ინფორმაცია

ლიტერატურა

ლიტერატურა!

ვისაუბროთ ქართულ და მსოფლიო ლიტერატურულ შედევრებზე და არამარტო შედევრებზე

საიტი: http://www.qwelly.com/
ადგილი: Qwelly
წევრები: 524
უკანასკნელი აქტიურობა: 14 საათის წინ

ლიტერატურა

კვირის საკითხავი ლიტერატურა, მიგელ დე უნამუნო, ქველი, ლიტერატურა, qwelly, literature, migel de unamuno, miguel de unamuno

წაიკითხეთ:

ამონარიდები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, amonaridebiდეტექტივი, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, deteqtivi
ეპოსი, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, eposiზღაპრები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, zgaprebi
კომედია, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, komediaლირიკა, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, sxvadasxva
მოთხრობები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, motxrobebiნოველები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, novelebi
რომანი, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, romaniსათავგადასავლო, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, satavgadasavlo
სატირა, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, satiraტრაგედიები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, tragediebi
ფენტეზი, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, sxvadasxvaსხვადასხვა, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, sxvadasxva

მოძებნეთ სასურველი:

ავტორები, ლიტერატურა, ქველი, literature, qwelly, avtorebi

აუცილებელი •

 


ახლობელი ჯგუფები

ახალი ჩანაწერი!


ყველა სტატიის ნახვა

ფორუმი

მტრის ხატის შექმნა

ავტორი Kakha, 14 საათის წინ. 0 გამოხმაურება

უმბერტო ეკო - მტრის ხატის შექმნამესავალიგანზრახული მქონდა, ამ კრებულისთვის "თემატური ტექსტები" დამერქმია, მაგრამ გამომცემლის სამართლიანმა შეშფოთებამ, რომ ასეთი პომპეზურად უბრალო სათაური მკითხველის ყურადღებას ვერ მიიქცევდა, მაშინ, როცა პირველი ესეს სათაური გარკვეული ცნობისმოყვარეობის აღმძვრელი იყო, განაპირობა კიდეც ჩემი საბოლოო არჩევანი.რას წარმოადგენს თემატური ტექსტი და რით არის იგი კარგი? პირველ რიგში იმით, რომ ავტორს თვითონ კი არ ჰქონდა განზრახული ამგვარი ტექსტის შექმნა, არამედ მას უბიძ- გეს ამისკენ. ეს ბიძგი შეიძლება სხვადასხვაგვარად მიიღო, ვთქვათ, რომელიდაც თემატური ესეს წაკითხვით ან რომელიმე საუბარში მონაწილეობის მიღებით. ზოგჯერ წამოჭრილი თემა ავტორს წაახალისებს ან აიძულებს დაფიქრდეს ისეთ საკითხზე, რომელსაც, რომ არა ეს შემთხვევა, ყურადღებას არ მიაქცევდა. და უნდა გითხრათ, რომ ხშირად, ამ გზით წამოჭრილი თემა უფრო ნაყოფიერი აღმოჩნდება ხოლმე, ვიდრე საკუთარი ფანტაზიით შობილი.თემატური, ამა თუ იმ შემთხვევისთვის დაწერილი ტექსტის კიდევ ერთი სიკეთე ის გახლავთ, რომ არ გავალდებულებს, რადაც არ უნდა დაგიჯდეს, ორიგინალური იყო. მისი მიზანი უბრალოა: შეიქციოს როგორც მოსაუბრე, ასევე მკითხველიც. ერთი სიტყვით, თემატური ტვქსტი უფრო რიტორიკული ვარჯიშია ბაროკოს სტილში, დაახლოებით ისეთი, როქსანა რომ სთავაზობს კრისტიანს (და მისი საშუალებით სირანოს): "მესაუბრეთ სიყვარულზე".ტექსტების სათაურების ქვეშ (ყოველი მათგანი ბოლო ათწლეულშია დაწერილი) მითითებულია თარიღები და ღონის- ძიებები, რომლებსაც ისინი მიეძღვნა. მაგრამ ხაზი რომ გავუსვა მათ თემატურ ხასიათს, შეგასსენებთ, რომ "აბსოლუტი და ფარდობითობა" და "ალი მშვენიერია" წავიკითნე "მილა- ნეზიანას" საღამოებზე, რომელებიც სწორედ რომ თემატური ღონისძიებებია და მშვენიერი შესაძლებლობა მომეცა, მე- ლაპარაკა აბსოლუტზე მაშინ, როცა ცნარე პოლემიკა მიმდი- ნარეობდა რელატივიზმზე, ნოლო რაც შეენება "ალს", ეს თემა კარგი გამოცდა გამოდგა, რადგან ვერასდროს ვიფიქრებდი, რომ მომიწევდა ამ საკითნით (მნურვალედ) დაინტერესება."ემბრიონები სასუფეველს მიღმა" წარმოადგენს მონსენებას, რომელიც 2008 წელს ბოლონიაში გამართულ სამეცნიერო ეთიკისადმი მიძღვნილ კონფერენციაზე წავიკითნე;…გაგრძელება

ტეგები: Qwelly, პუბლიცისტიკა, ლიტერატურა, ესეები, ეკო

წინაპრები

ავტორი Kakha, 19 საათის წინ. 0 გამოხმაურება

ვირჯინია ვულფი - წინაპრებიის-ის იყო გამოხმაურებას აპირებდა ჯეკ რენშოუს საკმაოდ სულელურ შენიშვნაზე (კრიკეტის ყურება არ მიყვარსო, რომ თქვა), მისს ველანსმა დანანებით იგრძნო, რომ არ შეეძლო მისთვის იმის ახსნა, რაც სულ უფრო და უფრო აშკარა ხდებოდა ამ წვეულებაზე: მამამისი ცოცხალი რომ ყოფილიყო, ადამიანები გაიგებდნენ რა სულელური და ულამაზოა, უფრო სწორად ულამაზო კი არა, უაზრო და აბდაუბდაა, როგორი წვრილმანია ეს ყველაფერი მართლა ღირსეულ, უშუალო ადამიანებთან შედარებით, მის მამასთან, მის საყვარელ დედიკოსთან შედარებით, რამდენად განსხვავებული იყო მამამისის შინაგანი წყობა და ცხოვრება, და დედაც, და თვითონ ისიც. რამდენად განსხვავებული, სრულიად განსხვავებული აღზრდა ჰქონდა მას მიღებული.- აი, ჩვენ აქ ვართ, - თქვა მან მოულოდნელად, - ვიწრო შენობაში ვსხედვართ, თითქოს ჰაერღუმელში ვიყოთ, შოტლანდიაში კი, სადაც მე დავიბადე, ჩვენ... ის ვალდებული იყო განემარტა ამ გონებაშეზღუდული ახალგაზრდებისათვის, საერთოდ კარგი, მაგრამ ზერელე ადამიანებისთვის, თუ რას გრძნობდა მისი მამა, დედა და თვითონ ისიც - გულისგულში ხომ ისიც იმათნაირი იყო. უცებ გონება გაუნათდა და მიხვდა - მისი მოვალეობა სამყაროს წინაშე ის იყო, ადამიანებისთვის აეხსნა მისი მამა, დედა და თვითონ ისიც რომ სრულიად განსხვავებულები იყვნენ.მისტერ რენშოუმ თქვა, რომ ერთხელ, როგორღაც ედინგბურგში მოუწია ღამის გათევა.მერე ჰკითხა, შოტლანდიელი ხომ არ ხართო.ესე იგი, მან არ იცის ვინ არის მამამისი, არ იცის, რომ ის ჯონ ელის რეტრეის ქალიშვილია და რომ, დედამისი - კეტრინ მაკდონალდია. ერთი ღამე ედინგბურგში! მან კი იქ მთელი ის ჯადოსნური წლები გაატარა. იქ და ელიოტშოუში, ნორტუმბერლენდის საზღვართან. იქ დარბოდა ლაღად მოცხარის ბუჩქებს შორის, იქ მიდიოდნენ მამამისის მეგობრები, და იქ, ჯერ კიდევ პატარა გოგონა, უსმენდა საოცარ საუბრებს, რომლის მსგავსი მერე აღარაფერი მოუსმენია. თითქოს ახლაც ცხადად ხედავდა: მამას, სერ დუნკან კლემენტსს, მისტერ როჯერსს (მოხუცი მისტერ როჯერსი მისთვის ნამდვილი ძველბერძნული გმირის განსახიერება იყო) კედრის ქვეშ მსხდართ, ნავახშმევს, ვარსკვლავების შუქზე.როგორც ახლა იხსენებს, ისინი ყველაფერზე ლაპარაკობდნენ. სულიერად და გონებრივად მეტისმეტად მდიდარი…გაგრძელება

ტეგები: Qwelly, ლიტერატურა, ნოველები, ვულფი

დარდი კაცს ალამაზებს

ავტორი ლაშა. ბოლოს გამოეხმაურა: ლაშა, 22 საათის წინ. 3 გამოხმაურება

      ჩემო ბაყდარ!      გწერს შენი საპყარი      როგორღაც გული მაქვს დარდიანი და არ იკითხავ, რატო?      - რატო, საპყარ? - მკითხე, ალბათ, არა?      - იმიტომ, ჩემო ბაყდარ.      - ყველას, ალბათ, იმიტომ გვაქვს დარდიანი გულები, საპყარ, კაცები ვართ და დაარდიანი გულებიც უნდა გვქონდეს, კაცს თუ რაღაც დარდი არ აწუხებს, თუ რაღაც დარდის ჭია არ უღრღნის გულის გულს, ის კაცი კი არა და... ჩვენ წინაპრებს უთქვამთ, უდარდელაკაცის დედა ვატირეო. დარდი კაცს ალამაზებს, როგორც დილის ნისლი - მაღალ მთას. დარდი კაცის სულში ისე ანთია, როგორ ღვთისმშობლის ხატისწინ დანთებული თაფლის სანთელი. ერთი კია, დარდს გული არ უნდა შააჭმევინო, მაგრამ მე ვიცი, შენ სხვა რამ დარდით მწერ ამ წერილს, თორემ ვინ ბაყდარი და დარდების გამქარვებელი, თქვი, ჰა, გისმენ, სანამ ბრძოლაში დამიძახებენ.      - ამ სამი დღის წინ თქვენთან გადავედი, ბაყდარ, ვიფიქრე, იქნებ წერილი გამოაგზავნა-მეთქი და არავინ დამხვდა შინ. დავჯე დერეფანში, დავიწყე ლოდინი. უცებ რაღაც ბზუილი შემომესმა სახლის სხვენიდან. ავიხედე, არავინ არის.      ბუზების საქმე ბზუილია და უნდა იბზუვლონ, აბა, რა უნდა ქნან, შენ ეგა თქვი, ადამიანების საქმე რომ ადამიანობა არის და კი არ ადამიანობენ, მგლობენ და გველობენ, ამას, რა თქმა უნდა, ყველაზე არ ვამბობ, თრემ ზოგი კაცი იმაზე მეტ ადამიანობას გასწევს, ათასიც რო ვერ შეძლებს.      ბუზები კი მშვენივრად ბუზობე და მშვენივრად ბზუიან. რა მოხდა მერე, სახლის სხვენიდან ბუზის ბზუილი შემომესმა, გამიხარდა კიდეც, სამარისებური სიჩუმე რატომ უნდა იყოს ბაყდარის სახლში, ბუზმა მაინც იბზუვლოს-მეთქი.      - ბზზზზზ! - უფრო ხმამაღალი და გაბმული ბზული შემომესმა. შემეშინდა, რაღაც არ ჰაგვდა ჩვეულებრივი ბუზის ბზუილს.      - ბზზზზზ!      წამოვდექი.      - საპყარ, შენა ხარ - მომესმა ბუზის ხმისნაირი ხმა ზემოდან.      გავჩუმდი. ვიფიქრე, იქნებ მეჩვენება-მეთქი.      - საპყარ, შენ ხარ-მეთქი? - უფრო ხმამაღლა დამიძახეს.      - ჰო, მე ვარ.      - დაჯექი, ახლავე ჩამოვფრინდები!      დავჯექი, მაგრამ ვფიქრობ, თუ კაცია, ჩამოვა, მაგრამ ეს ჩამოვფრინდები რაღა არის?      შიში როდის გიჭამია, ბაყდარ? ხო იცი, შიშზე უგემური საჭმელი არ არსებობს ამ ქვეყანაზე. სხვა საჭმელებსხომ გემო…გაგრძელება

ტეგები: ღმერთის_შვილები, ჩოხელი, ქველი, მოთხრობები, დარდი

ჰერცოგინია და იუველირი

ავტორი Kakha, შაბათს. 0 გამოხმაურება

ჰერცოგინია და იუველირიოლივერ ბეიკონი იმ სახლის ზემო სართულში ცხოვრობდა, გრინ-პარკს რომ გადაჰყურებდა. თავის ბინაში. იქ სკამები სწორედ ისე იდგა, როგორც საჭირო იყო - ტყავგადაკრული სკამები. დივნები ფანჯრის ნიშების ზომებს შეესაბამებოდა-ქსოვილგადაკრული დივნები. ფანჯრებს, სამ გრძელ ფანჯარას, სათანადოდ კეთილგონივრულად მოხატული ტიული და ფიგურებიანი ატლასი ამშვენებდა. წითელი ხის ბუფეტში სათანადო ბრენდების კონიაკები, ლიქიორები და ვისკები მკაცრი თანმიმდევრობით ელაგა. და შუა ფანჯრიდან მას შეეძლო დამტკბარიყო მოდური მანქანების ელვარე სახურავებით, რომლითაც პიკადილის ვიწრო ქუჩები იყო გადატვირთული. ამაზე უფრო ცენტრალურ ადგილს ვერც წარმოიდგენდი. და დილის რვა საათზე მსახურ კაცს მისთვის საუზმე შეჰქონდა ლანგრით. მერე, იგივე მსახური, ალისფერ მოსასხამს მოახურავდა. გრძელი, წვეტიანი ფრჩხილებით ხსნიდა წერილებს და კონვერტებიდან სქელ, თეთრ მოსაწვევ ბარათებს იღებდა, რომლებზეც ჰერცოგინიების, გრაფინიების, ვიკონტესებისა და სხვა ტიტულიანი ქალბატონების სახელები მსხვილი ასოებით იყო გამოკვეთილი. შემდეგ იბანდა, შემდეგ ცეცხლზე შებრაწულ პურს მიირთმევდა და შემდეგ ბუხარში მოგიზგიზე ელექტრო ნახშირის შუქზე გაზეთებს კითხულობდა.„წარმოგიდგენია, ოლივერ, - ეუბნებოდა საკუთარ თავს, - შენ, ვინც ცხოვრება ჭუჭყიან შუკაში დაიწყე, შენ, რომელმაც... და თავის ფეხებს ჩააყოლებდა თვალს, უზადო შარვლით შემოსილს, და მაღალყელიან ფეხსაცმელებს და გეტრებს. ყველაფერი პეწიანი და მასზე ზედგამოჭრილი იყო - საუკეთესო ქსოვილებისგან შეკერილი, სევილ როუს საუკეთესო მაკრატლებით გამოჭრილი. მაგრამ ხშირად თავს სამოსლისგან განიძარცვავდა და კვლავ ბნელი შუკების პატარა ბიჭი ხდებოდა. ოდესღაც ფიქრობდა, რომ ყველაზე დიდი, რისი მიღწევაც ცხოვრებაში შეეძლო მორთულ-მოკაზმული ქალებისთვის მოპარული ძაღლების მიყიდვა იყო უატჩეპელზე. და ერთხელაც, ისე მოხდა, რომ გაება. „ოჰ, ოლივერ, ოლივერ, - მოთქვამდა მაშინ დედამისი, როდის იქნება ჭკუაში რომ ჩავარდები ჩემო ბიჭო“, შემდეგ ფარდულში მუშაობდა, იაფფასიან საათებს ჰყიდდა. შემდეგ რაღაც საფულე წაიღო ამსტერდამში - როცა ეს გაახსენდებოდა მოხუც ოლივერს ახალგაზრდა ოლივერზე ეცინებოდა. ჰო, იმ სამი ბრილიანტით კარგად იხეირა, თან კიდევ…გაგრძელება

ტეგები: Qwelly, ლიტერატურა, ნოველები, ვულფი

ქალი სარკეში

ავტორი Kakha, პარასკევს. 0 გამოხმაურება

ვირჯინია ვულფი - ქალი სარკეშიანარეკლი არ უნდა დატოვო სარკე კედელზე ჩამოკიდებული, ისევე, როგორც გადაშლილი ჩეკის წიგნაკი არ უნდა დატოვო უმეთვალყუროდ ან წერილები - საშინელი დანაშაულის ჩადენის აღიარების შესახებ. ზაფხულის იმ დღეს - მზერა, უნებურად, ჰოლში დაკიდებული მაღალი სარკისკენ გარბოდა. შემთხვევამ განაგო ასე. სადარბაზო ოთახში დივნის სიღრმიდან კარგად ჩანდა არა მხოლოდ იტალიურ სარკეში არეკლილი მარმარილოს მაგიდა მოპირდაპირე მხარეს, არამედ ბაღის ნაწილიც. ჩანდა გრძელი, მწვანე ბალახების ზოლი, მაღალი ყვავილებით არშიაშემოვლებული, რომელიც სადღაც მისი ცერად გამკვეთი მოოქროვილი ჩარჩოს მიღმა მიდიოდა.სახლი ცარიელი იყო და იმის შეგრძნება, რომ სადარბაზოში შენს გარდა არავინაა, ნატურალისტებისთვის ნაცნობ შეგრძნებას გიჩენდა, ალბათ ნატურალისტებისთვის ნაცნობ შეგრძნებას, როცა ისინი თავს ბალახებითა და ფოთლებით დაიფარავენ, უჩინარნი ხდებიან და ყველაზე მხდალ ცხოველებსა და ფრინველებს აკვირდებიან - მაჩვებს, წავებს, ალკუნებს - თავისუფლად რომ დარბიან და ჰგონიათ არავინ უყურებთ. იმ დღეს ოთახი სავსე იყო ასეთი მხდალი არსებებით, ჩრდილისა და სინათლის თამაშით. ფარდები იბერებოდა, ფოთლები ცვიოდა, გეგონება ასეთი რამეები მაშინ ხდება, როცა ვერავინ ხედავსო. წყნარი ოთახი, ძველ სოფლურ სახლში, ოთახი ნოხებითა და ქვის ბუხრებით, ჩაშენებული წიგნის თაროებითა და წითელ-ოქროსფერი გალაქული კარადებით, ასეთი არსებებით იყო სავსე. ისინი მსუბუქი სირბილით გადარბოდნენ ერთი კუთხიდან მეორეში, გრაციოზულად დააბიჯებდნენ თათებაწეულები და კუდგაბზეკილები - თითქოს რაღაცას კორტნიდნენ, - როგორც წეროები თუ ელეგანტური ფლამინგოების გუნდები, რომელთაც ვარდისფერი გაჰხუნებიათ, ან ფარშავანგები - კუდებით გამჭვირვალე, ვერცხლისფერ შალითებში. და უცებ რაღაც ბუნდოვანდებოდა და ბნელდებოდა, თითქოსდა მელანთევზმა ჰაერი მოულოდნელად იისფერით აავსოო. და ოთახი, როგორც ცოცხალი ადამიანი, შეპყრობილი იყო ვნებებითა და მრისხანებით, შურითა და მწუხარებით. და ყოველწამიერად მასში რაღაც იცვლებოდა.კარს მიღმა კი სარკე აირეკლავდა მარმარილოს მაგიდას, მზესუმზირებს, ბაღის ბილიკს, ისე მკაფიოდ და უძრავად, რომ იფიქრებდი, მათი რეალობა დაურღვეველიაო. უცნაური კონტრასტი იყო: აქ…გაგრძელება

ტეგები: Qwelly, ლიტერატურა, ნოველები, ვულფი

რეალური საგნები

ავტორი Kakha, ხუთშაბათს. 0 გამოხმაურება

ვირჯინია ვულფი - რეალური საგნებიპლიაჟის უზარმაზარ ნახევარწრეზე არაფერი იძვროდა პატარა შავი ლაქის გარდა. როცა ნაპირზე გამორიყული ბრტყელძირა კაპარჭის ზურგს და გვერდებს მიუახლოვდა, აღმოჩნდა, რომ შავ სილუეტს ოთხი ფეხი ჰქონდა და თანდათან შესამჩნევი ხდებოდა, რომ ის ორ ახალგაზრდა კაცს ეკუთვნოდა. ნაკვთების განურჩევლადაც კი იტყოდით, რომ ისინი ახალგაზრდული ენერგიით იყვნენ სავსე. ძლივს შესამჩნევ მოძრაობაში ორი სხეულისა, რომლებიც ხან უახლოვდებოდნენ, ხან შორდებოდნენ ერთმანეთს, საოცარი სიცოცხლისუნარიანობა გამოსჭვიოდა. პატარა მრგვალი თავების ერთი ბეწო პირები აშკარად მძვინვარე დავაში იყვნენ ჩართული. ეს შთაბეჭდილება განმტკიცდა, როცა ხელჯოხი გამოჩნდა, რომელიც მარჯვენა მხრიდან დროდადრო გამოვარდებოდა ხოლმე. „შენ იმის თქმა გინდა, რომ... ნუთუ მართლა ფიქრობ...“ თითქოს კითხულობდა ჯოხი მარჯვენა მხრიდან, მოქცევის მხრიდან, და გრძელ, სწორ ზოლებს ხაზავდა ქვიშაზე.- ჯანდაბას პოლიტიკა! - მკაფიოდ გაისმა მარცხენა მხრიდან და ამ სიტყვების წარმოთქმისას პირი, ცხვირი, ნიკაპი, პატარა ულვაშები, ტვიდის ქუდი, უხეში მაღალყელიანი ფეხსაცმელები, მონადირის ქურთუკი და უჯრედოვანი წინდები სულ უფრო მკაფიოდ გამოიკვეთა. მათი ჩიბუხებიდან კვამლი ზევით მიიწევდა, მრავალი და მრავალი მილის მანძილზე, ზღვაზე თუ ქვიშის დიუნებში, არაფერი იყო ისეთი მყარი, ცოცხალი, მაგარი, წითელი, თმიანი და ენერგიული, როგორც ეს ორი ახალგაზრდა სხეული.ისინი ქვიშაზე დაებერტყნენ შავი ბრტყელძირა კაპარჭის ჩონჩხთან ახლოს. ხომ იცით, ხანდახან სხეული როგორ ჩამოიბერტყავს ხოლმე დავის მხურვალებას, ბოდიშს რომ იხდის მეტისმეტი გაწიწმატებისათვის. როცა მოსახერხებელ მდგომარეობას იჭერს, ის თავისი მოდუნებულობით აცხადებს მზადყოფნას რაღაც ახალს მიჰყოს ხელი - ყველაფერს, რაც ხელში მოხვდება. ასე, რომ ჩარლზმა, ვისი ჯოხიც ის-ის იყო პლიაჟს დაახლოებით ნახევარი მილის მანძილზე ხაზავდა, ბრტყელი კენჭების გაცურება დაიწყო წყლის ზედაპირზე, ჯონმა კი, რომელმაც წამოიყვირა „ჯანდაბას პოლიტიკა“ - თითები ქვიშაში ჩაყო. ღრმად, ღრმად ჩაფლო ხელი ქვიშაში, მაჯას ჩასცდა, ისე, რომ სახელოს აკაპიწება მოუწია ცოტათი და, მის მზერაში გაქრა დაძაბულობა, უფრო ზუსტად, გამოცდილებისა და აზრების ის მუდმივი…გაგრძელება

ტეგები: Qwelly, ლიტერატურა, ნოველები, ვულფი

მგალობლები

ავტორი ლაშა. ბოლოს გამოეხმაურა: ლაშა, მარტი 29. 2 გამოხმაურება

ანტონ ჩეხოვი - მგალობელნი      ეფრემოვოში ხმა გავარდა, მომრიგებელ მოსამართლეს წერილი მოსვლია პეტერბურგიდან, გრაფი ვლადიმერ ივანიჩი მალე ჩამობრძანდება თავის მამულში, თუმცა როდის, არავინ იცისო. - ვითარცა მპარავი ღამით, - იძახდა ჩია, თმაჭაღარა ლალისფერ ანაფორიანი კუზმა მღვდელი, - თუ ჩამოვიდა. იმდე      ნი თავადაზნაურობა და დიდგვაროვნობა მოაწყდება, ვეღარ გაივლი. მეზობლებიდანაც ყველა ჩამოვა. შენ... შენ ძალიან შეეცადე, ალექსეი ალექსეიჩ... გულითა და სულით გთხოვ... - მე რა! - იღუშება ალექსეი ალექსეიჩი. - მე რაც მეხება, გავაკეთებ. ოღონდაც იმ ჩემმა დუშმანმა ექტერია წესიერად ჩაატაროს, თორემ ადგება და ჯიბრით... - კარგი, კარგი... მე შევეხვეწები დიაკვანს... დავიყოლიებ...      ალექსეი ალექსეიჩი ეფრემოვოს სამი მნათობის ეკლესიის მედავითნეა. ამასთან სკოლის შეგირდებს საეკლესიო და საერო გალობას ასწავლის და გრაფის კანტორაშიც სამოც მანეთს აძლევენ გასამრჯელოდ. შეგირდებმა ეკლესიაშიც უნდა იგალობონ და სწავლის საფასურიც ამით გადაიხადონ. ალექსეი ალექსეიჩი მაღალი, ჩასხმული კაცია. გაპარსული, მსუქანი სახე ძროხის ცურს მიუგავს, მუდამ დინჯად დააბიჯებს. მისთანა ახო ვანი, ორად ჩაკეცილი ღაბაბის პატრონი უფრო მაღალი წოდების მქონე გეგონება, ვინემ უბრალო მნათე. საკვირველი სანა ხავია ხოლმე, როცა ეს ბრგე, დარბაისელი კაცი თაყვანისცემისას მეუფის წინ თავს უხათქუნებს მიწას. ერთხელაც ბლაღო ჩინის ბრძანებით ორი საათი დაჩოქილი იდგა დიაკვან ევლამპი ავდიესოვთან ხმამაღალი ჩხუბის გამოისობით. თუმცა მისებრ ტანადი კაცი ამისთანა დამდაბლების ღირსი არ იყო.      გრაფის ჩამოსვლის მოლოდინში ის ახლა დილა-საღამოს ავარჯიშებს შეგირდებს სკოლის შენობაში. მეცადინეობას ეს ხელს არ უშლის. გალობის დროს მასწავლებელი სერგეი მაკარიჩი შეგირდებს დავალებას აძლევს სუფთა წერაში სავარჯიშოდ, თვითონ კი მგალობლებთან გადის.      ვარჯიში ასე იწყება: საკლასო ოთახში ალექსეი ალექსევიჩი შემოაბიჯებს კარის ჯახუნით. მერხებიდან კრინის მქონე შეგირდები გამოძვრებიან. გარედან დროგის ცხენებივით შემოჯლაგუნდებიან რა ხანია იქ მოყურყუტე ტენორები და ბანები. ყველა თავ თავის ადგილს იკავებს. ალექსეი ალექსეიჩი წელში იმართება, სიჩუმეო, იძახის და კამერტონს აწკრიალებს. …გაგრძელება

ტეგები: Qwelly, ლიტერატურა, ჩეხოვი, მოთხრობები

ლაპინი და ლაპინოვა

ავტორი Kakha, მარტი 28. 0 გამოხმაურება

ვირჯინია ვულფი - ლაპინი და ლაპინოვადა აი, ისინი დაქორწინდნენ. საქორწილო მარშმა ჩაიგრიალა. მტრედები ფარფატებდნენ. იტონისპიჯაკიანი ბიჭუნები ბრინჯს აქეთ-იქით ფანტავდნენ, ფოქსტერიერმა ძუნძულით გადაჭრა ბილიკი, ერნესტ ტორბერნმა კი პატარძალი მანქანასთან მიიყვანა უცნობ ცნობისმოყვარეთა მცირე ჯგუფის გავლით, რომელთა გარეშე ლონდონში არც ერთი მოვლენა არ ჩაივლის: ისინი არასოდეს უშვებენ ხელიდან შესაძლებლობას სხვისი ბედნიერებისა თუ უბედურების ხილვით დატკბნენ. კაცი, რა თქმა უნდა, მშვენივრად გამოიყურებოდა, ქალი - ცოტა დარცხვენილად. კიდევ ერთხელ მიმოაბნიეს ბრინჯი და მანქანა დაიძრა.ეს მოხდა სამშაბათს. ახლა შაბათი იყო. როზალინდა ჯერ კიდევ არ იყო შეჩვეული თავის ახალ სახელს - მისის ერნესტ ტორბერნს. შეიძლება ვერც ვერასდროს შეჩვეოდა მისის ერნესტ ვიღაცას, ფიქრობდა ის, როცა სასტუმროს ფანჯრის რკალიდან ტბის მიღმა მთებს გაჰყურებდა და უცდიდა, როდის მივიდოდა ქმარი საუზმეზე. ერნესტი ძნელი სახელი იყო შესაჩვევად. ეს ის სახელი არ იყო, რომელსაც თვითონ აირჩევდა. ის, მაგალითად, ტიმოთის, ენტონის ან პიტერს ამჯობინებდა. თანაც ერნესტს სულაც არ ჰგავდა. ეს სახელი უკავშირდებოდა ალბერტის ქანდაკებას, წითელი ხის ბუფეტს, ოფორტებს - პრინცი-მეუღლის გამოსახულებით ოჯახურ წრეში. მოკლედ რომ ვთქვათ, მისი დედამთილის სასადილო ოთახს პორჩესტერ ტერასზე.აი, ისიც. მადლობა ღმერთს, ის ერნესტს არ ჰგავს - სრულიადაც არა. მაგრამ ვის ჰგავს? ცერად გახედა. ჰო, ვის და, როცა შემწვარ პურს მიირთმევს, ზედგამოჭრილი ბოცვერია. მის გარდა ვერავინ დაინახავდა რაიმე მსგავსებას პაწაწა მშიშარა არსებასა და პეწიან, დაკუნთულ ახალგაზრდა კაცს შორის, რომელსაც სწორი ცხვირი, ლურჯი თვალები და პირის მკაცრი ნაკვთები ჰქონდა. მაგრამ ეს ყველაფერს კიდევ უფრო სასაცილოდ ხდიდა. ჭამისას ცხვირი ოდნავ უტოკავდა. სწორედ ისე, როგორც როზალინდას საყვარელ ბოცვერს. ქმრის ცხვირის ტოკვას უყურებდა. ქმარმა მისი მზერა დაიჭირა. - მოუწია აეხსნა, თუ რამ გააცინა.იმან, რომ ზედგამოჭრილი ბოცვერი ხარ, ერნესტ, - უთხრა, მაგრამ - გარეული ბოცვერი - დასძინა, ყურადღებით უცქერდა. - მონადირე ბოცვერი, მეფე ბოცვერი, ყოველთა ბოცვერთა მბრძანებელი.ერნესტს არაფერი ჰქონდა საწინააღმდეგო ასეთი ბოცვერი…გაგრძელება

ტეგები: ლიტერატურა, Qwelly, ვულფი

ლაქა კედელზე

ავტორი Kakha, მარტი 21. 0 გამოხმაურება

ვირჯინია ვულფი - ლაქა კედელზეშუა იანვარი იქნებოდა, როცა ავიხედე და პირველად შევნიშნე ლაქა კედელზე. ის დღე რომ გავიხსენო, საჭიროა წარმოვიდგინო ეს როგორ მოხდა. მაშ ასე, თვალწინ წარმომიდგა ბუხარი, გადაშლილი წიგნის გვერდებს თანაბარი, ყვითელი შუქი ეცემა. სამი ქრიზანთემა ბუხრის თაროზე მინის მრგვალ გამჭვირვალე ვაზაში. ჰო, ნამდვილად ზამთარი იქნებოდა. ის-ის იყო ჩაის დალევა დავამთავრეთ და მახსოვს, სიგარეტს ვეწეოდი, ავიხედე და პირველად დავინახე ლაქა. სიგარეტის კვამლს თვალი ავაყოლე და ჩემი მზერა წამიერად მოგიზგიზე ნაკვერჩხლებზე შეჩერდა და ჩემ წინ ნაცნობი ხილვა გაჩნდა: ალისფერი დროშა ციხესიმაგრის კოშკზე ფრიალებს, წითელტანსაცმლიანი რაინდების კავალკადა შავი მთის ქვიან ფერდობზე მიცოცავს. მაგრამ სწორედ ამ დროს შვება ვიგრძენი, როცა კედელზე ლაქა შევნიშნე და ხილვა გაქრა, ძველი ხილვა, ჩემი ნებისაგან დამოუკიდებელი ხილვა, ჯერ კიდევ ბავშვობაში რომ მეცხადებოდა. ლაქა პატარა იყო, მრგვალი, შავი, - თეთრ კედელზე, სწორედ ბუხრის თაროს ოდნავ ზემოთ.როგორი მზადყოფნით დააცხრებიან ხოლმე ჩვენი აზრები ახალ საგანს, მიათრევენ მას, როგორც ფუსფუსა ჭიანჭველები ჩალის ღეროს და მერე ადვილად მიატოვებენ... ლურსმნის კვალი უნდა იყოს, მაგრამ ზედ ალბათ სურათი კი არა, მინიატურა ეკიდა - მინიატურა ქალისა თეთრი, ხუჭუჭთმიანი პარიკით, სქლად გაპუდრული ლოყებით, წითელი, მიხაკისფერი ტუჩებით. თუმცა ასე არ იქნებოდა, რა თქმა უნდა, რადგან ამ სახლის ყოფილი მფლობელები აქ სხვა სურათს ჩამოჰკიდებდნენ - ძველ ავეჯს ძველი ოსტატის ნამუშევარი მოუხდებოდა. თავისებური ხალხი იყო, ძალიან საინტერესო ხალხი. მათზე ისე ხშირად ვფიქრობ, შეიძლება იმიტომ, რომ მათ უკვე ვეღარასოდეს შევხვდები, ვეღარასოდეს გავიგებ რა მოხდა შემდეგ. ამ სახლიდან გადასვლა უნდოდათ, რადგან ავეჯის სტილის შეცვლა სურდათ. ასე თქვა მან და კიდევ იმას ამბობდა, რომ, მისი აზრით, ხელოვნება იდეებს უნდა ემყარებოდეს, როცა ჩვენი საუბარი შეწყდა ისე, როგორც წყდება მოგონება მოხუცი ლედისა, ის-ის იყო ჩაის ჩამოსხმას რომ აპირებდა, თუ ახალგაზრდა კაცისა, ის-ის იყო ჩოგბურთის ბურთს რომ იგერიებდა, სადღაც გარეუბნის ვილის კორტზე ისე, როგორც მატარებლით ვიღაცას ჩაუქროლებ.თუმცა რაც შეეხება ამ ლაქას, უბრალოდ…გაგრძელება

ტეგები: Qwelly, ლიტერატურა, ნოველები, ვულფი

სამეფო ბაღი

ავტორი Kakha, მარტი 20. 0 გამოხმაურება

ვირჯინია ვულფი - სამეფო ბაღიოვალური ფორმის ყვავილნარიდან ასიოდე ღერო იყო ამომართული, რომელიც გულის თუ ენის ფორმით ვრცელდებოდა მიწასთან ძალიან ახლოს და წითელ, ლურჯ, ყვითელ ფურცლებად იშლებოდა ხშირი, ფერადი ლაქებით მოფენილ ჭალის მწვერვალზე. ჭალის ძირის წითელი, ლურჯი, ყვითელი ბინდ-ბუნდიდან ამოიმართებოდა მაგარი, სწორი ნაზარდი, ოქროსფერი მტვრით დახორკლილი და ბოლოში ცოტა მომრგვალებული. ფურცლები საკმაოდ დიდი იყო საიმისოდ, რომ ზაფხულის ნიავი ეგრძნოთ და როცა ირხეოდნენ, წითელი, ლურჯი და ყვითელი ალები ერთმანეთს ეხლებოდნენ, ყავისფერ მიწას არნახულ ათინათებს სტყორცნიდნენ. ფერები ეფინებოდა ხან ჭკების გლუვ, ნაცრისფერ ზურგებს, ხან ყავისფერ, მრგვალვენებიან ლოკოკინის ნიჟარებს. ან როცა უცებ წვიმის წვეთში მოხვდებოდნენ, წითელი, ლურჯი და ყვითელი ისეთი ინტენსივობით ფართოვდებოდა, რომ გეგონებოდა თხელი კედლები საცაა გასკდება და გაუჩინარდებაო. მაგრამ, ამის ნაცვლად, წვეთები მყისვე მოვერცხლისფრო ნაცრისფრად იქცეოდნენ, ფერები კი უკვე ფოთოლზე დაკრთოდნენ, ღრმად ჩამალულ ძარღვების ძაფებს აშიშვლებდნენ და კვლავ მიფრინავდნენ და სინათლეს აფრქვევდნენ ვეებერთელა მწვანე სივრცეს გულისა და ენის ფორმის ყვავილების გუმბათის ქვეშ. შემდეგ ქარი ბევრად უფრო მაგრად დაბერავდა და ზემოთ ატყორცნილი ფერადი ალები თვალებში სცემდა ივლისში სამეფო ბოტანიკურ ბაღში მოსეირნე კაცებსა და ქალებს.ამ კაცების და ქალების ფიგურები ყვავილნარის გვერდით მოძრაობდნენ, უცნაურად, არათანაბრად, ლამის თეთრ-ლურჯი პეპლების მსგავსად, რომლებიც ზიგზაგისებურად დაფრენდნენ ტბორიდან ტბორისკენ. კაცი ცოტათი წინ მიდიოდა, დაუდევარი, მოშვებული მანერით, ქალი უფრო მიზანმიმართულად მიაბიჯებდა და მხოლოდ დროდადრო თუ მოაბრუნებდა თავს იმისთვის, რომ დაენახა ბავშვები ძალიან ხომ არ ჩამორჩნენო. კაცი ქალს განგებ მიჰყვებოდა შორიახლო, თუმცა შესაძლოა გაუცნობიერებლად, რადგან სურდა ფიქრში ხელი არ შეშლოდა.„თხუთმეტი წლის წინ მე აქ ლილი მოვიყვანე, - ფიქრობდა ის, - სადღაც აქ დავსხედით, ტბასთან და მე დიდხანს, დიდხანს ვთხოვდი ცოლად გამომყოლოდა. იმ ცხელ შუადღეს. ჭრიჭინა დაგვფრენდა თავზე განუწყვეტლივ. ცხადად მახსოვს ეს ჭრიჭინა და ლილის ფეხსაცმელები წვერზე ვერცხლის კვადრატული ბალთით.…გაგრძელება

ტეგები: Qwelly, ლიტერატურა, ნოველები, ვულფი

კომენტარების დაფა

Rati Inashvili: მაისი 4, 2012||1:44pm

ანუ, ყველა შემოქმედს თავისი თემა ჰქონდეს?

ლაშა: მაისი 4, 2012||2:05pm

:) :) :) :) ჩილინდრიშვილის ლექსები და გალაქტიონი??? :) :) :)

კარგით მე და ლექსები? :) 

ჰო, რატი დავყოთ თემებად. ლექსები, ფილმები და ა.შ. ახლა გავაკეთებ მე ფილმების ჯგუფს და იქ განვატავსოთ ჩვენი საყვარელი ფილმების ან ტრილერები ან თუ შეგვიძლია სრული ვერსიები, მცირე ინფორმაციებით... :) მე პირველი ვიქნები... :P :P :P

ლაშა: მაისი 11, 2012||3:21pm

კახა რატომ შეუცვალე ჯგუფს სახელი? შენი აზრით რაც ახლა აქაა განთავსებული რომელიმე მსოფლიო დონის ლიტერატურილი შედევრია? :D :D :D :D 

Kakha: მაისი 11, 2012||5:03pm

ხელოვნების ჯგუფი ვერ შეითვისებდა ლიტერატურას

ამიტომ სხვა ჯგუფის შექმნა გადავწყვიტე რაც შეეხება მსოფლიო შედევრებს ამას დრო გამოაჩენს :))))))

ლაშა: მაისი 11, 2012||5:15pm

მე შენ გეტყვი ისეთი აქტივობა შეიმჩნეოდა აქ გინდა ხელოვნების გინდ ლიტერატურის რომ აუცილებლად უნდა გაგეცალკევებინა... :(

აუ რა განხილვა წაგვიშალე კახუჩელა რა... :(

markozashvili: მაისი 23, 2012||7:15pm

me ar var cinaagmdegi chilindrishvilis da galaktionis leqsebi gverdi gverd iyos :):)  romelsac minda imas wavikitxav ra problemaa :D :D

markozashvili: მაისი 23, 2012||7:16pm

ise cisia bevrjer minaxavs rom xatav saintereso  iqneba sheni shemoqmedebis xilva didi siamovnebit davatvalierebdi :): )

nini: მაისი 3, 2013||2:56pm

kaxa drom ukve gamoachina msoflioshedevrebi literaturis dargshi  chven unda chavwvet axla amas

ლაშა: მარტი 30, 2015||3:21pm

მერიმეს კვირეული გვქონია! :) 

Kakha: მარტი 30, 2015||6:31pm

ლიტერატურაში საინტერესო კვირა გველის ))

კომენტარი

თქვენ უნდა გახდეთ ლიტერატურა_ს წევრი რომ შეძლოთ კომენტარის გაკეთება!

 

წევრები (524)

 
 
 

ღონისძიებები

ბლოგ პოსტები

კოსმოსური (არა კვანტური) დაბნეულობა

გამოაქვეყნა nunu qadagidze_მ.
თარიღი: აპრილი 6, 2020.
საათი: 11:00pm 0 კომენტარი

      ისე მყისიერად შედგა, თითქოს რაღაც უხილავ დაბრკოლებას გადააწყდაო.... არა, ეს უკვე მეტისმეტი იყო, სიზმარს თუ ჯადოქრობას ჰგავდა, საკუთარ (თუ საოცრად მსგავს ) ქუჩაზე ამოეყო თავი.

      დაერჭო შუა ტროტუარზე... კარგა დიდი ადგილი მონიშნა ჩამრგვალებულ- ჩაპუტკუნებული სხეულით. ირგვლივ ისე ევლებოდა მოსიარულე ხალხის ნაკადები, როგორც ჭორომს ევლება მდინარის ტალღები. მუჯლუგუნებსაც ბლომად ღებულობდა ყოველი მხრიდან, მაგრამ თითქოს ვერც კი აღიქვამდა…

გაგრძელება

სახლიდან ლოცვა, კორონა და განათლება, ინსტრუქციები და ავტობუსები

გამოაქვეყნა Giorgi_მ.
თარიღი: აპრილი 6, 2020.
საათი: 10:24pm 0 კომენტარი

      კორონავირუსის რიცხვები საქართველოსა და მსოფლიოსთვიტს. ამ დროისთვის, საქართველოში აღრირცხული კორონავირუსიანების საერთო რაოდენობაა - 188, აქედან 39 გამოჯანმრთელდა, 2 კი გარდაიცვალა. იგივე სტატისტიკა მთელი მსოფლიოსთვის - 1323641 ინფიცირებული, აქედან ~277 გამოჯანმრთელებული და ~ 74k გარდაცვლილი. მკურნალობის რეჟიმში რჩება ~ 973K მსოფლიო მოქალაქე. სინოპტიკოსები ცუდ ამინდს გვპირდებიან, ხოლო ვალუტის ჯიხურები 1 დოლარს, 3.1740 ლარად…

გაგრძელება

პურის ცხობა ხელოვნების სახელით

გამოაქვეყნა Tamila Moshiashvili_მ.
თარიღი: აპრილი 5, 2020.
საათი: 10:55pm 2 კომენტარი

      ცხელი პური გემრიელია, პური და ყველი გემრიელია, პური არსობისა, კიდევ უფრო გემრიელია, მაგრამ არსებობენ ხაბაზები, რომლებიც ფიქრობენ, რომ პური უფრო მეტი შეიძლება იყოს, ვიდრე მხოლოდ „ყველაფარზე მისაყოლებელი“ პროდუქტი. ეს საცხობი, ვისზეც ახლა უნდა დავწერო, „ქერი და ხორბალა“ (Blondie + Rye), ოკეანის გაღმიდან, ოკეანის გამოღმა აოცებს დამთვალიერებელს, ხოლო თავის ქალაქში - დამგემოვნებლებს. როცა გემო ასეთი წარმატებული გამოვიდა, შეფუთვაზე ფიქრი…

გაგრძელება

სამი ანგელოზის ამბავი

გამოაქვეყნა Megaomgchen_მ.
თარიღი: აპრილი 5, 2020.
საათი: 6:00am 0 კომენტარი

The three angels were not pleased about that, but nevertheless gave her a opportunity to return to the Garden of Eden. She denied, but  Diablo Gold struck a bargain she'd spare any human infant she came across that bore among the three angels' symbols. The angels were OK with this, but God still ordered that 100 of her children would die everyday. When she couldn't kill a human kid lilith mad, would occasionally kill her offspring.

Going back into the Nephalem from Diablo lore, the…

გაგრძელება

Qwelly World

free counters