წმინდა ნიკოლოზ დვალი იყო მართლმორწმუნე მშობელთა შვილი.დედ-მამამ ის დაბადებიდან უფალს შესწირა.როდესაც ნიკოლოზი 12 წლის გახდა ის კლარჯეთის უდაბნოში წავიდა,სადაც აღიკვეცა და მოღვაწეობას შეუდგა.შემდეგ წმიდანი იერუსალიმს წავიდა და იქ ქართველთა ჯვრის მონასტერში დაემკვიდრა. ქრისტესთვის მოწამეობრივად აღსრულების სურვილით ანთებული წმიდა ნიკოლოზი მხნედ ქადაგებდა სარწმუნოებას მუსულმანებში და თან უშიშრად ამხელდა მათ ცდომილებებს.

      უღმერთოებმა წმინდა ნიკოლოზი შეიპყრეს,აწამეს და საპყრობილეში გამოკეთეს.კეთილმოსურნე წრისტიანება შეძლეს და წმინდა ნიკოლოზი საპყრობილიდან გაათავისუფლეს.წინამძღვრის ბრძანებით წმიდა ნიკოლოზი კვიპროსზე წავიდა, ქართველთა მონასტერში. იგი მოწამეობრივ აღსასრულს ევედრებოდა უფალს, და წმიდა იოანე ნათისმცემლის მიერ მიიღო გამოცხადება: დამასკოში უნდა წასულიყო.

      დამასკოში ჩასულმა წმინდა ნიკოლოზმა ამხილა უსჯულოები და ისევ აღიარა ქრისტე. ამ ფაქტმა განარისხა უსჯულოები და ისევ შეიპყრეს წმინდა ნიკოლოზი,სასტიკად აწამეს და საპყრობილეში ჩააგდეს.ქრისტიანებმა დიდი ძალისმევის შედეგათ ძლივს გამოიხსნეს საპყრობილიდან. ახლად განთავისუფლებული წმიდა ნიკოლოზი კვლავ მივიდა უსჯულოთა შესაკრებელში, კვლავ ჰგმო მათი უგუნურება, რისთვისაც სასტიკად აწამეს, ხუთასჯერ დაჰკრეს შოლტი და საპყრობილეში ჩააგდეს. წმიდა მოწამე ნათლისმცემლის სასწაულებრივი გამოცხადებით განიკურნა, ორი თვის შემდეგ კი კვლავ გაათავისუფლეს.

      ქალაქის ამირამ კვლავ შეიპყრო წმინდა ნიკოლოზი და ამირათ-ამირას, დენგიზს გაუგზავნა. დენგიზმა წმინდა ნიკოლოზს მაჰმადიანობის აგიარება მოსთხოვა,რაზეც მან უარი მიიგო.

      განრისხებულმა აირათამარიმ მისი სიკვდილით დასჯა ბრძანა. მოწამე აღმოსავლეთით მიბრუნდა, სიხარულით მოუდრიკა მახვილს ქედი და თქვა: "დიდება შენდა, ქრისტე ღმერთო, რომელმან ღირს მყავ შენთჳს სიკვდილსა". მახვილმა თავი წარკვეთა წმიდა ნიკოლოზს. მოჭრილმა თავმა შვიდგზის ადიდა ღმერთი და ხმა-ჰყო: "დიდება შენდა, ქრისტე ღმერთო!" ამ სასწაულის მხილველმა სპარსელებმა წმიდანი გვამი დაწვეს. მისი წამების ადგილს სამი დღე ნათლის სვეტი ადგა.

      როდესაც წმინდა ნიკოლოზის მოძღვარმა მისი მოწამეობრივი აღსასრული შეიტყო, ადიდა უფალი და შეევედრა, ეჩვენებინა მისთვის შეირაცხა თუ არა ნიკოლოზი წმიდა მოწამეთა შორის. ერთ დღეს, წიგნის კითხვისას, მან სასწაულებრივი გამოცხადებით იხილა ნათლითა და სურნებელებით სავსე მთა და ბრწყინვალედ შემკობილი გუნდი წმიდა მოწამეთა, რომელთა შორის გამორჩეულად ბრწყინავდა დიდმოწამე გიორგი. წმიდა გიორგიმ წმიდა ნიკოლოზი იხმო: "ნიკოლოზ! გამოვედ და იხილე ბერი ესე, შენი მოძღვარი, რამეთუ მრავალნი ცრემლნი დასთხინა შენთჳს". ნიკოლოზმა მოიკითხა მოძღვარი: "აჰა, მიხილე მეცა და ჩემი ადგილიცა და ამიერითგან ნუღარა მწუხარე ხარ ჩემთვის", - დაამშვიდა მან იგი. წმიდა ნიკოლოზ დვალი ეწამა 1314 წლის 19 ოქტომბერს,

◄ გუშინ | დღეს | ხვალ ►