ცალი ვარ...

   ასე მოვედი იქიდან, საიდანაც გამომგზავნეს.  სულ ვეძებდი ჩემს ნახევარცალს. მერე მივხვდი, რომ მე მთელი ვარ, ორივე…

გაგრძელება

დაამატა tamuna_მ!
თარიღი/დრო: ოქტომბერი 9, 2013 წელი. 4:00pm — 9 კომენტარი
________________

მარტოობა მადარდებს

      - რა გადარდებს?

      - მარტოობა მადარდებს. ადამიანი ხშირად ხალხშია, მაგრამ მაინც მარტოდ გრძნობს თავს. ზოგჯერ თავის თავიც კი ეუცხოვება, საკუთარ თავს გაურბის. რატომ ხდება ეს? არ ვიცი. საიდან მოვდივართ ან სად მივდივართ? არც ეს ვიცი.

გოდერძი ჩოხელი / "ადამიანთა სევდა"

დაამატა lia (baia) beriani_მ!
თარიღი/დრო: მარტი 31, 2013 წელი. 12:00am — 1 კომენტარი
________________

მარტოობა

ისევ ფიქრები... რა ვქნა არ შემიძლია არ ვიფიქრო, როცა მენატრები, ვფიქრობ და ვხვდები, რომ ისევ მიყვარხარ, შორიდან მიყვარხარ და მენატრები, უშენობა ძალიან ძალიან ძნელია, ფიქრი კი უსაზღვროა... უსაზღვროა სევდა და ცრემლებიც... საშინელ მარტოობასა და სიცარიელეს ვგრძნობ, გულში ისევ მიყვარხარ, ძველებურად მიყვარხარ და გელოდები, მაგრამ სასაცილოა ლოდინი, როცა ვიცი რომ სამუდამოდ წახვედი ჩემი ცხოვრებიდან... ვოცნებობ შენს დანახვას, მინდა წამით…

გაგრძელება

დაამატა თამუნა გოგინაშვილი_მ!
თარიღი/დრო: ნოემბერი 5, 2012 წელი. 12:30am — 9 კომენტარი
________________

მარტოობა

      ჩემო დათუნა და მზია, ბებო გენაცვალოთ თქვენ! სადა ხართ, შვილებო, რატომ არ ჩამოდიხართ, ასე რად დამანატრულეთ თქვენი თავი?! აქ ყველაფერი დამწიფდა, თხილიც შემოვიდა, ცვივა და ცვივა. ორი ზოლიანი პარკი გაგივსეთ, მზეზე გავახმობ და ზამთრისთვის შეგინახავთ. მაგრამ ქართულ გულაბს რა ვუყო, ბორბალა მსხალს რა ვუყო, ან ამოდენა ჭანჭურები სად წავიღო, ან ყვითელი ატამი! ბაზარ-ბაზარ მე ვეღარ ვივლი, შვილო! გავჩირო? ლასტებიც აღარა მაქვს, რაც ძველები იყო, ისიც სულ…

გაგრძელება

დაამატა შორენა კენჭოშვილი_მ!
თარიღი/დრო: ოქტომბერი 31, 2012 წელი. 9:30pm — 11 კომენტარი
________________

ყოველთვიური არქივი

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

1999

ღონისძიებები

Qwelly World

free counters