წინათ, "ხალხი ბნელი რომ იყო", ასე მგონია მათი უმრავლესობა ამ სიბნელიდან სინათლისკენ გასასვლელს ეძებდა. ყოველშემთხვევაში ჩვენი ახლანდელი "განათებულობა" [ლ არ გამომრჩენია, განათებულობა უნდა იყოს] ამაზე მიუთითებს. მაგრამ როგორც ხშირად ხდება, ეს ძიება და შემდეგ ნაყოფი უკუღმართული გამოდგა. ახლა როცა ხალხი განათდა, ყველა ერთიანად სიბნელს ეტანება. არ მინდა დავწერო, მაგრამ თითები და გონება არ მემორჩილება და ეს ცხოვრებაც ისეთია, ან აქაური უნდა იყო და ამ მორევში იტრიალო, ან კიდევ განდეგილობას დაადგე და მამლის ყივილზე გაიღვიძო და მზის ჩასვლისას დაიძინო, ძროხა და ცხვარი მწყემსო და ბალახი და კენკრა ჭამო. რას სჯობს ასეთ ცხოვრებას, დიდი სიამოვნებით ავიკრავდი გუდა-ნაბადს და სადმე, წყლისა და ტყის სიახლოვეს დავიბანაკებდი, მაგრამ ერთი რომ ეგ აქაურებს არ უშველის და მეორე, ყველა რომ იქით გამოეხეკოს, იქაურობაც აირევა. ჰოდა ამიტომ, აქ ვარ, მორევში სატრიალოდ დარჩენილი და ხომ შეიძლება ეს მორევი ცოტა ფერადი მაინც იყოს, რა დაგვემართა თქვე კაი ხალხო. ძაღლი ყეფს და ქარავანი მიდისო - ეს ანდაზა რაზეა კარგად ვერ ვხვდები, მაგრამ ახლა მომაგონდა.

      პატიოსნად ვიყავი დაბლოკლი ამ ლურჯფონა-თეთრდამწერლობიან ლოგოიანი სამყაროდან, მაგრამ ბედისუკუღმართობით და ვალდებულებებით ისევ დავბრუნდი. ვიფიქრე, კარგი ახლა, რა მოხდა ასეთი, თავიანთ ფოტოებს დებენ და მათი ნახვა მოგიწევს, "ჩექინდებიან" და ამის ნახვაც მოგიწევს, ვირუსდებიან და ესეც აიტანე. თითქმის ერთი კვირა გავძელი. ძალიან მარაზმია მეგობრებო, განსაკუთრებით მონიშვნის (Check In) ფუნქცია, კარგით რა.

      აქვე ერთი დაკვირვებაც და ამ დაუსრულებელ სარკისმიტანას დღეს დავასრულებ. იცოდით რომ თქვენს, ანუ "მოჩათავეთა" ყოველდღიურობაში ყველაზე საშინელი შეკითხვაა "ახალი რა არის"? რა უნდა იყოს ახალი, როდესაც მე ვიცი სად ჭამეთ, სად დალიეთ, ვისთან ერთად იყავით, რას უყურეთ, რა გეცვათ, რამდენი გადაიხადეთ, რა ნაშრომზე მუშაობთ, როგორ არის თქვენი ოთახი მოწყობილი და ა.შ. ისეთი უინტერესონი ხდებით დღითიდღე, მეტი რომ არ შეიძლება. ამასთანავე ნუთუ ვერ ამჩნევთ სალაპარაკო რომ გელევათ და რა საყვარელი ხარ, ჩემი ლამაზი, ჩემი კუწმაწუნა, ჩემი ტრუნდუჩმუწუკუნები და რაღაც სისულელეებს რომ აკომენტარებთ? არა, ასე გაგრძელება არ შეიძლება. 

      უნდა დავასრულო თორემ, ვხვდები წყობილებიდან გამოვდივარ.