ახალი პროექტი თბილისის მერიას!

რამდენიმე კვირის წინ ხმამაღლადაც გავახმიანე ჩემი ერთი პროექტი, რომელიც ეხება თბილისის (და არა მხოლოდ) საზოგადოებრივი ტრანსპორტის, კონკრეტულად მიკროავტობუსების განახლება-რეკონსტრუქცია-გაუმჯობესებას. რამდენიმე, ფრიად საჭირო საზაფხულო მოწყობილობით აღჭურვას.

ალბათ უკვე ყველამ იცის თუ რა არის ეს:

დიახ, ეს გახლავთ ცეცხლის საწინააღმდეგო რადარ-წყალშხაპუნა (Fire Sprinkler ჰქვია თავის ენაზე). საკმარისია მის სიახლოვეს ან მასთან დაკავშირებული დეტექტორის სიახლოვეს დაგროვდეს დიდი რაოდენობით კვამლი, ან ძალიან მოიმატოს ტემპერატურამ, რომ თქვენი ოფისის სახურავიდან შესანიშნავი სანახაობის ჟუჟუნა წვიმა წამოვა, იმის მიუხედავად, რომ შეიძლება გარეთ თაკარა მზე იყოს!

სწორედ ეს მოწყობილობა გვჭირდებ ჩვენ საზოგადოებრივ ტრანსპორტში, ოღონდ ცოტა განსხვავებული დეტექტორით და განსხვავებული ჭავლით.

საჭირო მასალა:

• დეტექტორები (იმდენივე რამდენი სავარძელიც არის და + დამატებითი, მარშრუტკის შუა ნაწილში ჩასამონტაჟებელი)
• შედარებით მკვრივი ცელოფნის ზეწრები
• ასევე მკვრივი ცელოფნის პირბადე-ქუდები
• წყალში შერეული თხევადი საპონი არასასიამოვნო და მძაფრი სურნელით

როგორც მიხვდით ვაპირებ მარშრუტკებში წვიმა მოვიყვანო, მაგრამ ყველა როდი იმსახურებს ამ დასველებას, ამიტომ ყველა დეტალი გავწერე ცალ-ცალკე.

დეტექტორში ჩამონტაჟებულ სქემა-პროგრამაში გაწერილი იქნება ოფლის სურნელის ყველა ის შესაძლო ვარიანტი, დაწყებული ცხოველის ოფლისგან, დასრულებული ბავშვის ოფლით, რომელიც შეიძლება მარშრუტკაში მოიპოვებოდეს. საგანგებოდ ამ დეტექტორისთვის გამოკვლეული იქნება თბილისის შიდა საუბნო მარშრუტკების 50_მდე ხაზი და ასევე "თბილისი-სხვა ქალაქი" რეისების ხაზები. როდესაც სხვა ქალაქების რემონტაბელური მიკროავტობუსების მომარაგება მოხდება, იქაურ სპეციფიურ სურნელებსაც ავტომატურად დავამატებთ კატალოგს. ეს პირველი დეტალი.

შემდეგ...

თითოეული სავარძელი უნდა აღიჭურვოს ოდნავ მკვრივი ცელოფნის დამცავი "ზეწრებით" რომლებიც ჩამონტაჟებული იქნება სავარძლის მარცხენა გვერდით მხარეს და მისი გამოწევა შესაძლებელი იქნება მხოლოდ წვიმიანობის პერიოდში, გამოვა მარცხენა გვერდიდან და ჩაჯდება მარჯვენა გვერდში, სპეციალურ ბუდეში, ღვედის პრინციპის მსგავსად. ასევე წვიმიანობის დაწყებამდე რამდენიმე წამით ადრე, როდესაც დეტექტორი ავტომატურად განაცხადებს რომ ირთვება "მგზავრების დაბანის რეჟიმი", თვითმფრინავში ავარიული მდგომარეობისას სასუნთქი ჟანგბად მიწოდების მსგავსად, სავარძლის ზედა თაროდან ჩამოცვივდება ცელოფნისვე თავ-პირ დასაფარებლები.

დეტექტორი, რომელიც ჩამონტაჟებული იქნება სავარძელშივე, უზრუნველყოფს რომ ჰაერის არაჰიგიენურად დამაბინძურებელ პირს, არ მიეწოდოს არც თავ-პირდასაფარი ცელოფანი და არც "ზეწარმა" იმუშაოს მის სავარძელზე, ის "დასაბანი" ობიექტია.

უშუალოდ საპნიანი წლის ჩამოსხმის ადგილს, ეს იქნება თითოეული სავარძლის ზედა მხარეს, იქ სადაც წესით თბილისის საზოგადოებრივი ტრანსპორტის მძღოლთა იშვიათი მოწყალებით ცივი ქარი მაქშუტუნებელი ღრუ მდებარეობს და მის გვერდით ყოვლად გამოუყენებელი ნათურები. სწორედ ეს ნათურები გაუქმდება და მათ ნაცვლად დამონტაჟდება "საპონ-სასხავი" (თარო უფრო გაგანიერდება, რადგან ორივე სავარძელი კარგად დაფაროს და დაბანოს მგზავრი).

აღსანიშნავია ის ფაქტიც, რომ თავად სავარძლები იქნება მალშრობადი ზედაპირით, ან ხის ნოხით შემოლამაზებული ან რამე მსგავსით. ამ დეტალებს კიდევ დავაზუსტებთ.

პრობლემა რომელზეც ჯერ კიდევ ვმუშაობთ, არის ფეხზემ მდგომთა დაცვა "მყრალი თხევადი საპნისგან".

ვფიქრობ, როდესაც თაროების სიგანე მოიმატებს, უბრალოდ ფეხზედგომა შეუძლებელი იქნება თბილისის მიკროავტობუსებში, ამიტომ ეს პრობლემაც მოგვარებულად მიმაჩნია, თუ არადა შესაძლოა რამდენიმე გამწოვი დამაგრდეს ჭერზე, რადგან თუკი ფეხზემდგომი პირი აბინძურებს გარემოს, მისი დაბანა კი არ მოხდეს, არამედ ამ ჰაერის მომენტალურად გაწოვა. იქაც დამაგრდება რამდენიმე დეტექტორი, დაახლოებით 4-5 და იმ ადგილას, სადაც მაღალი მგრძნობელობა შეიმჩნევა დაუბანლობისა, ავტომატურად ჩაირთვება ძლიერი ჰაერ-გამწოვი.

ასევე ვმუშაობ ავტობუსებში ამ პრობლემასთან ბრძოლის კუთხით და უახლოეს მომავალში გაგაცნობთ შედეგებს.

ერთად ვიზრუნოთ ჯანსაღ სუნთქვაზე!